O αυτοκράτορας «παρτάλι».

Το άρθρο αυτό αναρτήθηκε στο «ας μιλήσουμε επιτέλους» και στα «αττικά νέα».

Απόλυτος κυρίαρχος λοιπόν στο κόμμα του ο Α.Τσίπρας. Ποιο κόμμα; Αυτό που το έκοψε και το έραψε στα μέτρα του, τα μέτρα του ασίγαστου πάθους για εξουσία και του ασίγαστου πόθου να υπηρετήσει τα “αφεντικά” του πλανήτη, τα αφεντικά του. Και αυτό το πάθος, με συνέπεια να μετέχουν και στον ίδιο πόθο, το μοιράζεται το 95% των μετεχόντων στο 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ (του ποιου;) και τον έχρισε αυτοκράτορά του.

Και καλά να υπάρχει ένα τέτοιο πάθος για εξουσία, αν ο ηγέτης μπορεί ταυτόχρονα να είναι χρήσιμος στο λαό του. Αν τον ανεβάζει όλο και πιο ψηλά πολιτισμικά, συνειδησιακά, οικονομικά, οργανωτικά. Αν καλλιεργεί τη συνοχή και και την αλληλεγγύη των μελών της κοινωνίας στην οποία άρχει. Αν κυβερνά με δικαιοσύνη: δίκαιοι φόροι, δίκαιες (αξιοκρατικές) προσλήψεις σε όλες τις θέσεις και όλες τις βαθμίδες, δίκαιες αμοιβές.

Αν στόχος του είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, ίσες ευκαιρίες (εκπαιδευτικές και επαγγελματικές) για όλους, συνεχής μέριμνα ώστε η ψαλίδα ανάμεσα στο πιο χαμηλό και το πιο υψηλό εισόδημα συνεχώς να μειώνεται, υψηλές και ίσες παροχές πρόνοιας για όλους.

Αν έχει σθένος στην υπεράσπιση της τιμής, της αξιοπρέπειας, της ευημερίας και της κοινωνικής ειρήνης του λαού που κυβερνά έναντι κάθε ξένης επιβουλής ή αξίωσης για παράδοση των κεκτημένων του λαού και της εθνικής κυριαρχίας “με ή άνευ” όρων.

Ποιο, όμως, από αυτά τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη που πασχίζει για το λαό του έχει ο Τσίπρας; Όχι μόνον δεν έχει κανένα, αλλά το λυπηρό, δυσάρεστο και άκρως επικίνδυνο για όλους μας, όλο τον ελληνικό λαό που δεν είναι γραμμένος στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι εμφανίζει τα ακριβώς αντίθετα.

Ενδοτική συμπεριφορά σε κάθε ξένη επιθετικότητα, σε τέτοιο σημείο ενδοτισμού που να μπορεί να ταυτιστεί με εθνική προδοσία. Ποιον πολίτη προστάτεψε, ποια τάξη πολιτών; τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους γιατρούς , τους φαρμακοποιούς, τους οικοδόμους, τους αγρότες; μήπως τη ραχοκοκκαλιά της Ελλάδος τη μικρομεσαία τάξη; (αυτήν την αφάνισε). Ποια τάξη τελικά προστάτεψε; Μόνον την τάξη που καταγράφεται στη λίστα lagarde και άλλες παρόμοιες λίστες. Και την τάξη που αντιπροσωπεύεται από το μεγάλο Γερμανικό κεφάλαιο! Μοναδικό του μέλημα να απομυζά οικονομικά τον ελληνικό λαό μέχρις τελικής του πτώσεως, ώστε οι τοκογλύφοι της γης να πίνουν “εις υγείαν” του.

Και ο “κύριος” αυτός, που τον έχρισαν οι δικοί του αυτοκράτορα, έχει μονίμως ένα γεμάτο αυτοπεποίθηση ύφος που μοιάζει να μας δηλώνει: “Εδώ σας έχω Έλληνες, στη χούφτα μου, και ό,τι θέλω σας κάνω. Ξεπουλάω την Πατρίδα σας, διαλύω την Παιδεία σας, έχω καλοδεχτεί μύριους ισλαμιστές να διαλύσουν τη συνοχή σας, την ίδια την ύπαρξή σας, σας αφαιρώ κάθε οικονομική ανάσα μέχρι να τα τινάξετε ώστε να δώσω ολόκληρη τη χώρα σας στους διεθνείς μου φίλους και υποστηρικτές μου. Η ανθρωπότητα που “φτιάχνουμε” όλοι μαζί δε χρειάζεται Έλληνες. Κανένα Φως να τη φωτίζει, μόνον σκοτάδι”.

Ένας αυτοκράτορας ξένο σώμα για τον ελληνικό λαό. Όπως και όλοι οι προηγούμενοι. Όπως και όλοι οι επόμενοι, αν δεν αποφασίσουμε όλοι μαζί, όσοι δεν είμαστε ενταγμένοι στο ανθελληνικό οικονομικο-πολιτικό κατεστημένο, να αντιδράσουμε στον προγραμματισμένο αφανισμό μας. Ένας αυτοκράτορας με τόση αξία στη συνείδηση του ελληνικού λαού -αυτού του μέρους που έχει συνείδηση- όση έχει ένα παρτάλι που ετοιμάζεται να το πετάξει στα σκουπίδια. Η συριζαίικη κλίκα επέλεξε στο συνέδριο να πάει κόντρα στην κοινωνία. Έχρισαν αυτοκράτορα αυτόν που για την κοινωνία είναι πλέον ένα παρτάλι. Και τον έχρισαν επειδή έχει αποδειχτεί μεγάλος καταφερζής στην πολιτική αναρρίχηση και αυτό τους φτάνει. Την εξουσία θέλουν και ας καεί όλη η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες.

Ας ανατραπούν όλες, μα όλες, οι υποσχέσεις τους προς τον ελληνικό λαό. Ας ανατραπεί η συμπαγής βούληση του 62% του ελληνικού λαού να απορριφθούν οι όροι Γιουνκέρ, ας πουληθούν τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι σιδηρόδρομοι, ο εναέριος χώρος ,το νερό, η ΔΕΗ, η δημόσια υγεία… Σε λίγο ίσως πουληθεί (υπογείως έχει πουληθεί) και η δημόσια εκπαίδευση και ίσως παραδοθεί, μετά από έναν “προσχεδιασμένα” άνισο πόλεμο, η μισή πατρίδα μας σε νεο-οθωμανούς κατακτητές. Παρέδωσαν στον αυτοκράτορα ακόμα και τη βούλησή τους, όπως ακριβώς και οι 152 της Βουλής, όταν αμφισβήτησε την ικανότητά τους να αποφασίζουν σωστά όταν, (σε κάποια ελάχιστα), τους δίνεται η ευκαιρία να αποφασίσουν αυτόβουλα.

Ένας φιλόσοφος μου έλεγε κάποτε ότι πρέπει να ασκηθούμε να διακρίνουμε το “σήμα” από το “θόρυβο”. Και το σήμα που εξέπεμψε το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι έχει εκπέσει σε ένα κόμμα πλήρως υποταγμένο στον αρχηγό του και αυτός είναι βέβαια υποταγμένος στο διεθνές Κεφάλαιο. Η Αριστοτελική λογική βγάζει το συμπέρασμα ότι ολόκληρο το κόμμα αυτό είναι υποταγμένο στο διεθνές Κεφάλαιο. Τα υπόλοιπα, τα εσωκομματικά του συνεδρίου συνιστούν, απλώς, “θόρυβο” και δεν ενδιαφέρουν κανένα νοήμονα Έλληνα.

Φυσικά, επειδή γνωρίζει ο Τσίπρας ότι δεν μπορεί να το παίζει πια “αριστερά”, καβάλησε αυτοκρατορικό καλάμι και οδεύει προς τη σοσιαλδημοκρατία. Και ιδού στο συνέδριο “διακεκριμένα” άτομα της φημισμένης αυτής διεθνούς απάτης. (Εδώ, δεν μπορεί να μη σκεφτεί κάποιος “Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι”!) Ποιον κοροϊδεύει άραγε, ή μάλλον ποιον προσπαθεί να κοροϊδέψει -ίδιον του κάθε πολιτικού τακτικισμού του; Γιατί ο ελληνικός λαός τα περί σοσιαλδημοκρατίας, και άλλα ηχηρά παρόμοια, “τα ακούει σαν το βερεσέ” που ζητάει από το φούρναρη της γειτονιάς του, για να μπορέσουν να χορτάσουν με λίγο πάρα πάνω ψωμάκι τα πεινασμένα παιδιά του.

Να πει κανείς στους υπόδουλους εραστές της εξουσίας “ντροπή σας!”, χάνει τα λόγια του. Έχει εκμηδενιστεί μέσα τους, αν ποτέ είχαν, κάθε φιλότιμο -μηδενιστές με τα όλα τους! Αλλά τί λέω; Το φιλότιμο είναι ίδιον των αληθινών Ελλήνων. Και τούτους εδώ, που έλκουν την καταγωγή τους από τον “διεθνιστικό” αχταρμά, δηλαδή το Εθνικό Μηδέν, δεν τους πρέπει να τους θεωρούμε Έλληνες.

Όμως ο λαός πρέπει να τους θυμάται, έναν- έναν, όσους έχρισαν αυτοκράτορα ένα παρτάλι. Και όταν το παρτάλι πάρει από το χέρι, το τιμωρό και δίκαιο χέρι, του λαού την άγουσα για τα σκουπίδια, να τους πετάξει και αυτούς όλους στο σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας, αφού πρώτα πάρουν εκδίκηση -διεκδίκηση!- τα όνειρα και η ζωή που του έκλεψαν.

 

Η ομιλία Τσίπρα στη ΔΕΘ από άποψη χειραγώγησης των Ελλήνων.

Το άρθρο αυτό αναρτήθηκε στο «ας μιλήσουμε επιτέλους», στο «οίμος-αθήνα» και στα «αττικά νέα».

1. Ας ξεκινήσω από την απλούστερη τεχνική, αυτήν που σίγουρα διεπίστωσαν όλοι οι μη Συριζαίοι Έλληνες. Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε στο έπακρο το “παντού το ψέμα αντί της αλήθειας”.

Το να αποκρύπτονται οι μεγάλιθοι των δυσμενών δεδομένων σε όλους τους τομείς του κοινωνικού και οικονομικού βίου και αντ” αυτών να προβάλονται ως μέγιστα τα ψηφιδάκια των “επιτευγμάτων” της κυβέρνησής του (κι αυτά υπό αμφισβήτηση), αυτό καθαυτό αποτελεί μια ψεύτικη εικόνα, φιλοτεχνημένη βέβαια άριστα από τον λογογράφο του, το κείμενο του οποίου το ακολουθούσε, αν προσέξατε το συνεχές βλέμμα του προς αυτό, μέχρι κεραίας.

Το “είμαστε σε σημείο καμπής και ήδη μπαίνουμε σε τροχιά ανάπτυξης” έχει τόση σχέση με την αλήθεια όση “ο Φάντης με το ρετσινόλαδο”, όπως εύστοχα εκφράζει λαός την πλήρη μη σχέση δύο πραγμάτων μεταξύ τους.

2. Ο κωδικός, που ως φυσική συνέπεια έπεται της ωραιοποιημένης πραγματικότητας μέχρις αυτή να γίνει αγνώριστη, είναι “η σπορά ψεύτικων ελπίδων” στον ελληνικό λαό. Εδώ έδωσε και πάλι ρεσιτάλ ο κ. Τσίπρας. Τόσο “μεγαλείο” καλλιεργούμενης ελπίδας μόνο σε προεκλογικές περιόδους εμφανίζεται και ίσως προετοιμάζει μια τέτοια ήδη.

3.΄Οταν έτσι ωραιοποιείται η πραγματικότητα και προκαλείται εφησυχασμός στον πολίτη, που μπορεί να φθάσει ως το στάδιο της νάρκωσης, ότι όλα βαδίζουν σύμφωνα με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης, οι οποίες μάλιστα εμφανίζονται ως οι καλύτερες δυνατές, τότε μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ένα τέτοιο λόγο ως ασύστολο και γνήσιο “λαϊκισμό”, γιατί υπάρχει και ο “λαϊκισμός-χοάνη” για κάθε αντίθετη άποψη και θέση από αυτήν του κατεστημένου.

4. Υπήρξε πάρα πολύ έντεχνη απόκρυψη των αληθινών κινήτρων του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του, που κάθε νοήμων άνθρωπος μπορεί να την διακρίνει. “Συγκάλυψη του αληθινού κινήτρου” για τις ουσιαστικές αλλαγές που επιφέρονται στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης, που κόβει κάδε δεσμό των Ελληνοπαίδων με την πολιτισμικές, γλωσσικές και θρησκευτικές ρίζες των γονιών και των προγόνων τους, κάτω από μανδύες μερικών υλικών παροχών προς το εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτές που ούτως ή άλλως έπρεπε να γίνουν, για να λειτουργήσει στοιχειωδώς.

Απέκρυψε ο κ. Τσίπρας το γεγονός της “σιωπηρής άλωσης”* της πατρίδος μας από μουσουλμανικό πληθυσμό της “κάθε καρυδιάς καρύδι”, όχι απλώς με την ανοχή αλλά με την πλήρη συνέργεια της υποτακτικής στο Βερολίνο -και όχι μόνον- κυβέρνησής του. Αλλά, επί πλέον, πέρασε και στην αντεπίθεση, αποκαλώντας τη φυσική εναντίωση των Ελλήνων σε αυτήν την άλωση ως ρατσισμό και ξενοφοβία, τα οποία πρέπει να εξαλείψουμε όπως είπε!

Εδώ μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υφέρπει η τεχνική της επιβολής της “κοινωνικής ανοχής” για δεινά που το Σύστημα επισυσσωρεύει, μέσω της κυβέρνησής του, στην κοινωνία. Μια ανοχή που προκαλεί ηθική, αγωνιστική και αξιακή “χαλάρωση” με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη διάλυσή της, ως διακριτού και με ιδιοπροσωπία συνόλου (λαού ή, αλλιώς, εθνικού συνόλου)

Επίσης, υπήρξε και υπάρχει μια πολύ επιδέξια συγκάλυψη του αληθινού κινήτρου του τρόπου που χορηγήθηκαν οι τηλεοπτικές άδειες. Τρόπου απαράδεκτου για μια χώρα που θα ήθελε να διαφυλάξει και να αναπτύξει τον πολιτισμό της και την ενημέρωση των πολιτών της αδέσμευτη και αληθινή, που μόνο αυτά δεν εγγυάται ο συγκεκριμένος τρόπος .

Κανένα κριτήριο ποιότητος** δεν υπήρξε ή, έστω, γραπτή συμβατική υποχρέωση των μελλοντικών καναλαρχών προς τούτο, με κλιμάκωση ποινών και έσχατη ποινή την αφαίρεση της άδειας. Το αληθινό κίνητρο είναι μία πλήρως ελεγχόμενη τηλεοπτική “ενημέρωση-χειραγώγηση”, εφόσον η τηλεόραση είναι το κορυφαίο εργαλείο προς επίτευξή της.

Όσο για τα εκατομμύρια που απέφεραν οι άδειες, έσπευσε ο κ. Τσίπρας, δίκην “πράξεως ελέους” -και όχι μόνον- να τα διαμοιράσει πριν ακόμα τα πάρει, κάτι που δεν είναι και πολύ σίγουρο.

Πριν περάσω στον τελευταίο και πιο σημαντικό κωδικό χειραγώγησης που ήταν και ο κεντρικός άξονας της ομιλίας του Α Τσίπρα, θα αναφέρω ότι αυτή ήταν δομημένη σαν ένας πελώριος δίσκος όπου ήταν συγκεντρωμένα σε ένα μεγάλο σωρό, με πρόθεση ο σωρός να εντυπωσιάσει, όλα τα ψίχουλα που προορίζονταν για το λαό. Κάτω από το τραπέζι αθόρυβα, αθέατα και σιωπηλά υπήρχε ο δίσκος της ευωχίας για το Γερμανικό-διεθνές Κεφάλαιο.

Όμως ο ελληνικός λαός δε θέλει το σωρό με τα ψίχουλα του Τσίπρα. Θέλει τον άλλο δίσκο με τα περιουσιακά φιλέτα και τα εργασιακά και ασφαλιστικά κεκτημένα του, που έχει αποκτήσει και κατοχυρώσει με ιδρώτα και κάποτε αίμα. Και η κυβέρνηση Τσίπρα “τα παραδίδει” ανερυθρίαστα και ασύστολα -αλλά ψυχοπονώντας!- σαν να ήταν ιδιοκτησία της.

5. Και ερχόμαστε τώρα στον “κωδικό-ογκόλιθο” που φράζει και συνθλίβει όλη τη δημιουργική δύναμη των Ελλήνων, τον κωδικό Τ.Ι.Ν.Α.- “δεν υπάρχει άλλος δρόμος”. Ο Τσίπρας τον γνωρίζει καλά αυτόν τον κωδικό , γι” αυτό και τον άσκησε με μεγάλη επιτυχία εναντίον των Ελλήνων, μετά το δημοψήφισμα της 5.7.2015.

Ο κεντρικός άξονας της ομιλίας του χτίστηκε γύρω από έναν υποτιθέμενο “αντι-κωδικό “ του Τ.Ι.Ν.Α. Στην ουσία αυτόν τον έβγαλε, ως άλλος ταχυδακτυλουργός, σαν ένα λαγό από το καπέλο του, μάλλον σαν δύο λαγούς.

Ο πρώτος λαγός: “ έχουμε χαράξει τον οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση και θα τον ακολουθήσουμε πιστά ως το 2021 (θαυμάστε τον χρονικό ορίζοντα που έδωσε στον εαυτό του) και η Ελλάδα θα ζήσει τότε μια δεύτερη ανεξαρτησία! Αφού μας οδήγησε σε αδιέξοδο, τώρα μας λέει ότι έχει στο τσεπάκι του τον οδικό χάρτη για να βγούμε από αυτό!

Υπάρχει μία ακόμη και μάλιστα πολύ γνωστή μέθοδος χειραγώγησης, που μου διέφυγε στο κείμενο των 20 κωδικών, η εξής: “δημιουργεί κάποιος ένα πρόβλημα και μετά έρχεται ως “μάγος” και δηλώνει “έχω τη λύση”. Και ο λαός, παραζαλισμένος από το πρόβλημα, πατάει σε σάπια σανίδα σωτηρίας και αποβυθίζεται.

Ο κατ” εξοχήν δημιουργός του αδιέξοδου που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας , γιατί στο δικό του χέρι έβαλε ο λαός το μέγα όπλο του ΟΧΙ και αυτός αντί να το χρησιμοποιήσει για τους “οχτρούς που είχαν μπει στην πόλη”, το έστρεψε εναντίον του, τώρα μας λέει ότι ξέρει το δρόμο να μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Είναι τόσο μεγάλη η προσπάθεια χειραγώγησης του ελληνικού λαού, όση ήταν και με το δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Έχω στο τσεπάκι μου τον οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση έχει τόση αλήθεια, όση το “λεφτά υπάρχουν”.

Εννοείται ότι δεν υπάρχει αληθινός χάρτης στον αδιέξοδο δρόμο του κ. Τσίπρα. Από άλλους, πιο έντιμους, πιο σοφούς και πιο Έλληνες, μπορεί να υπάρξει ένας τέτοιος χάρτης, ψηλαφητά-ψηλαφητά. Εξ” άλλου αυτός είναι “ο άλλος δρόμος”!

Ο δεύτερος λαγός: “τώρα έχουμε φίλους να μας υποστηρίξουν”, εννοώντας ότι με τους ηγέτες του Νότου θα αλληλοστηριχτούν, ώστε να εγκαταλείψει η ευρωζώνη την ακραία συνταγή της λιτότητας που απαιτεί από τα μέλη της.

Στήσανε αυτήν την ωραία παράσταση οι ηγέτες του Νότου, εφ” όσον μεταξύ “κατεργαρέων αλληλεγγύη” για να βοηθήσουν τον κατεργαράκο της Ελλάδος, ειδικά εν όψει της ΔΕΘ, έστω με μια θεατρική επιτυχία.

Όλοι αυτοί του ίδιου σιναφιού είναι, ενεργούμενα της ΝΤΠ. Και από αυτήν πήραν εντολή να υποστηριχτεί με την άνευ ουσίας παράσταση ο Τσίπρας. Βοήθησαν και οι “κεφαλές”, που δήθεν εναντιώθηκαν σε αυτήν, ενισχύοντας έτσι την υποτιθέμενη δυναμική της. (Μια δυναμική που ίσως τραβήξει σε χρόνο, σαν ένα “νανούρισμα ελπίδας” για τους αντίστοιχους λαούς). Όλα αυτά, επειδή ο Τσίπρας είναι, προς το παρόν, πάρα πολύ απαραίτητος στη ΝΤΠ για προχωρήσει το σχέδιό της για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Το ίδιο απαραίτητοι είναι και οι άλλοι ηγέτες της διάσκεψης των Αθηνών, αλλά ο Έλληνας(;) είναι η αιχμή του δόρατος της ΝΤΠ για πάρα πολλούς λόγους.

Τελικά ποια ήταν η πραγματικότητα; Αυτήν που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας, στην αίθουσα του Βελλίδειου, γεμάτη από τη δική του ή μη “ηγεμονεύουσα τάξη” και χειροκροτητές στα όπισθεν, που πότε πότε χειροκροτούσαν; Ή αυτή έξω από την αίθουσα με τις χιλιάδες των διαδηλωτών να εναντιώνονται στην πολιτική του;

Αν κρίνουμε από τις πολύ ανήσυχες και σκυθρωπές φάτσες των βουλευτών του, ούτε ένας δε φαινόταν να διακατέχεται από ηρεμία και σιγουριά, (εκτός από την κ. Γεροβασίλη, που απολάμβανε ευδαιμόνως μάλλον την απαστράπτουσα εμφάνισή της!) με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι “εκεί έξω” ήταν η ελληνική πραγματικότητα της 9ης Σεπτεμβρίου του 2016.

*Δανείζομαι την έκφραση από το εξαιρετικό βιβλίο του Αναστασίου Λαυρέντζου : “Σιωπηρή Άλωση”

** Στέλνοντας ένα σχόλιο στο “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους” (blog-post_32) έγραψα μερικές αυθόρμητες σκέψεις για το πώς “βλέπω” τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες στην Ελλάδα, σε ένα “φωτεινό μέλλον”. Ίσως αξίζει να τις μεταφέρω και εδώ.

Ε, λοιπόν, εγώ θα ψηφίσω κάποιους που θα μου πουν ότι θα κλείσουν τους υποψήφιους «καναλάρχες» σε μια αίθουσα, φυσικά απομονωμένους, αλλά το βράδυ θα κοιμούνται ήσυχα στο σπίτι τους! Και θα τους βάλουν να αξιολογήσουν δύο πολιτικές αναλύσεις, 4-5 ρεπορτάζ για το ίδιο θέμα, δύο τηλεοπτικές παραγωγές, δύο κινηματογραφικά έργα, δύο λογοτεχνικά κείμενα, δύο ποιήματα, δύο θεατρικές παραστάσεις σε video, δύο αγάλματα, δύο ζωγραφικούς πίνακες, δύο αρχιτεκτονικές δημιουργίες. Και να γράψουν ένα ελεύθερο κείμενο για το πώς σκέπτονται ότι μπορούν να βελτιώσουν το πνευματικό επίπεδο των Ελλήνων. Κριτές θα είναι οι άριστοι από κάθε τομέα. Σε αυτή τη διαδικασία δεν θα ισχύει «έχεις λεφτά, παίρνεις άδεια»(!!), γιατί φυσικά κανείς «πλουτο-παραγωγός» δε θα πάει να συμμετέχει.

Ακολουθεί άλλος διαγωνισμός για να βρεθούν οι καλύτεροι μάναζτμεν, δύο για κάθε κανάλι και η Πολιτεία χρηματοδοτεί πλήρως την εγκατάσταση και ανάπτυξη του κάθε καναλιού, έχοντας την εποπτεία των οικονομικών μέχρι να αποπληρωθούν τα δάνεια. Πληρώνονται δίκαια όλοι, εργαζόμενοι και «καναλάρχες» και, αν υπάρχουν κέρδη, τοποθετούνται σε ειδικό λογαριασμό για τη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού, εντός και εκτός Ελλάδος. Αυτήν την Ελλάδα που θέλουμε, αυτήν θα φτιάξουμε!

 

Να σπάσουμε όλους τους «κωδικούς» της χειραγώγησής μας

Αυτό το δοκίμιο χωρίζεται σε τρία μέρη και έχει αναρτηθεί εξ’ολοκλήρου στο «ας μιλήσουμε επί τέλους» και στα «αττικά νέα».

Α.μέρος
Ο Έλληνας πορεύεται στο δύσκολο σημερινό κόσμο με Παιδεία που τον στραβώνει παρά τον φωτίζει, άσχετα αν το τεχνικό μέρος των γνώσεων μπορεί να είναι υψηλό. Οπότε μην έχοντας τα όπλα εκείνης της γνώσης που αναπτύσσει την αυτογνωσία και την κριτική σκέψη (αρχαία κείμενα, τραγωδία, αρχαιοελληνική φιλοσοφία, ψυχολογία, λογοτεχνία, ιστορία κ.α.) δεν μπόρεσε να αμυνθεί στη λαίλαπα της χειραγώγησης που τον κατέκλυσε.
Αλλά και σε όλα αυτά αν δεν είχε εντρυφήσει, αν του είχαν αφήσει ανόθευτη την αυθεντική λαϊκή ψυχή του, πάλι θα έβρισκε τον τρόπο να αμυνθεί. Δυστυχώς όμως τον εκμαύλιζαν και τον αλλοτρίωναν επί δύο σχεδόν αιώνες (με κρεσέντο τα τελευταία 40 χρόνια), ώστε σημαντικό κομμάτι του έχει χάσει την εσώτατη ελληνική ταυτότητά του, που ως τέτοια είναι ίδια ανά τους αιώνες.

Το να “σπάσουμε” όλους τους κωδικούς χειραγώγησης λαών που εφαρμόζει επάνω μας η Νέα Τάξη, (διαμορφωμένους ασφαλώς από μυστικά think-tank ψυχολόγων, κοινωνιολόγων, ιστορικών, επικοινωνιολόγων και άλλων συναφών ειδικοτήτων), θα πρέπει να είναι ένα πρωταρχικό -και επείγον- μέλημα όσων μπορούν να εντάξουν στη φαρέτρα με τα αντισυστημικά βέλη τους και την αντιχειραγώγηση. Αυτή είναι μία άκρως αποτελεσματική πράξις αντίστασης στα σχέδια της Νέας Τάξης για την Ελλάδα και την ανθρωπότητα.
Έτυχε να ασχοληθώ με το θέμα από τα τέλη του 2013 και ένα σύνολο από δεκατέσσερις μεθόδους (κωδικούς) που μπόρεσα τότε να ανιχνεύσω με κριτική σκέψη και μόνο, τις έχω καταγράψει στο βιβλίο “Νίκη της Δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”, του οποίου το εξώφυλλο αυτόβουλα προβλήθηκε στο “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους” σε προηγούμενο άρθρο μου.
Μετά από αυτήν την προβολή, ίσως από τύχη ίσως από μελέτη, ανακινήθηκε ένα ενδιαφέρον (είδα δύο σχετικά άρθρα στο διαδίκτυο), για μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ενότητές του , που είναι ακριβώς οι μέθοδοι χειραγώγησης που χρησιμοποιεί το Παγκόσμιο Σύστημα ή αλλιώς ΝΠΤ, ενάντια στους λαούς. Αναφέρομαι στο βιβλίο όχι προς διαφήμισή του, (αν και αυτό δεν είναι μεμπτό), αλλά επειδή αρκετά κομμάτια αυτού του άρθρου, είναι αποσπάσματα από τη σχετική ενότητα.
Τα θεμέλια για την αποτελεσματική χειραγώγηση ατόμων και κοινωνιών, ανάγονται στην ψυχολογία του βάθους, που ξεκίνησε με τους S. Freud και C. Jung. Ωστόσο, ήταν το περίφημο πείραμα ενός άσχετου προς την ψυχολογία του βάθους Ρώσου φυσιολόγου, του Ιβάν Παυλώφ, που έδειξε ότι ο εγκέφαλος μπορεί να “προγραμματιστεί”.
Ξέρετε: το σκυλί, το κουδουνάκι στιγμές πριν την τροφή, η τροφή. Μετά από κάποιο αριθμό επαναλήψεων το σκυλί, ακούγοντας το κουδουνάκι εμφάνιζε έκκριση σάλιου, σαν να του “μύριζε” τροφή, ενώ τροφή δεν υπήρχε. Ο εγκέφαλός του είχε προγραμματιστεί να συνδέει το κουδουνάκι με την τροφή!
Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ολόκληρος κλάδος της επιστήμης της ψυχολογίας, (κυρίως από τον Αμερικανό Fr. Skinner) ο λεγόμενος μπιχεβιορισμός, που μελέτησε και ανέπτυξε όλη αυτήν τη μεθοδολογία με την οποία η ανθρώπινη συμπεριφορά (behaviour, εξ’ου και behaviour-ism) με κατάλληλες μεθόδους μπορεί να προγραμματιστεί και συνεπώς να ελεγχθεί. Από εκεί και πέρα η ΝΠΤ το “έτρεξε το θέμα” προς όφελός της, όπως βέβαια “τρέχει” προς όφελός της κάθε σημαντική επιστημονική ανακάλυψη.
Ενώ γραφόταν το παρόν άρθρο ανίχνευσα άλλες 6 τεχνικές ή μεθόδους χειραγώγησης, που σημαίνει ότι φθάνουμε σε ένα σύνολο είκοσι κωδικών. Και πάλι όμως το θέμα δεν έχει εξαντληθεί, επειδή οι μέθοδοι-κωδικοί χειραγώγησης διαρκώς πληθύνονται, εμβαθύνονται και τελειοποιούνται από τη Νέα Τάξη. Οπότε αποτελεί αδήρητη αντιστασιακή ανάγκη το να τους “σπάσουμε” άμεσα όλους, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Τους ονομάζω κωδικούς, επειδή είμαι σίγουρη ότι η “δουλειά” είναι πολύ συστηματοποιημένη και συμβαίνει αυτό που στα αγγλικά λέγεται back-up. Δηλαδή εκτός από τις ομάδες μελέτης, λειτουργούν και ομάδες υποστήριξης. Παραδείγματος χάριν, οι “επί κεφαλής” εντέλλονται: “Στην Ελλάδα εφαρμόσαμε τους κωδικούς 4-7-13 [Εδώ τους έχουν εφαρμόσει όλους! Γι αυτό και είμαστε το υπ” αριθμόν ένα πείραμα χειραγώγησης στον πλανήτη!]. Η ομάδα υποστήριξης να παρακολουθεί την εξέλιξη των κωδικών”.
Κατά πόσο δηλαδή πλησιάζουν τον προκαθορισμένο στόχο, διαφορετικά να τροποποιούνται ή να αλλάζουν, ώστε το “πρόγραμμα” να προχωράει απρόσκοπτα. Αν αυτά τα θεωρείτε υπερβολή, εμβαθύνοντας τη γνώση για τις τεχνικές που εφαρμόστηκαν “επάνω” μας από την αρχή του “προγράμματος” και συνεχίζουν, θα πειστείτε πως έτσι είναι τα πράγματα.
Δυστυχώς, και θα έλεγα πώς δεν υπάρχουν απλώς ενδείξεις, αλλά -όπως θα φανεί στη συνέχεια- αποδείξεις, το πρόγραμμα χειραγώγησης έχει εξαιρετική επιτυχία στην Ελλάδα. Βέβαια μέχρι στιγμής, γιατί οι Έλληνες ήταν, είναι και θα είναι απρόβλεπτοι. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να σπάσουν τη χειραγώγηση. Και θα βοηθηθούν αρκετά, αν διαδοθεί ευρύτατα η γνώση των μεδόδων της και των ψυχονοητικών διεργασιών που ανακινούν μέσα σε κάθε άνθρωπο, μέσα σε κάθε πολίτη.
Θα πρέπει, όσοι μπορούμε, να παλέψουμε με νου και ψυχή για να μεταφέρουμε αυτήν τη γνώση σε αυτούς που παρέμειναν Έλληνες, επειδή ασφαλώς υπάρχουν παντός τύπου άνθρωποι στην Ελλάδα, όπως αυτοί που για κάποιο προσωπικό όφελος πουλάνε την πατρίδα τους, ακόμα και την ψυχή τους. Αυτούς ας τους ξεχάσουμε, είναι ανεπίδεκτοι αυτογνωσίας και συνεπώς αλλαγής.
Υπάρχει ένας μηχανισμός μέσα στο ανθρώπινο υποσυνείδητο που μπλοκάρει το να δει κάποιος τον εαυτό του όπως πραγματικά είναι, δηλαδή μπλοκάρει την αυτογνωσία, ειδικά όταν, “κοιτάζοντάς τον καλά”, θα δει μια μουτζούρα. Η μεγάλη Karen Horney, η πλέον αξιόλογη συνεχιστής του έργου των Freud και Jung, που όμως δημιούργησε δική της σχολή (επιστημονική μέθοδο), είχε ονομάσει αυτό το μηχανισμό “Iδεατή Εικόνα” *.
Όσοι δεν αντέχουν την πραγματική επίγνωση του εαυτού τους, δημιουργούν γι αυτόν μια ιδεατή εικόνα, με χίλια δυο ωραία “χρώματα-εκλογικεύσεις”, π.χ. “Είμαι ένας θαυμάσιος πατέρας και πρέπει να αγωνιστώ για τα παιδιά μου. Για όσα πεινάνε ας ασχοληθεί το Κράτος” ή “Αφού όλοι “κονομάνε” κλέβοντας, το κορόιδο θα παραστήσω εγώ, ένας τόσο ανοιχτόμυαλος άνθρωπος;” και πολλά άλλα, εντελώς προσωπικά για τον καθένα και την ψεύτικη εικόνα που φτιάχνει για τον εαυτό του.
Για τους αλλοτριωμένους από το Σύστημα, ή παραδομένους σε αυτό, η αποχειραγώγηση είναι σίγουρα κάτι το εντελώς αδιάφορο. Θα υποταχθούν σε έναν καθαρό τρόπο ζωής, όταν όλη η υπόλοιπη κοινωνία αλλάξει και θεσμικά δεν επιτρέπει τις λαμογιές και τις ατασθαλίες τους.
Ο Έλληνας όμως που, άθελά του, έχει υποστεί αυτές τις άκρως επιστημονικές μεθόδους χειραγώγησης και έχει “προγραμματιστεί” από αυτές, αυτός μπορεί να αλλάξει. Αν η γνώση είναι δύναμη, η αυτογνωσία είναι πολλαπλάσιό της. Επειδή αυτή, ρίχνοντας φως στα βάθη της ψυχής, αλλάζει τον άνθρωπο, πάντα με την προϋπόθεση ότι αυτός θέλει να “κοιτάξει μέσα του”. Και τότε αλλάζει η κοινωνία. Και τότε αλλάζει το πολιτισμικό πρότυπο.
Η ανθρωπότητα, και ας μιλήσουμε κυρίως για εμάς τους Έλληνες δεν έχουμε συλλάβει -τώρα, με όλα αυτά, ίσως αρχίσουμε να κατανοούμε- πόσο μεγάλης σημασίας είναι η προτροπή των Δελφών: “Γνώθι σαυτόν-Γνώρισε τον εαυτό σου.” Και ίσως, επί τέλους, συνειδητοποιήσουμε -και όχι μόνο να το λέμε στα λόγια- πόσο μεγάλοι ήταν οι πρόγονοί μας. Ώστε, από τη ρίζα της δικής τους συνείδησης και του πολιτισμού τους, να θρέψουμε το δέντρο ενός νέου, γεννημένου από αυτή τη ρίζα, πολιτισμού.
Αφού, βέβαια, κλείσουμε τα αυτιά στις κακόηχες σειρήνες του τύπου “πρέπει να γίνουμε Ευρωπαίοι” και τις λοιπές, μειονεκτικές έναντι του δικού μας πολιτισμού, ψευτο-διανοουμενίστικες απόψεις. Από αυτή τη ρίζα του ελληνικού πολιτισμού άντλησαν χυμούς όλοι οι μεγάλοι διανοητές της Ευρώπης και δημιούργησαν αυτό που λέμε ευρωπαϊκό πολιτισμό, κατά πολύ υποδεέστερο της αρχαίας ελληνικής συνείδησης και σκέψης και του εν γένει πολιτισμού.
Εκτός αν κάποιος θεωρεί ως “πολιτισμική υπεροχή” την σημαντικά καλή οργάνωση του Κράτους που έχουν επιτύχει οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, επίσης το ότι τα μέλη τους είναι αρκετά νομοταγείς και εκδηλώνουν μια εξαιρετική, αλλά τυπική ευγένεια. Α ναι, και ότι ο Δια-φωτισμός έφερε τα “φώτα” των πολιτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!
Είναι γνωστές οι θέσεις του H. Kissinger: πρέπει να πλήξουμε τους Έλληνες στις πολιτισμικές τους ρίζες, τη γλώσσα, τη θρησκεία , την παράδοση. Τέτοια πλήγματα “εκτελούνται”, κατ” εξοχήν, στο “πεδίο βολής” της Παιδείας. Η μεγάλη επίθεση άρχισε από τη τη δεκαετία του 80, όταν “ο κατάλληλος” άνθρωπος αναρριχήθηκε στην κατάλληλη θέση. Μεθοδικά, προγραμματισμένα, βήμα-βήμα, ξηλώθηκαν μέσα από τον Έλληνα όλες οι ρίζες του, που ποτέ εξ” άλλου το ελληνικό Παιδαγωγικό σύστημα δεν είχε φροντίσει να τις κάνει πολύ βαθιές.
Συνεπώς είναι δεδομένο και το γνωρίζουμε όλοι, ότι ο Έλληνας πορεύεται στο δύσκολο σημερινό κόσμο με Παιδεία που τον στραβώνει παρά τον φωτίζει, άσχετα αν το τεχνικό μέρος των γνώσεων μπορεί να είναι υψηλό. Οπότε, μην έχοντας τα όπλα εκείνης της γνώσης που αναπτύσσει την αυτογνωσία και την κριτική σκέψη (αρχαία κείμενα, τραγωδία, αρχαιοελληνική φιλοσοφία, ψυχολογία, λογοτεχνία, ιστορία κ.α.) δεν μπόρεσε να αμυνθεί στη λαίλαπα της χειραγώγησης που τον κατέκλυσε.
Αλλά και σε όλα αυτά αν δεν είχε εντρυφήσει, αν του είχαν αφήσει ανόθευτη την αυθεντική λαϊκή ψυχή του, πάλι θα έβρισκε τον τρόπο να αμυνθεί. Δυστυχώς όμως τον εκμαύλιζαν και τον αλλοτρίωναν επί δύο σχεδόν αιώνες (με κρεσέντο τα τελευταία 40 χρόνια), ώστε σημαντικό κομμάτι του έχει χάσει την εσώτατη ελληνική ταυτότητά του, που ως τέτοια είναι ίδια ανά τους αιώνες.

Στο υποκεφάλαιο του προαναφερθέντος πονήματος: “Η μεθοδολογία χειραγώγησης των λαών” (σελ.62-86) αναφέρονται 14 πολύ κρίσιμες μέθοδοι ή τεχνικές που εδώ, για έμφαση, τις ονομάσαμε “κωδικούς”. Τις αναφέρω μία προς μία, μαζί με τις πιο χαρακτηριστικές προτάσεις (πολλές φορές συντετμημένες) από το επεξηγηματικό κείμενο που συνόδευε καθεμιά, σε πλάγια γραφή. Οι τωρινές προσθήκες είναι σε όρθια γραφή.
1. Οι επεξεργασμένοι λεκτικοί κώδικες. (Έτσι ώστε να μη σημαίνουν, ούτε να φανερώνουν, αλλά να κρύπτουν.)
…Για τα πολύ σοβαρά θέματα οι λεκτικοί κώδικες επικοινωνίας έρχονται επεξεργασμένοι από τα προς τούτο επιτελεία της κορυφής της Συστημικής δομής και αναπαράγονται από τα, κατά εθνικούς τόπους, όργανα του Συστήματος, στην πολιτική, τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. …Θα ήταν ένα ενδιαφέρον πείραμα, αν όσοι αντιτίθενται στο Σύστημα εδώ στην Ελλάδα, ειδικά οι άνθρωποι των ΜΜΕ και του δημόσιου λόγου γενικά, άλλαζαν αυτούς τους γλωσσικούς κώδικες και χρησιμοποιούσαν τις πραγματικές έννοιες και λέξεις ή, τουλάχιστον, κατ” αντιπαράθεση των μεν προς τις δε.
Παραδείγματος χάριν, τα μνημόνια να αναφέρονται ως συμφωνητικά των όρων παράδοσης της Ελλάδος ή έστω: μνημόνια-τα συμφωνητικά των όρων παράδοσης της Ελλάδος, μεταρρυθμίσεις-οι κατεδαφίσεις των κοινωνικών και οικονομικών δομών της Ελλάδος, Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας- το Ταμείο εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας στο μεγάλο κεφάλαιο και τα παρόμοια. Θα είχε τεράστια δύναμη αυτή η συνεχής λεκτική αντιπαράθεση του ψέματος προς την αλήθεια στο μυαλό των απλών ανθρώπων, που βομβαρδίζονται ολημερίς με ένα λεκτικό κώδικα όχι απλώς πλύσης, αλλά απόπλυσης εγκεφάλου…
Αυτή η πρόταση τότε που έγινε ήταν σημαντική. Τώρα, λίγο-πολύ στο μυαλό όλων των Ελλήνων έχουν αποκωδικοποιηθεί οι “πειραγμένοι” λεκτικοί κώδικες επικοινωνίας, αλλά δε θα έβλαπτε κάθε αντιστασιακό κείμενο να αντιπαραθέτει πότε-πότε τις αληθείς λέξεις και έννοιες προς τις ψευδείς. Και ας προσέχουμε τι θα μας πλασάρουν και με ποιους λεκτικούς κώδικες, από δω και πέρα.
2. Η συγκάλυψη των αληθινών κινήτρων, (εννοείται του Συστήματος)
Ένα καλό παράδειγμα συγκάλυψης των αληθινών κινήτρων είναι η διάλυση της εθνικής συνείδησης, μέσω μιας διαστρεβλωμένης Ιστορίας (και άλλων τεχνικών), που την εμφανίζουν να έχει ως κίνητρο την ανάπτυξη της φιλίας των λαών και την άμβλυνση των εχθροτήτων.
Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι η συγκάλυψη του αντεθνικού κινήτρου αλλοίωσης της θρησκευτικής και φυλετικής ομοιογένειας του ελληνικού πληθυσμού, διά της μόνιμης εγκατάστασης εδώ μουσουλμανικών αραβικών και ινδικών φυλών. Αυτό το Εθνικό έγκλημα, εμφανίζεται να έχει κίνητρα φιλανθρωπίας, αλληλεγγύης, καλοσύνης, ισότητας μεταξύ των ανθρώπων και ό,τι άλλο, δήθεν “ωραίο και υψηλό”.
Και επιχειρείται για τα καλά εδραίωση αυτών των μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ελλάδα , μέσω ένταξής τους σε εργασία, περίθαλψη και εκπαίδευση, πράξεις που θα μπορούσαν ίσως να χαρακτηριστούν ως φιλανθρωπία μόνον αν ή Ελλάδα ήταν μια οικονομικά εύρωστη χώρα και με σχεδόν μηδενική ανεργία.
Επίσης, μέσω ανέγερσης Τζαμιών στην Αθήνα και στην υπόλοιπη επικράτεια. Ενώ, κάλλιστα, θα μπορούσαν να τους παραχωρηθούν διάσπαρτα μικρά, υπάρχοντα κτίσματα, ώστε να τονίζεται η προσωρινότητά τους. Σε αυτήν τη λύση πρέπει να επιμείνει ο ελληνικός λαός, μη αποδεχόμενος “νομοθετικά τετελεσμένα” πάρα πολύ διαβρωτικά της ίδιας της υπόστασής του ως διακριτού λαού.
Και τι πρόβαλε ως κίνητρο ο κ. Φίλης; Το εξω-φρενικό: τζαμιά αδειοδοτημένα από το Κράτος, αλλιώς κινδυνεύουμε να γίνουμε Γαλλία! Η δήλωση αυτή, εκτός από τη συγκάλυψη του αληθινού κινήτρου, (καθαρά προδοτικού, αν ως προδοσία θεωρήσουμε πολιτικές επιλογές συνειδητά ενάντιες προς το συμφέρον του ελληνικού λαού και την προφανή προς τούτο -προς το συμφέρον του- βούλησή του), εμπίπτει και σε άλλη μέθοδο χειραγώγησης, που θα αναφερθεί πιο κάτω: την καλλιέργεια φόβων μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

*Karen Horney: “Οι συγκρούσεις του εσωτερικού μας κόσμου” σε μετάφραση των διακεκριμένων Κυπρίων, κ.κ. Τάκη Ευδόκα (ψυχιάτρου) και Α.Χριστοφίδη, (εκδ. Α. Καραβία) (σελ.130-152).

Β.μέρος
Ο λαός συντρίβεται από το “αδιέξοδο” (δεν υπάρχει άλλος δρόμος) με το οποίο του φράζουν τη δημιουργική του δύναμη. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Λουφάζει, μαραζώνει και σιγά-σιγά πεθαίνει. Αυτός είναι ίσως ο πλέον καταστροφικός κωδικός και έχει εφαρμοστεί πολύ έντεχνα από τον “λαοπρόβλητο” σημερινό πρωθυπουργό “κύριο” Τσίπρα , από όλους τους προηγούμενους και θεμελιωτές της κρίσης , σίγουρα και από όλους τους επόμενους, εκτός αν προσπαθήσουμε, ως εθνικό σύνολο, να ξαναβρούμε την ψυχική μας ορμή προς ζωή και δημιουργία, αντιστεκόμενοι και χαράζοντας “έναν άλλο” δρόμο!

3. Παντού ψέμα αντί αλήθειας
Το Σύστημα χρησιμοποιεί καθ” υπερβολήν το ψέμα για κάθε του πολιτική πράξη και απόφαση, σε σημείο να εμφανίζει το μαύρο για άσπρο. Έτσι προκαλείται τεράστια σύγχυση στο λαό, ένα μεγάλο ποσοστό του οποίου δεν έχει ούτε την κριτική ικανότητα, ούτε τη γνώση (εφ” όσον τον άφησαν επί σκοπώ, για πολλά χρόνια, χωρίς αληθινή Παιδεία), ούτε φυσικά όλα τα δεδομένα (αφού του τα αποκρύπτουν), ώστε να διακρίνει ποιο είναι το άσπρο και ποιο το μαύρο.
Η απόκρυψη των δεδομένων, ίσως θα μπορούσε να αναφερθεί σαν μια ιδιαίτερη τεχνική χειραγώγησης, ωστόσο εδώ την εντάσσουμε στην ευρύτερη: “Παντού ψέμα αντί αλήθειας”, επειδή όταν αποκρύπτονται τα πραγματικά δεδομένα της πραγματικότητας, κάποια άλλα ψευδή εμφανίζονται στη θέση τους για να μην υπάρχει “κενό δεδομένων”. Αν άφηναν κενό δεδομένων οι άνθρωποι του Συστήματος, πολλοί θα άρχιζαν να ψάχνουν γιατί υπάρχει κενό και ποιο. Και μια τέτοια αναζήτηση δε συμφέρει καθόλου το Σύστημα.
Δεν είναι ο κ. Τσίπρας που εφηύρε τον κωδικό “παντού ψέμα”, καλομελετημένος κωδικός της Νέας Τάξης είναι και σίγουρα υποστηριζόμενος (back-up: ποια ψέματα “πιάσανε”, ποια όχι, προς τροποποίησή τους). Απλά ο Τσίπρας ως πλήρως ενταγμένος στο Παγκόσμιο Σύστημα εξουσίας, χρησιμοποιεί αυτήν τη μέθοδο καθ” υπερβολήν, επειδή προφανώς “του πάει”, ταιριάζει με το χαρακτήρα του.
Τυχαία, άραγε, εκφράζεται έτσι ο Τσίπρας, σαν ανισόρροπος, εμφανίζοντας το μαύρο για άσπρο -το ίδιο και ο πολιτικός “περίγυρός” του; Τίποτα δεν είναι τυχαίο, όλα είναι μελετημένα στο έπακρο. Γι” αυτό το λέω και το ξαναλέω, μέχρι να γίνει συνείδηση και στον τελευταίο αληθινό Έλληνα: Ο Τσίπρας προετοιμαζόταν από τη Ν.Τ.Π. για το ρόλο του, ήδη πριν από κάποια χρόνια. Και τεκμήριο αποτελεί ότι ο κύριος αυτός έχει εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία επάνω μας όλους τους κωδικούς χειραγώγησης , τους επεξεργασμένους από το Παγκόσμιο Σύστημα, τη Ν.Τ.Π.
Όμως, πλέον, στο συγκεκριμένο κωδικό, έχουν τόσο πολύ όλοι τους υπερβεί κάθε όριο, ώστε, στην καλύτερη περίπτωση, οδηγούν τον πολίτη σε παραίτηση από την ενεργό δράση του τύπου: “ Δεν ασχολούμαι πια … αφού δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Δε θα με τρελάνετε σεις, παλιοαλήτες”!
Και στη χειρότερη περίπτωση διαταράσσουν την ήδη ασταθή νοητική ισορροπία του πολίτη, αποτέλεσμα τόσων “χτυπημάτων” που έχει δεχτεί, ο οποίος πλέον ζει υπό την επιρροή της διαρκούς σύγχυσης μεταξύ αλήθειας και ψεύδους, με επιτομή: “Βγαίνουμε ή δε βγαίνουμε από την κρίση;” “Θα υπάρξει αύριο για μένα ή δε θα υπάρξει;”
Στον κωδικό αυτό μπορεί να ενταχθεί και το αφειδώλευτο πούλημα στο λαό ελπίδων, το οποίο φθάνει στο αποκορύφωμά του κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά ποτέ δεν εγκαταλείπεται από αυτούς που έγιναν κυβέρνηση. Όπως τώρα: η χώρα χάνει τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία της, δέχεται μια τρομακτική εισβολή μουσουλμανικού πληθυσμού, ταυτόχρονα βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους οικονομικής κατάρρευσης και οι πωλητές ανήλιαγων ελπίδων και θεοσκότεινου ψεύδους δηλώνουν ότι “τα δύσκολα είναι πίσω μας και όπου να “ναι μπαίνουμε στην ανάπτυξη”!
Το ψέμα και ψεύτικη ελπίδα είναι σαν το νανούρισμα και οι επιστήμονες της προπαγάνδας το γνωρίζουν καλά αυτό. Και το νανούρισμα της ελπίδας έχει βάλει τον ελληνικό λαό αν όχι σε ύπνο, τουλάχιστον σε προΰπνια, νωθρή κατάσταση. Το παρήγορο όμως είναι ότι υπάρχει ένα κομμάτι του, όλο και μεγαλύτερο, που αγρυπνά και κατανοεί και πονάει… Και το πιο πιθανό είναι ότι κάποια στιγμή θ” “αντιδράσει”, αναλαμβάνοντας “δράση”.
4. Οι επιθέσεις λασπολογίας.
Οι ηγετικές πολιτικές ομάδες του Συστήματος οργανώνουν εκ των προτέρων επιθέσεις λασπολογίας εναντίον των επαγγελματικών κλάδων τους οποίους πρόκειται να πλήξουν. Ας θυμηθούμε τι ειπώθηκε πρόσφατα εναντίον των αγροτών, ώστε να αμαυρωθεί η εικόνα τους, όταν αυτοί ξεκίνησαν τον αγώνα τους
Αν αυτοί οι κλάδοι δεν υποχωρήσουν στο χτύπημα και συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, το Σύστημα καταφέρνει, με την αμέριστη συμπαράσταση των συστημικών μέσων ενημέρωσης και με σχετικές δηλώσεις από τα “προβεβλημένα” του μέλη, να στρέψει μέρος του κοινωνικού σώματος εναντίον τους. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, καταφέρνει να μην τους συμπαρασταθεί σχεδόν καθόλου το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Αυτός είναι ο λεγόμενος κοινωνικός αυτοματισμός.
5. Η απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης.
Το πολιτικό κατεστημένο αποσπά με πολύ έντεχνους τρόπους την προσοχή της “κοινής γνώμης”, δηλαδή της γνώμης του κοινωνικού συνόλου που δεν είναι ενταγμένο στο Σύστημα και διαμορφώνει σχετικά ελεύθερα την άποψή του για τα συμβαίνοντα, από θέματα στα οποία θα έπρεπε να είναι εστιασμένη. Θέματα που θα μπορούσαν να κινητοποιήσουν το κοινωνικό αυτό σύνολο ώστε να μπορέσει, δίνοντας έναν έγκαιρο αγώνα, να αποτρέψει κάποια συστημική επίθεση εναντίον του (ας πούμε ένα βαρύ φορολογικό νομοσχέδιο) ή εναντίον ενός άλλου κοινωνικού συνόλου (ίσως έναν άδικο πόλεμο).
Πρόσφατο παράδειγμα είναι η πρόταση (από ποιον άλλο; από τον κ. Τσίπρα) μιας Συνταγματικής αναθεωρήσεως, μίας φούσκας εντυπωσιασμού, που δεν εμπεριέχει ούτε την ελάχιστη δημοκρατική ουσία, αντιθέτως ισχυροποιεί το Σύστημα. Και έχει κύριο στόχο την απόσπαση της προσοχής τού λαού από τα θέματα ζωής ή θανάτου που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό και από τον αγώνα που πρέπει να δώσει, για να αποφύγει τον όλεθρό του.
6. Η δημιουργία μη κυβερνητικών οργανώσεων -ΜΚΟ (στην υπηρεσία του Συστήματος).
…Στρατολογούν άτομα που υπηρετούν τα συμφέροντα του Συστήματος στην περιοχή (π.χ. τα Βαλκάνια), ενάντια στα συμφέροντα και ίσως ενάντια στην ακεραιότητα της ίδιας τους της πατρίδας. Έχουν συνήθως τίτλους άσχετους προς του πραγματικούς τους στόχους, τους οποίους καλύπτουν κάτω από αυτούς που δηλώνει η “ετικέτα”. Οι τίτλοι εμφανίζονται να είναι “υψηλών αρχών”, όπως η δημοκρατία, η αλληλεγγύη και η φιλανθρωπία. Έτσι, κρύβεται καλά το πραγματικό τους περιεχόμενο με ένα περιτύλιγμα πολύ ελκυστικό στους πολίτες.
Τα εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ που δαπανώνται αφειδώς από τους φιλάνθρωπους τύπου Σόρος στις διάφορες ΜΚΟ που ελέγχουν, έχουν υποκλαπεί από όλους τους λαούς και πολίτες της γης, με επώδυνο “πρότυπο” τους Έλληνες πολίτες, ποδοπατώντας κάθε έννοια ανθρωπισμού και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αλλά, αν δεν αγωνιστούν οι ίδιοι οι λαοί (και γιατί όχι μπροστάρης ο ελληνικός;) για να φέρουν Δικαιοσύνη στις κοινωνίες τους, ποιος θα την φέρει; Ο ορκισμένος εχθρός της , η Νέα Τάξη , η “πυραμιδική δομή” της Παγκόσμιας Ολιγαρχίας του πλούτου;
Όσοι δεν έχουν ενταχθεί σε αυτές από καθαρό συμφέρον, όπως μερικά αφελή “ιδεολογικά ξεπεταρόνια” που τα άγουν και τα φέρουν οι διόλου αφελείς καθοδηγητές τους, ας μας πουν τι κάνουν ώστε ο κ. Σόρος να μην εκμεταλλεύεται την ανθρωπότητα; Αντ΄αυτού, επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της “ανθρωπιστικής” εξ-ίσωσης προς την εξαθλίωση, για να αποδείξουν στον εαυτό τους και σε μας πόσο ανώτερα όντα είναι, φιλοτεχνώντας αριστοτεχνικά μέσα τους την Ιδεατή τους Εικόνα! Της εξ-ίσωσης να στοιβάζονται επάνω σε πεινασμένους, άνεργους Έλληνες και άλλοι εξαθλιωμένοι (πολλοί ίσως όχι, αλλά με άλλες σκοπιμότητες) μη Έλληνες.
7. Ο χαρακτηρισμός: “Αυτό είναι λαϊκισμός”.
Το Σύστημα, όταν εκδηλώνεται προσωπική ή συλλογική έν-λογος (με συγκροτημένο λόγο) αντίδραση, που το αντιμάχεται ή μια αδέσμευτη λαϊκή συσπείρωση που του αντιτάσσεται με έναν απλό, λαϊκό λόγο, τη χαρακτηρίζει ως λαϊκισμό. Ποτέ ωστόσο δεν μας έδωσε τον ορισμό αυτής της λέξης. Έτσι αυτή έχει καταντήσει μια “πολυ-λέξη” (όπως “πολυ-κατάστημα”) που ακριβώς έχει εφευρεθεί για να χωράει τα πάντα, όσα το Σύστημα δεν μπορεί ή μάλλον δε το συμφέρει να αντιμετωπίσει με πολιτικά επιχειρήματα.
Και ποιος είναι μεγαλύτερος “λαϊκιστής” από το ίδιο Σύστημα και τους ανθρώπους του, που “επιχρυσώνουν” μεθοδικά, με τον ψεύτικο πολιτικό λόγο που εκφέρουν, την διαμορφωμένη από αυτούς πολιτική πραγματικότητα, ώστε να είναι αρεστή ή, έστω, ανεκτή από το λαό; Αυτή είναι και η ουσιαστική έννοια του λαϊκισμού, ο οποίος βρίσκεται στο ζενίθ του κατά τις προεκλογικές περιόδους, όταν “όλες οι ελπίδες έρχονται”, μαζί και η Άνοιξη σ” όλη τη χώρα!
8. Η προετοιμασία της διεθνούς κοινής γνώμης με σοβαρές κατηγορίες εναντίον του υπό επίθεση λαού.
Το Σύστημα και οι άνθρωποί του (πολιτικοί, μμε, μη κυβερνητικές, κρατικοί “μηχανισμοί” διαπλοκής κ.α.) προετοιμάζουν τη διεθνή κοινή γνώμη, μέσω ψευδών και ανυπόστατων κατηγοριών, να διάκειται εχθρικά ενάντια σε κάποιο υποψήφιο οικονομικό -και όχι μόνον- θύμα, ώστε να μην έχει την αμέριστη συμπαράσταση των άλλων λαών, παρά μόνον ίσως κάποιων ελαχίστων ανθρώπων, που μπορούν να διακρίνουν τα ψεύδη και τις σκοπιμότητές τους.
Ας θυμηθούμε, κατά την έναρξη της μεγάλης δοκιμασίας που περνάμε ως λαός, πώς αυτός ο αλήστου μνήμης τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος μάς καταρράκωσε ως Έλληνες στο εξωτερικό και το φρόνημά μας ως υπερήφανου λαού στο εσωτερικό. Προετοίμασε έτσι τη διεθνή κοινή γνώμη, κυρίως των Βόρειων λαών, να διάκειται εχθρικά, ή τουλάχιστον αδιάφορα, προς τον ελληνικό λαό. Πλέον αυτού, προετοίμασε τους Έλληνες να αποδεχτούν “ησύχως” ό,τι θα επακολουθούσε, εφ” όσον είχε τεθεί σε λειτουργία μέσα τους το εξής αυτο-ενοχοποιητικό: “τέτοιοι που είμαστε, καλά να πάθουμε”, που συνιστά τον επόμενο κωδικό.
9. Ενοχικά συναισθήματα- διάλυση της αυτοεκτίμησης.
Οι άνθρωποι του συστήματος καλλιεργούν μέσα μας, όπως και σε άλλους λαούς-υποψήφια θύματα, ενοχικά συναισθήματα, Ας θυμηθούμε εκείνο το πολύ χαρακτηριστικό: “όλοι μαζί τα φάγαμε”! Με αυτή τη σατανική τεχνική διαλύουν την αυτοεκτίμησή μας και κατά άμεση συνέπεια μειώνουν την συναίσθηση της αξιοπρέπειάς μας. Και κατά έσχατη και αναπόφευκτη συνέπεια εκμηδενίζουν τη μαχητικότητά μας.
Αν δεν στηριζόμαστε γερά στην αυτοεκτίμηση, αν νιώθουμε ότι είμαστε περίπου τιποτένιοι, πώς είναι δυνατόν να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια και την ελευθερία μας; Μάς φέρονται σαν σε υποτελείς, σαν σε δούλους και σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι, “να μας το πάρουν”. Κυρίως αδειάζοντάς το από κάθε άξιο λόγου περιεχόμενο. Μέχρι να μείνει σαν μια άδεια κολοκύθα!
10. Καλλιεργούν έναν επίπλαστο ηγεμονισμό και την ηττοπάθεια του λαού.
Τα ενεργούμενα του Συστήματος φέρονται ανυποχώρητα προς το λαό με έναν ηγεμονισμό επίπλαστο και μία δύναμη ψεύτικη, μία “δοτή” δύναμη , όχι από το λαό όπως στην αληθινή δημοκρατία, αλλά από το Σύστημα. Αυτήν την εικόνα, το “image”, την φιλοτεχνούν προσεκτικά οι επικοινωνιολόγοι του Συστήματος και την αναπαράγουν όλα τα συστημικά μμε και ειδικά η τηλεόραση. Αυτοί όλοι χτίζουν τους “γυάλινους” ηγέτες του σήμερα, που έχουν τόση δύναμη και αξία όση μια αερόφουσκα, ένας πομφόλυξ.
Δυστυχώς όμως αυτή η εικόνα της δήθεν δύναμης περνάει μέσα στην ψυχή του απλού πολίτη. Και του δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι οι τυραννίσκοι της ζωής του, οι εντολοδόχοι του Παγκόσμιου Συστήματος και ως εκ τούτου προστατευόμενοι από αυτό, είναι παντοδύναμοι, συνεπώς ο ίδιος είναι πολύ “λίγος” και ανίσχυρος για να τους αντιταχθεί.
Ακούγονται συχνά φράσεις από Έλληνες πολίτες όπως: “Τι μπορεί να κάνει ο απλός λαός, αυτοί που κυβερνάνε έχουν τη δύναμη” ή “Όσο και να παλέψουμε, στο τέλος αυτό που θέλει η κυβέρνηση γίνεται”. Αυτές είναι οι νοητικές φόρμες της πλήρους ηττοπάθειας και αυτο-παράδοσης, που καλλιεργούνται εντατικά μέσα στον ελληνικό λαό και σε σημαντικό βαθμό έχουν επιτύχει το στόχο τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσίπρας διαρκώς (χαμο)γελάει, σαν να πηγαίνουν όλα κατ” ευχήν σε αυτήν εδώ τη χώρα. Στo image του “ικανού και δυνατού” που προσπαθούν πολύ έμπειροι επικοινωνιολόγοι να του χτίσουν, δεν χωράει σκουντουφλιά. Αν είχε σκουντούφλικο και σκοτεινιασμένο ύφος, όπως παραδείγματος χάριν ο κ. Σαμαράς, ίσως τώρα να είχε “πέσει”. Το σκοτεινιασμένο ύφος θα μετέδιδε “σήμα” ανησυχίας και συνεπώς αφύπνισης, ενώ το διαρκές χαμόγελο, μια ψεύτικη εικόνα ελπίδας κι αυτό, λειτουργεί ως νανούρισμα: “Κοιμήσου λαέ, με μένα στο τιμόνι όλα πάνε καλά…”
11. Θέτουν το λαό μπροστά σε ένα διαρκές “αδιέξοδο” ή κωδικός: “Δεν υπάρχει άλλος δρόμος”!
…Το δεν υπάρχει άλλος δρόμος, που έχει καθ” υπερβολήν χρησιμοποιηθεί ενάντια στην ψυχονοητική υπόσταση του ελληνικού λαού, τούτη εδώ τη λειτουργία επιτελεί: εκμηδενίζει μέσα του την αναζήτηση άλλου δρόμου, πράξη που θα είχε ως άμεση συνέπεια την απομάκρυνση από τον “άνωθεν” επιβαλλόμενο, καταστροφικό μονόδρομο.
Ο κωδικός “δεν υπάρχει άλλος δρόμος” βρήκε την απόλυτη ισχύ και έκφρασή του κατά το Συνταγματικό πραξικόπημα της 5ης προς 6η Ιουλίου του 2015, κατά το οποίο εν μιά νυκτί μεταμορφώθηκε το καλλίμορφο και αγέρωχο ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο πολιτικό έκτρωμα του “ΝΑΙ σε όλα”.
Ήταν τόση η πρεμούρα του Συστήματος να πετάξει το ΟΧΙ στα σκουπίδια, που ούτε τα προσχήματα δεν κράτησε. Και όλο “σκηνικό” μεταμόρφωσης του ΟΧΙ σε ΝΑΙ βοούσε ότι επρόκειτο για μια καλοστημένη και προμελετημένη προδοσία, που δόθηκε στο λαό με τη μορφή μιας κακοστημένης θεατρικής παράστασης, με όλον τον “πολιτικό θίασο” επί σκηνής και με τίτλο: “Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος!”
Αυτή η μέθοδος κατά την οποία ο λαός πείθεται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση και λύση, (Τhere Is No Alternative=TINA) παρά μόνον η αδιέξοδη που του έχει επιβληθεί “άνωθεν”, συνθλίβει τη φυσική ορμή του προς αναζήτηση ευφυών λύσεων και δημιουργικών δράσεων, που θα τον έβγαζαν από την κρίση πολλαπλών επιπέδων, μέσα στην οποία τον έχει “τυλίξει” το Σύστημα.
Το δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δηλαδή υπάρχει μόνον το επιβαλλόμενο αδιέξοδο, μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ακριβό και πολύ ταχύ αυτοκίνητο που κινείται με 140-150χιλ. (πάρα πολύ πιο ισχυρή είναι η ορμή κάθε λαού να “τρέξει μπροστά” και να δημιουργήσει) και ξαφνικά κάποια αόρατη δύναμη του κλείνει το δρόμο με έναν βράχο ή έναν ισχυρό τοίχο από ατσάλι. Δε θα συντριβεί το αυτοκίνητο αυτό;
Έτσι και ο λαός συντρίβεται από το “αδιέξοδο” με το οποίο του φράζουν τη δημιουργική του δύναμη. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Λουφάζει, μαραζώνει και σιγά-σιγά πεθαίνει. Αυτός είναι ίσως ο πλέον καταστροφικός κωδικός και έχει εφαρμοστεί πολύ έντεχνα από τον “λαοπρόβλητο” σημερινό πρωθυπουργό “κύριο” Τσίπρα, από όλους τους προηγούμενους και θεμελιωτές της κρίσης, σίγουρα και από όλους τους επόμενους, εκτός αν προσπαθήσουμε, ως εθνικό σύνολο, να ξαναβρούμε την ψυχική μας ορμή προς ζωή και δημιουργία, αντιστεκόμενοι και χαράζοντας “έναν άλλο” δρόμο!

Γ. μέρος
Οι άνθρωποι, που ενώ αποτελούν το 8% του παγκόσμιου πληθυσμού, συγκεντρώνουν στα χέρια τους το 85% του παγκόσμιου πλούτου, ενσαρκώνοντας τον πιο ακραίο οικονομικό και ολιγαρχικό ρατσισμό εναντίον της ανθρωπότητας, επιβάλλουν διά νόμου, σε όλους τους πολίτες που βρίσκονται στην ακτίνα επιρροής της ΝΠΤ να μην είναι ρατσιστές!
Δηλαδή τους επιβάλλουν να ανέχονται τα πάντα, κονιορτοποιώντας κάθε Αρχή, που θεμελίωνε και στήριζε την κοινωνία τους. Η ανοχή αυτή γκρεμίζει όλα τα “όσια και τα ιερά” μιας κοινωνίας, ενός Έθνους. Τελικά, μαθαίνοντας ένα εθνικό κοινωνικό σύνολο να ανέχεται τα πάντα, η ανοχή επεκτείνεται και στο πολιτικό πεδίο. Ανέχεται και εκεί τα πάντα . Και τελικά, για όλα αυτά μαζί, είναι ένα ανεκτικό, “μελλοθάνατο” Έθνος!

12. Εφαρμόζουν ψυχότροπες τεχνικές, όπως η τεχνική του σοκ. (Ως τέτοιες μπορούν να θεωρηθούν όλες, από την ένατη και πάνω)
Ο ελληνικός λαός, όλοι εμείς, (αλλά και κάθε λαός σε ανάλογη θέση) μπορεί να παρομοιαστεί, ειδικά στην αρχή του “προγράμματος” και του “προγραμματισμού” του, με ένα παιδί που το έχουν περικυκλώσει ασφυκτικά κάποιοι “μεγάλοι και δυνατοί” και του δίνουν με καταιγιστικό ρυθμό χαστούκια, που δεν του επιτρέπουν ούτε να πάρει ανάσα.
Αυτή η παρομοίωση-εικόνα καταδεικνύει με απλό τρόπο πώς επενεργεί στον έσω άνθρωπο “η τεχνική του σοκ”, ένας ισχυρότατα ψυχότροπος κωδικός χειραγώγησης -και όχι μόνον. Εμπεριέχει και την ουσιαστική πλευρά ότι το χαστούκι δεν είναι εικονικό, είναι πολιτική πράξη και ταυτόχρονα πρακτική χειραγώγησης. Προκαλεί “σοκ”στον υπό επίθεση λαό τόσον ο ξέφρενος ρυθμός που επιφέρονται οι αλλαγές που τον πλήττουν, όσον και αυτές καθαυτές οι αλλαγές-απώλειες των κεκτημένων του. (Νομίζω ότι θυμόμαστε όλοι τον καταιγιστικό ρυθμό που χάναμε τα κεκτημένα μας το ένα μετά το άλλο, κατά την αρχή της κρίσης).
13. Η τεχνική του εθισμού.
Το “σοκ” είναι η τεχνική η οποία εφαρμόζεται για να ξεπεραστεί νικηφόρα για το Σύστημα η δύσκολη πρώτη φάση της επίθεσης ενάντια σε έναν λαό, αυτή εφαρμόστηκε και στον ελληνικό λαό. Όταν όμως ο λαός ξεπεράσει το πρωταρχικό σοκ και αρχίσει να αντιδρά, τότε το Σύστημα ξεκινά μιαν άλλη τεχνική, αυτήν του εθισμού: διαχέει το “δηλητήριό” του μέσα στο κοινωνικό σώμα λίγο-λίγο και κατά δόσεις . Κατά δόσεις οι απολύσεις, κατά δόσεις οι περικοπές των μισθών και συντάξεων, κατά δόσεις οι φορολογικές επιβαρύνσεις , κατά δόσεις -και πάντα εκβιαστικά προς τα συμφέροντα του λαού- οι… “δάνειες” δόσεις!
Έτσι δημιουργείται μία κατάσταση σαν αυτή του βατράχου στην κατσαρόλα που νιώθει να ψιλοζεσταίνεται, αλλά δεν ανησυχεί -λίγο είναι, θα περάσει. Όταν καταλάβει ότι τον βράζουν, είναι πια αργά για οτιδήποτε! Αυτή η τεχνική ονομάζεται και μιθριδατισμός, από τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη ΣΤ” που προκαλούσε εθισμό στον οργανισμό του με μικρές δόσεις δηλητήριου, ώστε να μην τον θανατώσει η τυχόν“βαλτή” και μεγάλη.
Το πόσο έχει ριζώσει ο μιθριδατισμός στην Ελλάδα δεν είναι ανάγκη να είναι κάποιος και πολύ σοφός για να το διακρίνει. Όσοι δεν το διακρίνουν ας αναλογιστούν με πόση αγωνιστικότητα αντιμετώπιζε ο ελληνικός λαός τις αλλαγές στα κεκτημένα του στην αρχή του “προγράμματος”, παρ” όλο “το σοκ” που είχε υποστεί, και με πόση τις αντιμετωπίζει τώρα, που του κατεδαφίζουν τα πάντα: ζωή, πατρίδα, καρπούς χρόνων μόχθου κι αυτός , στην πλειοψηφία του, σκέφτεται: “Μπόρα είναι , θα περάσει”!
14. Η καλλιέργεια φόβων -ο φόβος του χάους.
Το Σύστημα για να επιτύχει για να επιτύχει το στόχο της απόλυτης επικυριαρχίας επί των λαών, και ειδικά του ελληνικού λαού, διαχέει κάθε είδους φόβο μέσα στη συλλογική μας συνείδηση. Κυρίως διαχέει το φόβο που θα μπορούσε να ονομαστεί με το γενικό όνομα φόβος του χάους, που σχεδόν περικλείει όλους τους άλλους. Είναι ο φόβος ότι αν το πολιτικό κατεστημένο που κυβερνά καταρρεύσει, κανείς δε θα μπορέσει να συγκρατήσει την κοινωνία σε τάξη και θα επέλθει διάλυση και χάος. Ελλείψεις τροφίμων και φαρμάκων, πετρελαίου, κατάρρευση του εθνικού νομίσματος, αν αυτό έχει θεσμοθετηθεί.
Και το επιστέγασμα: επίθεση από εχθρικές δυνάμεις! Λες και το Σύστημα (ΝΤΠ,ΕΕ), στο οποίο με βούληση της ηγεσίας της (που είναι πλήρως εξαρτημένη από αυτό) έχει ενταχθεί η Ελλάδα , υπάρχει ποτέ περίπτωση να προστατεύσει τα δικά μας εθνικά συμφέροντα και όχι τα δικά του! Εκτός αν συγκλίνουν. Και ποιος νοήμων άνθρωπος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι στην παρούσα συγκυρία συγκλίνουν; Ή ότι συνέκλιναν ποτέ με μόνιμο τρόπο;
Συμβαίνει, συνεπώς, ακριβώς το αντίθετο! Είναι το πολιτικό κατεστημένο σε κάθε χώρα, τμήμα του Παγκόσμιου Κατεστημένου, που δημιουργεί αταξία (σκεφθείτε τα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη τον τελευταίο καιρό) και συνεπώς διάλυση στις κοινωνίες, ώστε στη συνέχεια να επιβάλει τη δική του, “Νέα Τάξη”.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι όλες οι αναφερόμενες τεχνικές χειραγώγησης έχουν σχέση με την επιβολή της βουλήσεως του Συστήματος, επάνω στη βούληση του λαού.. Όταν το Σύστημα θέλει να μην περάσει στο λαό μια “εγερτική” κατάσταση, ένα πολιτικό σχήμα που έχει Αρχές και προτείνει ουσιαστικές διεξόδους στο αδιέξοδο Τ.Ι.Ν.Α του Συστήματος, χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους.
Αυτές δε θα σχολιαστούν γιατί είναι σχετικά απλές και τις γνωρίζουμε όλοι. Χρησιμοποιεί την απαξίωση, τη διαστρέβλωση, το “θάψιμο”, την καταφυγή στη δήθεν γραφικότητα ή στον δήθεν λαϊκισμό, στη διύλιση για να βρει λάθος στα πρόσωπα ή στην προσπάθειά τους, στις “κατά παραγγελίαν” αρνητικές κριτικές και κυρίως στο παντοτινό υπ” αριθμόν ένα όπλο του που είναι ένας δικός του “Δούρειος ίππος”, για να διαλύσει την κατάσταση εκ των “έσω”. Και ό,τι άλλο μπορεί κάποιος να σκεφθεί.

Τις παρακάτω τεχνικές τις εντόπισα, όταν έγραφα αυτό το άρθρο. Χωρίς αμφιβολία, είναι και αυτές εξαιρετικά σημαντικές.
15. Η τακτική της ισοπέδωσης.
Αυτή η τακτική αρχίζει από την Παιδεία όπου, αποκλείοντας την αριστεία, αυτή οδηγείται σε μια προς τα κάτω ισοπέδωση της μαθησιακής επίδοσης και καλλιέργειας. Και φθάνει ως την πολιτική κονίστρα όπου οι μετριότητες ισοπεδώνουν τα πάντα. Αν τολμήσει να αναμειχθεί ένας εξέχων, τον “κατεβάζουν” αμέσως στο δικό τους ανάστημα -έχουν τα προπαγανδιστικά όργανά τους και πολλούς τρόπους να το επιτυγχάνουν αυτό. Με αποτέλεσμα ο αληθινά εξέχων να αποσυρθεί τρέχοντας από τον ενεργό πολιτικό αγώνα. Θα μπορούσε να υπάρξει εξαίρεση μόνο με μια πολύ προσεγμένη συλλογική προσπάθεια.
Δεν έχει καθόλου άδικο λαός να αποφαίνεται για τους 300 της Βουλής πως “όλοι ίδιοι είναι”, αφού πράγματι το Σύστημα έχει φροντίσει ώστε στα έδρανά της να κάθεται μια ισοπεδωμένη ποιότητα και μάλιστα της πιο χαμηλής, το δυνατόν, στάθμης.
Ωστόσο, αυτή η ισοπεδωτική προπαγάνδα, έχει καταφέρει ώστε μέσα στον ελληνικό λαό να έχει περάσει η ίδια ισοπεδωτική αντίληψη για τον εαυτό του! Αυτό είναι πάρα πολύ καθηλωτικό για την τωρινή πορεία και την μελλοντική εξέλιξή του.
Πάρα πολλοί Έλληνες, άλλοι ηθελημένα (αυτό εμπίπτει στον “κωδικό” 9!) και άλλοι ανεπιγνώστως πιστεύουν, αλλά και το εκφράζουν, ότι όλοι οι Έλληνες είναι “ξοφλημένοι” συνειδησιακά, ότι είναι αχρείοι, τεμπέληδες, αραχτοί, ραγιάδες, καταναλωτικά ζόμπι, της αρπαχτής και της ρεμούλας και τόσα άλλα. Είμαστε λοιπόν ο πάτος του πλανήτη! Είμαστε;
Τέτοιες ισοπεδωτικές κρίσεις είναι πολύ αρνητικές για τον “υγιή” λαό, όσος ελάχιστος και αν είναι αυτός, επειδή αυτός και μόνον αυτός είναι το υγιές φύραμα, που μπορεί να ζυμώσει τον νέο “Ελληνικό άρτο”. Είναι πολύ αρνητικές για την ψυχική του ισορροπία της οποίας η αυτοεκτίμηση είναι η βάση (9!) και τελικά για τη δυνατότητά του να λειτουργήσει ως ενεργό και δυνατό φύραμα, που έτσι εκμηδενίζεται. Εδώ απαιτείται μεγάλη προσοχή από όλους μας και όσοι δεν εκτελούν “διατεταγμένη” υπηρεσία ας το κατανοήσουν.
16. Η προπαγάνδα υπέρ της κοινωνικής ανοχής και η επιβολή της διά αντιρατσιστικών νόμων. (Ένας “κωδικός” μεγάλης αποτελεσματικότητας).
Κάθε κοινωνία θέτει (προς αυτοθέσμισή της, όπως θα έλεγε ο Καστοριάδης) Αξίες, ή καλύτερα να πω Αρχές, που έχουν γεννηθεί από τα κοινά βιώματα των μελών της, πρωτίστως θρησκευτικά, αλλά και αυτά του κοινού τους βίου (κατ” ουσίαν αυτές οι δύο πηγές αλληλοπλέκονται), βιώματα δηλαδή από τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους.
Όταν ο κ. Χ. Γιανναράς επαναλαμβάνει το “να αληθεύει ο βίος”, ένα από όσα εννοεί είναι νομίζω αυτό: οι Αρχές, “τα όσια και τα ιερά” του κοινωνικού βίου, έχουν γεννηθεί από την άμεση βιωματική εμπειρία, που ως τέτοια δεν μπορεί να είναι ψεύτικη. Η εναλλακτική είναι μια εγκεφαλικά κατευθυνόμενη συμπεριφορά, διαφόρων -κυρίως εγωκεντρικών- σκοπιμοτήτων. Δυστυχώς, ο σύγχρονος άνθρωπος τείνει να εγκαταλείψει την πρώτη και να εκδηλώνει τη δεύτερη, που δεν είναι ό,τι καλύτερο για την κοινωνική συνοχή.
Αυτές οι Αρχές, που έχουν προκύψει από τα κοινά βιώματα ενός συνόλου, δεν αμφισβητούνται από τα μέλη του. Τις σέβονται όλοι, αλλιώς θεωρούνται “ξένα” μέλη και ίσως άξια αποβολής από το κοινωνικό σώμα. Θα το διανοείτο ποτέ νεανίας στην αρχαία Αθήνα να σχίσει το πέπλο της θεάς Αθηνάς κατά τα Παναθήναια ή να διαταράξει την πομπή, που όδευε μέσω της Ιεράς Οδού προς την Ελευσίνα κατά την έναρξη των Ελευσινίων; Ποτέ! Όχι γιατί θα τον περίμενε άμεσος θάνατος, αλλά απλά επειδή δεν είχε διαφορετικά “όσια και ιερά” από του άλλους ή…καθόλου “όσια και ιερά”!
Αυτός ο κοινός άξονας Αρχών, θρησκευτικών, πολιτικών, οικονομικών, οικογενειακών, που εκφράστηκε με πρότυπο τρόπο στις αρχαίες ελληνικές πόλεις και συνεπώς στην Τέχνη τους (από την αγγειογραφία ως την αρχιτεκτονική και τη δραματουργία) είναι που συνέχει μια κοινωνία και την κρατάει “ζωντανή” μέσα στο χρόνο.
Αυτός της προσδίδει την “ταυτότητά” της, το ιδιαίτερο και μοναδικό πρόσωπό της. Αν κομματιαστεί ο άξονας αυτός, η κοινωνία (Πόλις ή Έθνος) διαλύεται και γρήγορα περνάει στην Ιστορική ανυπαρξία. Ειδικά σήμερα, αν χαθεί η εθνική της ταυτότητα, η ριζωμένη μέσα στη συλλογική συνείδηση, μετ” ου πολύ δε θα είναι παρά μια περιοχή στο χάρτη, όπου κατοικούν διάφορες μειονότητες: φυλετικές, θρησκευτικές, εθνοτικές, ιδεολογικές, πολιτικές και όποιες άλλες.
Αρκετοί “Έλληνες” διανοούμενοι είναι τόσον ανερμάτιστοι, αν δεν εκτελούν εντεταλμένη υπηρεσία, ώστε να προτρέπουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν την πάμφωτη ελληνική ταυτότητα (όταν λειτουργεί, γιατί τώρα έχει “θολώσει”) και να προσλάβουν την ευρωπαϊκή. Την ευρωπαϊκή, ποια απ” όλες; Τη γαλλική, τη γερμανική, την αγγλική, την ισπανική, τη σουηδική;
Δεν είναι μία η ευρωπαϊκή ταυτότητα και αυτό το γεγονός είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Πρέπει, λοιπόν, να μάς πουν οι κύριοι αυτοί ποια από όλες αυτές τις ταυτότητες θέλουν να προσλάβουμε και να μας τεκμηριώσουν γιατί την θεωρούν ανώτερη της ελληνικής.
Άκουσα κάποτε σε μια διάλεξη μια παραβολή του Πέρση μυστικιστή Τζελαλεντίν Ρουμί για τον κινέζικο και τον ελληνικό πολιτισμό που θα την αναφέρω, επειδή είναι εκπληκτική. Και το επίσης εκπληκτικό είναι ότι Τζελαλεντίν Ρουμί είχε κατανοήσει τη βαθύτατη ουσία του ελληνικού πολιτισμού, κάτι που ίσως αδυνατούν να επιτύχουν πολλοί Έλληνες “διανοούμενοι” σήμερα.
Κάποιος αυτοκράτορας κάλεσε Κινέζους και Έλληνες (ποιους άλλους;) για να διερευνήσει τις διαφορές του πολιτισμού τους.
-Είμαστε οι καλύτεροι καλλιτέχνες είπαν οι Κινέζοι. -Κι” όμως εμείς υπερέχουμε, είπαν οι Έλληνες.
Κι ο αυτοκράτορας τους παραχώρησε δύο τοίχους σε αντικριστά δωμάτια να τους διακοσμήσουν. Οι Κινέζοι ζήτησαν εκατοντάδες χρώματα. Οι Έλληνες πήραν σφουγγάρια και νερό και βάλθηκαν να πλένουν τον τοίχο.
Όταν τελείωσαν, ο αυτοκράτορας ενθουσιάστηκε με την εκπληκτική τέχνη των Κινέζων. Όταν πήγε στους Έλληνες, αυτοί τράβηξαν την κουρτίνα που χώριζε τα δύο δωμάτια και ο τοίχος, που τον είχαν κάνει “καθρέφτη”, αντανάκλασε τέλεια τη σχεδόν “συμπαντική ζωγραφιά” των Κινέζων.
Ο αυτοκράτορας έμεινε άφωνος …και πήρε το μήνυμα: οι Έλληνες είναι “όλα” (είναι οι Οικουμενικοί Έλληνες!) αρκεί να κάνουν τον τοίχο τους -την ταυτότητά τους- καθαρό σαν καθρέφτη! Εμείς σήμερα, μπορούμε να το πάρουμε αυτό το μήνυμα;
Και ποιοι επιβάλλουν, διά των κυβερνήσεων που ελέγχουν, τον κάθε είδους “αντιρατσισμό”; Τα μέλη της Παγκόσμιας Ελίτ, ο προσωποποιημένος ρατσισμός της έσχατης και πιο απάνθρωπης μορφής. Οι άνθρωποι, που ενώ αποτελούν το 8% του παγκόσμιου πληθυσμού, συγκεντρώνουν στα χέρια τους το 85% του παγκόσμιου πλούτου, ενσαρκώνοντας τον πιο ακραίο οικονομικό και ολιγαρχικό ρατσισμό εναντίον της ανθρωπότητας, (από αυτούς 68 άνθρωποι συγκεντρώνουν το μισό -50%- του παγκόσμιου πλούτου!) επιβάλλουν, διά νόμου, σε όλους τους πολίτες που βρίσκονται στην ακτίνα επιρροής της ΝΠΤ να μην είναι ρατσιστές!
Δηλαδή τους επιβάλλουν να ανέχονται τα πάντα, κονιορτοποιώντας κάθε Αρχή, που θεμελίωνε και στήριζε την κοινωνία τους. Και αφού κάθε δική τους τάξη (ιεράρχηση) Αρχών καταρρεύσει, να τους επιβάλουν τη Νέα Τάξη “τους”. Ειπώθηκε πρόσφατα ότι οι αντιρατσιστικοί νόμοι διαλύουν τη (σημερινή υποτυπώδη) “δημοκρατία” και ασφαλώς έτσι είναι. Όμως συμβαίνει κάτι περισσότερο: διαλύουν την ίδια την κοινωνία .
Και δεν υπονοείται διόλου εδώ το να μην έχουμε ανοχή στις προσωπικές μας σχέσεις, η κοινωνική όμως ανοχή είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Η ανοχή αυτή γκρεμίζει όλα τα “όσια και τα ιερά” μιας κοινωνίας, ενός Έθνους. Τελικά, μαθαίνοντας ένα εθνικό κοινωνικό σύνολο να ανέχεται τα πάντα, η ανοχή επεκτείνεται και στο πολιτικό πεδίο. Ανέχεται και εκεί τα πάντα . Και τελικά, για όλα αυτά μαζί, είναι ένα ανεκτικό, “μελλοθάνατο” Έθνος!

Δ.μέρος
Όσοι έχετε αποδεχτεί την πολύ μεγάλη δύναμη που έχουν οι μέθοδοι-κωδικοί χειραγώγησης, δε θα πρέπει να εξοργίζεστε με την απάθεια και αδράνεια του ελληνικού λαού.
Ο ελληνικός λαός είναι αυτή τη στιγμή ένας “μαγεμένος” λαός, με “μαγεία” κατασκότεινη και ζοφερή. Τι άλλο είναι η μαγεία παρά η προσπάθεια κάποιου να υποκλέψει τη βούληση ενός άλλου ανθρώπου και να του επιβάλλει τη δική του, οδηγώντας τον στη σύγχυση, στην παθητικότητα και τελικά στην καταστροφή;
Στον ελληνικό λαό έχουν εφαρμοστεί όλοι οι κωδικοί χειραγώγησης που ανιχνεύσαμε ως τώρα, που είναι πανίσχυροι τρόποι αλλοίωσης της νοήσεώς του και υποκλοπής της βουλήσεώς του.

17. Προπαγάνδα υπέρ τού “Κάνε (πράττε) ό,τι θέλεις”.
Αυτό το “Κάνε ό,τι θέλεις”, ό,τι σου αρέσει και σε ικανοποιεί ατομικά, σχετίζεται άμεσα με την προηγούμενη προπαγάνδα-μέθοδο χειραγώγησης. Πρόκειται για την επίπλαστη ελευθερία που προσφέρεται αφειδώς από το Σύστημα και που την ενισχύει μέσω της “καλλιεργούμενης” κοινωνικής ανοχής. Ανώδυνες και ανέξοδες οι ελευθερίες αυτές για το Σύστημα. Ή μάλλον, όχι, κάτι περισσότερο: το θρέφουν και το διαιωνίζουν, γιατί διαλύουν τον κοινό άξονα Αξιών της κοινωνίας , άρα τη συνοχή της που είναι και η δύναμή της απέναντι σε αυτό.
“Κάνε ό,τι θέλεις”, για να πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος και να μην κατανοήσεις ποτέ πόσο αλυσοδεμένος είσαι στον πολιτικο-οικονομικό τομέα. Τομέα, που περιορίζει αφάνταστα και τη λεγόμενη “προσωπική ελευθερία” σου. Κι ωστόσο, μάλλον δεν το αντιλαμβάνεσαι , εξακολουθείς να πιστεύεις ότι είσαι ένας ελεύθερος πολίτης, ενώ δεν είσαι παρά ένας παρίας, για τον οποίο “άλλοι” αποφασίζουν και ρυθμίζουν τα πάντα. Από το αν θα μείνεις απόψε στο σπίτι με μια μακαρονάδα κι” αυτή χωρίς σάλτσα ή αν θα βγεις με την παρέα σου, όπως θα ήθελες, για να δείτε μια καλή θεατρική παράσταση.
“Κάνε ό,τι θέλεις”, για να μην κατανοήσεις ποτέ τις αλυσίδες σου και προσπαθήσεις να τις σπάσεις.
18. Καλλιεργείται το μύθευμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ναι, δε σε σκοτώνουν σαν το σκυλί στ” αμπέλι, όπως επί φεουδαρχίας. Τώρα, αν σε σκοτώσει κάποιος τιμωρείται. Αν όμως το Σύστημα σε αναγκάσει, με άδικο τρόπο, να πέσεις απ” το μπαλκόνι σου, θα τιμωρηθεί κανείς; Πού είναι τα “ανθρώπινα δικαιώματά” σου; Τα κατάπιε το Σύστημα! Κατά συνέπεια τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ισχύ μόνον στις διαπροσωπικές σχέσεις. Στη σχέση του πολίτη με το Σύστημα δεν έχουν καμία ισχύ. Ανάγονται και αυτά, νομίζω, στην καλλιέργεια μιας ψευδεπίγραφης ελευθερίας που, ωστόσο, θα μπορούσε να είναι ουσιαστική, αλλά γι” αυτήν πρέπει να δοθούν αγώνες.
Γράφουν εκθέσεις οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ότι στην Ελλάδα καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πού θα απευθυνθούμε να βρούμε το δίκιο μας; Μπορούμε ίσως στα διεθνή δικαστήρια, αλλά στην Ελλάδα δεν κουνιέται φύλλο, είτε από φτώχεια, αφού μια τέτοια προσφυγή απαιτεί πολλά χρήματα, είτε από ενσωμάτωση στο Σύστημα.
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένας διεθνής θεσμός που να κινείται αυτεπαγγέλτως , όπως στην περίπτωση ποινικού αδικήματος από φυσικό πρόσωπο; Αυτό θα ήταν μια κάποια ουσιαστική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Σύστημα, αλλά όσο αυτό κυριαρχεί, δεν θα επιτρέψει ποτέ έναν τέτοιο θεσμό! Κι” όταν δε θα κυριαρχεί, δε θα χρειάζεται τέτοιος θεσμός!
Όταν μια ηγεμονεύουσα κάστα, δίνει στους πολίτες “δικαιώματα”, υποδηλώνεται, για όσους μπορούν να το διακρίνουν, ότι τους έχει στερήσει την πολιτική ελευθερία. Ποιοι είχαν δικαιώματα στην αρχαία Αθήνα; Μόνον οι δούλοι! Δεν μπορούσες να σκοτώσεις έναν δούλο, να τον προσβάλεις, να τον κακομεταχειριστείς, χωρίς την ανάλογη τιμωρία, από την οποία δεν γλύτωνε βέβαια κανείς.
Άρα τα δικαιώματα των αρχαίων δούλων, ήταν πολύ πιο ουσιαστικά από αυτά των σημερινών “ελεύθερων πολιτών”. Οι αρχαίοι Έλληνες πολίτες, ωστόσο, τι “δικαιώματα” μπορούσαν να έχουν έχουν έναντι της πόλης τους, αφού αυτοί οι ίδιοι ήταν οι κύριοι και κυρίαρχοι της ζωής και της “μοίρας” της (τους);
19. Ο “χειρισμός” της είδησης.
Η επιλογή (διαλογή) των ειδήσεων, η ιεράρχησή τους, ο τρόπος εκφοράς τους ως λόγος (ας ξαναθυμηθούμε εδώ τους λεκτικούς κώδικες!), αλλά και το “ύφος” (δυναμικό και λιγάκι του στυλ: αυτά που σου λέω δε σηκώνουν αμφισβήτηση) του εκφέροντος το λόγο, τα σαθρά και συνήθως άνευ ουσιαστικού αντιλόγου επιχειρήματα, η δημοσίευση “αλλοιωμένων” ειδήσεων και “πληρωμένων” αναλύσεων από όλα τα συστημικά μμε παγκοσμίως, αποτελούν μία από τα κορυφαίες τεχνικές χειραγώγησης των ανθρώπων.
Δεν χρειάζονται άλλα σχόλια. Το θέμα είναι παγκοίνως γνωστό, παρά μία μόνον προτροπή: ας διακόψουμε κάθε σχέση με τα συστημικά μμε και κυρίως την τηλεόραση. Ένα πρώτο βήμα για να αρχίσουμε να σπάμε τις αλυσίδες μας, εφ” όσον κατ” εξοχήν μέσα από αυτά (αυτήν) περνάει ο έλεγχος του νου και της βουλήσεώς μας, δηλαδή η χειραγώγησή μας.
Μια πάρα πολύ θετική εξέλιξη θα ήταν ένα κίνημα στην Ελλάδα, όπως λόγου χάριν το “Δεν πληρώνω”, το κίνημα: “Ας κλείσουμε οριστικά την τηλεόραση, είναι η καταστροφή μας”!
20. Η διασπορά ιδεολογικών -ισμών μέσα στο κοινωνικό σώμα.
Θα μπορούσε να αναφερθεί και αυτή μέθοδος χειραγώγησης, που άρχισε να αναπτύσσεται μετά τη Γαλλική επανάσταση (στην ουσία είναι μία επέκτασις του “διαίρει και βασίλευε”) και “λειτουργεί” μέχρι σήμερα. Δεν θα αναπτυχθεί πλήρως εδώ, παρά μόνον ακροθιγώς, εφ” όσον αυτή αποτελεί ένα ολόκληρο, ιδιαίτερο κεφάλαιο.
Οι ιδεολογικοί -ισμοί δεν είναι γέννημα κοινών βιωμάτων των ανθρωπίνων συνόλων, είναι εγκεφαλικά γεννήματα κάποιων διανοουμένων για να ερμηνεύσουν ή να χειραγωγήσουν αυτά τα βιώματα. Συνεπώς, δεν έχουν την καθολική αποδοχή των κοινωνιών παρά μόνον , πάντα διασπαστικά, ενός μέρους τους. Η καθολική αποδοχή τους μόνο διά της βίας μπορεί να συμβεί, άρα πρόσκαιρα.
Αποκτούν οι διάφοροι αυτοί -ισμοί οπαδούς, “εγκεφαλικώ τω τρόπω”, θεωρητικά, οι οποίοι εν είδει τυφλών και κωφών “κλείνουν απέξω” κάθε άλλη ανθρώπινη βιωματική εμπειρία, εκτός τον -ισμό που έχουν “τακτοποιήσει” καλά μέσα στον εγκέφαλό τους και έχουν συνδέσει το “εγώ” και τη σημαντικότητα της ύπαρξής τους με αυτόν. Και οι θρησκείες έχουν την κατάληξη -ισμός, αλλά είναι αναμφισβήτητο ότι “ριζώνουν” μόνον όταν αποτελέσουν κοινό βίωμα ανθρωπίνων συνόλων. (Δεν εξετάζεται εδώ αν είναι αληθείς ή όχι).
Υπό αυτήν την έννοια, ο αναρχικός ποτέ δε θα κατανοήσει ούτε θα προσεγγίσει τον αληθινό Χριστιανό. Ο πρώτος ακολουθεί “συνταγές”, που τον εντάσσουν σε έναν ελκυστικό -ειδικά για τους νέους- τρόπο βίου, επειδή είναι βίος συλλογικός και με ισχυρή μεταξύ των ομοϊδεατών αλληλεγγύη, αυτό όμως δεν έχει τόση σημασία, σημασία έχει ότι ακολουθεί συνταγές. Είναι “οπαδός”, άρα “κλειστός” σε κάθε άλλη ανθρώπινη στάση και εμπειρία.
Ο δεύτερος ακολουθεί τα βιώματα της καρδιάς του, που μπορεί να είναι ελλιπέστατα, αλλά είναι βιώματα -εφ” όσον δεν συμβάλλει ιδιαίτερα η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και εφ” όσον έχει εγκαταλειφθεί προ πολλού ο πρότυπος συλλογικός βίος εκείνων των πρώτων που μετείχαν σε αυτό το βίωμα της Θυσίας-Ανάστασης.
Πώς και πότε, λοιπόν, θα ειρηνεύσουν και θα συστοιχηθούν αυτά τα μέλη της ίδιας κοινωνίας; Γκρεμίζοντάς την δια της βίας, για να χτίσουν μιαν άλλη στα πρότυπά τους, όπως πολλοί “-ισμόκηδες” ονειρεύονται; Έφερε όμως ποτέ η βία μακροχρόνιο αποτέλεσμα στις κοινωνίες;
Συμβαίνουν ρηξικέλευθες και μόνιμες κοινωνικές αλλαγές, αν δεν αυτές δεν είναι αποτέλεσμα “υλικών και άυλων” αναγκών που έχουν προκύψει από τα ίδια τα βιώματα του λαϊκού υποκειμένου; Και τότε ναι, τα βιώματα αυτά μπορούν να φέρουν “ανατροπές”, καμιά φορά και βίαιες.
Αυτό η λεγόμενη ως τώρα Αριστερά ποτέ δε θα το κατανοήσει. Νομίζει ότι μπορείς να “πατήσεις ένα κουμπί”, που είναι μάλλον η σκανδάλη όπλου, και να εγκαταστήσεις ξαφνικά στην ανθρωπότητα, ισότητα και δικαιοσύνη. Άυλες Αρχές, που έχουν να κάνουν με την εσώτατη ανθρώπινη συνείδηση και όχι με τα εγκεφαλικά κατασκευάσματα των -ισμών.
Άυλες Αρχές στη θεωρητική τους βάση, που μόνο μέσα στην Αγάπη, που εξαφανίζει κάθε “εγώ”, μπορούν να ριζώσουν ως κοινωνικό βίωμα και να γίνουν πράξη. Αλλά γι” αυτήν δε μιλάει κανείς, είναι απαγορευμένη και λησμονημένη ακόμα και ως λέξη, πόσο μάλλον ως μία παντοδύναμη εσωτερική κατάσταση, που ελάχιστοι άνθρωποι, οι πραγματικά τυχεροί, μόνον μέσα από έναν αληθινό έρωτα ή μια καθαρή από εγώ μητρική αγάπη, μπορούν και βιώνουν μια μικρή έκλαμψή της.
Ωστόσο επειδή η Ιστορία (ο Χρόνος) κυλάει και αλλάζει τα πάντα, ακόμα και αυτά που κάποτε θεωρήθηκαν βεβαιότητες, η πόλωση Αριστερά-Δεξιά, μετ” ου πολύ, θα είναι οριστικά παρελθόν, αν δεν είναι ήδη. Το νέο πραγματικό δίπολο είναι μόνον αυτό: με το Σύστημα και όλες τις πολιτικές δομές που αυτό δημιουργεί ή εναντίον του. Και εναντίον του σημαίνει απεξάρτηση από όλες τις “κατεστημένες” πολιτικές δομές.
Επειδή αποδείχτηκε πια ότι όλες οι πολιτικές του δομές, από το ένα παλιό άκρο ως το άλλο, “βλάπτουν τη Συρία το ίδιο”. Καλές οι υψιπετείς “θεωρητικές αναβάσεις” περί ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά αν δεν εδράζονται στην αλλαγή της ανθρώπινης συνείδησης, στην αλλαγή του “έσω” ανθρώπου, δεν είναι παρά καλοκαιρινά χτίσματα στην άμμο, που μόλις “φθινοπωριάσει” τα παίρνει το κύμα.
Η διάσπαση της ελληνικής κοινωνίας που προκαλείται λόγω -ισμών, (ιδεολογικών μεταξύ τους και ιδεολογικών vs βιωματικών) είναι υπαρκτή, λειτουργεί άψογα στο εδώ και τώρα, ώστε η κοινωνία να κυριαρχείται από “άλλες” δυνάμεις, αυτές του Συστήματος, που είναι ενάντιες και στους μεν και στους δε. Και είναι εκείνες οι δυνάμεις που έχουν απλώσει μέσα στους λαούς όλους τους αντιμαχόμενους -ισμούς, ως διχαστικό εργαλείο.
Πόσο απλό θα ήταν οι πρώτες “να δώσουν τα χέρια” εναντίον των δυνάμεων του Παγκόσμιου Συστήματος, που έχει επεκτείνει παντού τα πλοκάμια του και τείνει να καταπνίξει κάθε τι το “ανθρώπινο”! Αλλά το “εγώ” του κάθε ιδεολογικού -ισμού, που παγιώνεται προσωπικά μέσα στους οπαδούς του, δυστυχώς δεν τους το επιτρέπει. Και το εκλογικεύουν (θυμηθείτε την Ιδεατή Εικόνα), προβάλλοντας ότι πρέπει να διατηρήσουν τη θεωρητική (ιδεολογική) καθαρότητα του -ισμού τους. Και ας καεί όλη η υπόλοιπη κοινωνία.
Μερικές φορές διαβάζω σχόλια αναγνωστών στο διαδίκτυο και λυπάμαι κατάκαρδα. Οι Έλληνες δεν ομονοούν πια σε τίποτα. Ο καθένας και η άποψή του. Πλήρης διάλυση του κοινωνικού ιστού, ούτε καν σε μόρια, αλλά σε ατομικά υποσωματίδια. Και όχι μόνον δεν ομονοούν, αλλά επιτίθενται ο ένας στον άλλο, αφού ο καθένας νομίζει ότι αυτός κατέχει την αλήθεια και όλοι οι άλλοι έχουν το λάθος.
Και δακρύζω όποτε μπορώ και διακρίνω την “Ουράνια Σοφία” αυτής της γλώσσας, της ελληνικής. Δες τε τις λέξεις ομό-νοια και διχό-νοια. Τον νου δεν έχουν ως δεύτερο συνθετικό και οι δύο; Μέσα στο νου και διά του νου η ομό-νοια. Μέσα στο νου και διά του νου η διχό-νοια! Οι ομο-νοούσες, ή οι διχο-νοούσες πράξεις που μπορεί να φθάσουν μέχρι και τον εμφύλιο ενός λαού, πάντα έπονται.
Τα think-tank της χειραγώγησης και της διάσπασης λαών (τα παλαιότερα εμπειρικά και τα νεώτερα επιστημονικά) τα έχουν καταφέρει τόσο καλά, που μόνον ένα θαύμα θα μπορούσε να ενώσει όλους τους Έλληνες με ομό-νοια και ομο-ψυχία . Και το θαύμα αυτό το επιτελεί σιγά-σιγά και αθόρυβα ο πόνος.
Ο πόνος της συμφοράς, της οδύνης, της φτώχειας, που όλο και θα οξύνεται, τους οδηγεί να κατανοούν όλο και πιο βαθιά, ότι τους συνέχει κάτι πέρα, από τις “μεθοδικές σπορές” διχόνοιας: το ίδιο Εθνικό-φυλετικό DNA (κάτι που το Σύστημα το έφθειρε τόσο, μέσω των φασιστο-ναζιστικών -ισμών του, που ντρεπόμαστε ακόμα και να το αναφέρουμε, ενώ είναι μια πραγματικότητα!), η ίδια Πατρίδα, ο ίδιο Πνευματικό βίωμα, η ίδια θεϊκή γλώσσα, το ίδιο παρελθόν, το ίδιο μέλλον.
Επίλογος.
Ευτυχώς ξυπνάμε σιγά-σιγά οι Έλληνες από την ψυχο-πνευματική νάρκωση στην οποία μας έχουν υποβάλει. Όμως όχι όλοι μαζί. Υπάρχουν πολλές δυνατές και αφυπνισμένες συνειδήσεις που έχουν πλήρη επίγνωση τού τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί. Για το λόγο αυτό είναι επιφορτισμένες με τη βαριά ευθύνη και το καθήκον να βγάλουν από τη νάρκωση ή, για να το εκφράσουμε αλλιώς, από το Μάτριξ μιας πλήρως ελεγχόμενης συνείδησης στην απεραντοσύνη της ελεύθερης συνείδησης, όλους τους υπόλοιπους ΕΛΛΗΝΕΣ.
Όσοι έχετε αποδεχτεί την πολύ μεγάλη δύναμη που έχουν οι μέθοδοι-κωδικοί χειραγώγησης, δε θα πρέπει να εξοργίζεστε με την απάθεια και αδράνεια του ελληνικού λαού.
Ο ελληνικός λαός είναι αυτή τη στιγμή ένας “μαγεμένος” λαός, με “μαγεία” κατασκότεινη και ζοφερή. Τι άλλο είναι η μαγεία παρά η προσπάθεια κάποιου να υποκλέψει τη βούληση ενός άλλου ανθρώπου και να του επιβάλλει τη δική του, οδηγώντας τον στη σύγχυση, στην παθητικότητα και τελικά στην καταστροφή;
Στον ελληνικό λαό έχουν εφαρμοστεί όλοι οι κωδικοί χειραγώγησης που ανιχνεύσαμε ως τώρα -ίσως δε εμβαθύνοντας στο θέμα, να ανακαλύψουμε κι άλλους- που είναι πανίσχυροι τρόποι αλλοίωσης της νοήσεώς του και υποκλοπής της βουλήσεώς του.
Δεν μπορεί πια να αντιδράσει ο ελληνικός λαός, παρά μόνον ελάχιστοι, που είχαν τόσο ισχυρή νοητική και συνειδησιακή συγκρότηση, ώστε να μην τους πιάσουν όλα αυτά τα απίστευτα δυνατά “βοτάνια” χειραγώγησης. Και όσοι τυχόν ανήκουμε σ” αυτούς, όσοι δεν κλείσαμε την επίγνωσή μας μέσα στο Μάτριξ, έχουμε πρώτιστο και αδήριτο καθήκον να διακόψουμε τη νάρκωση του ελληνικού λαού και να τον ξυπνήσουμε από την αυτο-παράδοση της βουλήσεώς του.
Πώς; Πρωταρχικά σπάζοντας όλους τους κωδικούς διά των οποίων τον χειραγώγησαν και τον χειραγωγούν και δίνοντας αυτήν τη γνώση στους -κατά Αριστοτέλη- “μεγάλους αριθμούς”. (Απεχθής ο όρος “μάζες”. Και είναι σχεδόν βέβαιο πως όσοι τον χρησιμοποιούν θρέφουν τον κρυφό εγωϊσμό της “αριστερής ή άλλης ανωτερότητας” απέναντι σε αυτές τις “μάζες”!).
Στην αρχή θα “ξυπνήσουν” λίγοι, όμως σίγουρα αυτή θα είναι μια αλυσιδωτή αντίδραση και σε ελάχιστο -σχετικά- χρόνο θα αποδεσμευτούν από τη φυλακή της “εικονικής πραγματικότητας” (το Μάτριξ) τόσοι, που θα είναι αρκετοί για μια εθνική έγερση και επανεκκίνηση. Και ή ώρα του θερισμού των καρπών της αφ-υπνισμένης συνείδησης, που για τους Έλληνες δεν μπορεί παρά να είναι “ελληνική συνείδηση”, θα έρθει πολύ κοντά.
Παραδείγματα για να κάνουμε το θέμα, ή καλύτερα να πω “το ξυπνητήρι”, απλό, συνδυάζοντας δηλώσεις, αποφάσεις τακτικισμούς και ό,τι άλλο με τον κωδικό χειραγώγησης τον οποίον ασκούν, μας δίνει άφθονα η πολιτική πραγματικότητα. Κάθε σχόλιο “συμβάντος” θα μπορούσε να συνοδεύεται από αναφορά στο πώς αυτό επηρεάζει αρνητικά τη νόηση και τη βούληση των Ελλήνων, δηλαδή πώς τους χειραγωγεί, αν βέβαια αυτό συμβαίνει.
Φυσικά δεν υπονοείται να αναφερόμαστε στους αριθμημένους κωδικούς χειραγώγησης, με τους τίτλους που αναφέρθηκαν εδώ, αλλά να πιάνουμε κάθε φορά το κρυφό “σήμα” της χειραγώγησης και να το αναμεταδίδουμε, με εκθετική ένταση, αποκαλύπτοντάς το. Οπότε αυτομάτως το μεταβάλλουμε σε μήνυμα απο-χειραγώγησης! Μία εξαιρετικά δημιουργική εργασία, αλλά και πράξη αντίστασης, εφ” όσον η εξωτερική ελευθερία ενός λαού έχει ως βάση και προϋπόθεση την εσωτερική. Θα το προσπαθήσουμε;

Υ.Γ. Επιτρέπεται η μερική ή ολική αναδημοσίευση αυτού του κειμένου και η με οποιοδήποτε τρόπο χρήση του. Κάτι περισσότερο: παράκλησις προς τούτο.

 

Το «φτιασίδωμα» της εν ψυχρώ εκτελεσθείσας δημοκρατίας. (Β.μέρος) )

Το παρόν άρθρο αναρτήθηκε στο blog «Αττικά Νέα» και στο «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους».

Στο Α.μέρος κρίθηκαν, με τόση έκταση όση επιτρέπει ένα άρθρο, οι προτάσεις του πρώτου άξονα (αρχιτεκτονική του πολιτεύματος) και του δεύτερου άξονα (ενίσχυση θεσμών άμεσης δημοκρατίας) και είδαμε τον εμπαιγμό ή, αν θέλετε, την εξαπάτηση του λαού που κρύβεται μέσα στις διατάξεις αυτών των αξόνων.
Είναι δυνατόν οι Έλληνες, εμείς, ύστερα από τόσα που έχουμε περάσει και περνάμε (Θεός ξέρει πότε θα αποφασίσουμε να τα τελειώσουμε, ίσως όταν πειστούμε ότι κανείς άλλος δεν πρόκειται να το πράξει για χάρη μας, απολύτως κανείς και κυρίως όχι το υπάρχον πολιτικό κατεστημένο) να είμαστε ακόμα τόσον αφελείς ώστε να πιστέψουμε ότι έγινε ξαφνικά φιλοδημοκράτης ο κύριος Τσίπρας;

Ο άνθρωπος που μετέτρεψε εν μιά νυκτί το υπερήφανο και γενναίο ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο κατάπτυστο “ναι σε όλα” προς την πολύ χειρότερη εκδοχή τους, είναι ποτέ δυνατόν να προτείνει Συνταγματικές αλλαγές που δεν ενισχύουν το παγκοσμιοποιημένο απολυταρχικό Σύστημα, αντίγραφο του οποίου λειτουργεί και στην Ελλάδα και το οποίο ο ίδιος με υπερβάλλοντα ζήλο υπηρετεί;
Είναι ποτέ δυνατόν να αντιμετωπίσει με εντιμότητα τον ελληνικό λαό ο άνθρωπος που χωρίς αιδώ, με υπερχειλίζουσα αναίδεια* εξηπάτησε τον λαό αυτό και όχι μόνον δεν πραγματοποίησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του, αλλά υλοποίησε και υλοποιεί τις εντελώς αντίθετες από αυτές; Δεν υπάρχει εναλλακτική οδός μας είπε, αλλά αυτή η απάντηση προς χειραγώγηση των λαϊκών αντιδράσεων είναι δοκιμασμένη συνταγή του Συστήματος (της Ν.Τ.Π.), που ατυχώς μέχρι τώρα δείχνει να έχει “μουδιάσει”, όπως μια ένεση νάρκωσης, σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού.
Αντιλαϊκές, αντιδημοκρατικές και άκρως κομματικές σκοπιμότητες υποκρύπτει το κάθε τι που πράττει και σχεδιάζει ο κ. Τσίπρας και δεν εξαιρείται η προτεινόμενη Συνταγματική αναθεώρηση. Ας το δούμε καθαρά, ώστε να πάρουμε σωστές αποφάσεις για το τι μέλλει γενέσθαι σε αυτή τη χώρα. Και εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, δύσκολες και τολμηρές, αλλά που βγάζουν την πατρίδα μας από το σκοτεινό τούνελ στο οποίο οδεύει τώρα με τέρμα τον αφανισμό της, στο φως της δημιουργικής ζωής, επαγγελματικής και πολιτισμικής.
Πετυχαίνει πολλούς συστημικούς στόχους ο κ. Τσίπρας, με αυτήν τη νέα εξαπάτηση, αν “του βγει”, (προβλέπω, όμως, ότι όχι μόνον δε θα του βγει, αλλά θα γίνει αυτεπίστροφον που θα στραφεί εναντίον του):
1. Εμφανίζεται ως υπερασπιστής της δημοκρατίας αυτός που εκτέλεσε εν ψυχρώ ακόμα και τη “σκιώδη” δημοκρατία που λειτουργούσε στην Ελλάδα και την παρέδωσε βορά στα αρπακτικά παντός είδους, που τώρα “χτυπάνε τα νταούλια” τους και ο ελληνικός λαός χορεύει το χορό του θανάτου.

2. Αποπροσανατολίζει την προσοχή του λαού από τη δυστυχία, τον ξενιτεμό, την ανέχεια και το ζοφερό μέλλον που του χτίζει σε αγαστή συνεργασία με τα “αρπακτικά”, σαν “έτοιμο από καιρό”, αξιοποιήσιμο, μέλος του παγκόσμιου Συστήματος. Όχι δεν αλλάζει η συνείδηση ανθρωπιάς, εντιμότητας και δικαιοσύνης (στην προκειμένη περίπτωση κοινωνικής δικαιοσύνης) που θέλουν χρόνια και πολύ “αγώνα” για να αναπτυχθούν μέσα σε έναν άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος αυτός “πιέστηκε” επί 17 ώρες – έτσι μας είπε ο συγκεκριμένος- από άμεσες ή έμμεσες απειλές. “Έτοιμος από καιρό” ήταν ο “κύριος” αυτός: να πει ψέματα, να προδώσει. Πολλοί πιστεύουν ότι οι 17 ώρες πέρασαν με Λουκούλεια δείπνα και ψιλοκουβεντούλα, γιατί το σχέδιο ήταν προσυμφωνημένο. Μια ακόμα πρακτική του Συστήματος προς δημιουργία σκόνης στα μάτια του λαού, η δήθεν αντίσταση που τελικά κάμφθηκε!
3. Ισχυροποιεί το Σύστημα, (αυτό ολιγαρχικό-απολυταρχικό Σύστημα, το εφορμών να γίνει Παγκόσμιο), από κλυδωνισμούς πολιτικών -προς το θεαθήναι- αντιπαραθέσεων, που όμως μπορεί να οδηγήσουν σε εκλογές: εκλογή Προέδρου, πρόταση μομφής.
4. Εξουδετερώνει πλήρως τη δυνατότητα να εκφραστεί ο λαός με δημοψήφισμα και να εισακουστεί η ετυμηγορία του, παρ” όλο που ο Α.Τσίπρας χρυσώνει το χάπι, εισηγούμενος ότι ο λαός μπορεί να προκαλεί δημοψηφίσματα. Θα έπρεπε ο λαός, αντί αυτών των παραπλανητικών φληναφημάτων, να κληθεί άμεσα να αποφανθεί με δύο δημοψηφίσματα, αν θέλει ή όχι να παραμείνει στην Ε.Ε. και ποια στρατιωτικο-πολιτική συμμαχία κρίνει ότι τον προστατεύει ουσιαστικά από τις δύο κύριες που λειτουργούν στον πλανήτη. (Όρα Διακήρυξη της ΕΝΕΛΥΣ στο blog του ιστότοπου www.destopan.gr)
5. Στον τρίτο άξονα (Κράτος Δικαίου) μία θα ήταν η “έντιμη” πρόταση: η πλήρης κατάργησις του άρθρου 86 του ισχύοντος Συντάγματος “περί ευθύνης υπουργών και υφυπουργών” που φέρνει το Σύνταγμα στο σημείο να αντιφάσκει με τον εαυτό του, ως περιέχον άρθρα, πλήρως αντιτιθέμενα μεταξύ τους, ήτοι το άρθρο 86 παρ2. σε πλήρη αντίφαση προς το άρθρο 4 παρ1 που ορίζει: Όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Αντ” αυτού, δηλώνεται η τροποποίησή του, με πλήρη ασάφεια.
Περισσότερα για τα ως εδώ μπορείτε να διαβάσετε στο Α.μέρος του άρθρου
6. Στον τέταρτο άξονα (σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας) προτείνεται η θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους. Άραγε πώς αυτό θα συνάδει με την σχεδιαζόμενη ανέγερση, με έξοδα του Κράτους, “μεγαλόπρεπου” Τζαμιού στην ιστορική καρδιά της Αθήνας και ολόκληρης της Ελλάδος; Και το “ουδέτερο” Κράτος θα “χτυπήσει” Έλληνες ορθοδόξους, που ήδη κατέλαβαν το χώρο για να στεγάσουν αστέγους -μια λαμπρή χριστιανική πράξη, αλλά και πράξη αντίστασης στα σχέδια του Σόρος και των λοιπών γερακιών για την Ελλάδα; Επί πλέον αύριο θα μας πουν, λόγω του υπερπληθυνόμενου μουσουλμανικού στοιχείου, ότι είναι δύο οι επικρατούσες θρησκείες στην Ελλάδα, εφ” όσον το Κράτος, ως ουδέτερο, πρέπει να παίρνει ίσες αποστάσεις από όλες τις θρησκείες.
Γρηγορείτε Έλληνες, την χάνουμε την πατρίδα μας! Ούτε από την ίδια την Εκκλησία (τους διοικούντες την Εκκλησία) μην περιμένετε κάτι, επειδή έχει διαβρωθεί κατά πολύ από τη Μασωνία και άλλα “δεινά”. Ελάχιστοι από τους “διοικούντες” την Εκκλησία αντιστέκονται σθεναρά στα διαδραματιζόμενα στην Ελλάδα, ελάχιστοι οι αληθινοί εν Χριστώ ποιμένες.
7. Στον πέμπτο άξονα (κοινωνικά δικαιώματα ) αναφέρεται: ρητή απαγόρευση άρσης του δημοσίου ελέγχου των αγαθών του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας. Προσέξτε την απάτη. Δεν προτείνεται Συνταγματικά κατοχυρωμένη ιδιοκτησία του Κράτους στα αγαθά αυτά, αλλά μόνον ο δημόσιος έλεγχος, χωρίς να μας εξηγεί κανείς πώς νοείται αυτός ο δημόσιος έλεγχος. “Τρέχα και γύρευε” Έλληνα το νερό -που θα το πεις νεράκι- την ηλεκτρική ενέργεια και τα ιδιωτικά τιμολόγιά τους, αν δεν αποφασίσεις να αντισταθείς με κάθε μέσον και τρόπο όχι μόνον γι” αυτά, αλλά για τα πάντα.
Στα περίτεχνα και απόκρυφα περί ΜΚΟ η “καθαρή θέση” δεν ανιχνεύεται πουθενά: η απαγόρευση όλων των ΜΚΟ, που υποσκάπτουν τη συνοχή του Ελληνικού λαού και συνεπώς το μέλλον του, ακριβώς όπως έπραξε ο πρόεδρος Πούτιν στη Ρωσία.
Μια άλλη διάταξη στον άξονα αυτό είναι: “Σαφής και αποτελεσματική κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων ως του μοναδικού μέσου για την προστασία του μισθού.” Εδώ ο εμπαιγμός συνεχίζεται δριμύτερος. Αφού απόλυτος κυρίαρχος είναι η Τρόικα , που επί Τσίπρα έγινε Τετρόικα, ο κύριος αυτός μιλάει για συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ας κατοχυρώσει Συνταγματικά την προεκλογική δέσμευσή του για κατώτατο μισθό των 751 ευρώ και από εκεί και πάνω ας πραγματοποιούνται συλλογικές διαπραγματεύσεις. Μπορεί;
Εν κατακλείδι, αντί ο κ. Τσίπρας να προσπαθεί να “φτιασιδώσει” το πτώμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα, προσπαθώντας να εξαπατήσει τον Ελληνικό λαό ότι αυτή είναι ζωντανή, καλό θα ήταν να ενημερώσει τον λαό αυτό τι θα πράξει, αν αυξηθούν οι προσφυγικές-μεταναστευτικές ροές. Τι θα πράξει μετά τον εγκλεισμό αυτών που έχουν ήδη εισέλθει, αν η Ευρώπη αρνηθεί περαιτέρω “κατανομές”. Τι θα πράξει με τους ήδη ενδημούντες παράνομους μετανάστες. Τι θα πράξει ώστε τα επενδυτικά κοράκια, που θα αγοράσουν σε λίγο τα κόκκινα δάνεια με όλες τις ευλογίες του, να μην κατάσχουν τα σπίτια και τα χωραφάκια των Ελλήνων.
Τι θα πράξει για να προστατεύσει την Ελλάδα (κατ” εξοχήν τη Θράκη και το Αιγαίο), από έναν μεταβαλλόμενο και φλεγόμενο εξ” Ανατολών περίγυρο. Τι θα πράξει για να ενισχύσει την ένοπλη άμυνα της χώρας. Τι θα πράξει για το υπερεκατομμύριο των ανέργων. Τι θα πράξει για τη μακροχρόνια ύφεση, τόσο μακροχρόνια όσο ποτέ και πουθενά. Τι θα πράξει για την απειλή και προτροπή του ISIS προς τους “πιστούς “ του να χτυπήσουν την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, κλήρο και λαό.
Aν συμβεί κάτι τέτοιο από Ισλαμιστή μετανάστη, νόμιμο ή παράνομο, που θα βρεθεί την άλλη μέρα ο κ. Τσίπρας; Πάντως όχι στην “ίδια καρέκλα”, εδώ πέφτει εντός ολίγου από την καρέκλα της ολόκληρη φράου Μέρκελ, ο Τσίπρας θα τη γλυτώσει; Έρχεται κάποτε η στιγμή που η “ευθυγράμμιση” με τη φράου Μέρκελ πληρώνεται. Και μάλιστα ακριβά.
Αν η χώρα μας κινδυνεύσει εξ” Ανατολών, με ποικίλους τρόπους, όπως έγραψε πρόσφατα η εφημερίδα Independent (U.K.), ανίκανη να αντιδράσει, εφ” όσον τα μνημόνια έχουν τσακίσει την ένοπλη άμυνα της χώρας, άραγε, ο Ελληνικός λαός δε θα ζητήσει ευθύνες από κανέναν;
Ούτε από την ηγεσία του στρατού που δεν αντιδρά στο παραμικρό, ούτε από τη δικαστική ηγεσία, που αποδεικνύεται σκανδαλωδώς εθελόδουλη στους μνημονιακούς “κελευστές”, ούτε από τους διοικούντες την Εκκλησία της Ελλάδος που, στην πλειoνότητά τους, δεν έχουν αντιδράσει στην καταστροφή της πατρίδος μας παρά μόνον οργανώνοντας ελεημοσύνη. (Όμως, ο αξιοπρεπής αυτός λαός για δικαιοσύνη -κοινωνική δικαιοσύνη- έχει ανάγκη και, αν του δινόταν, θα περίττευε η ελεημοσύνη, που δεν είναι ό,τι καλύτερο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια).
Ούτε από όσους πρωθυπουργούς (και παρατρεχάμενους) έβαλαν τη χώρα σε αυτήν την δίνη της καταστροφής, διαδοχικά, μεθοδευμένα και “υπάκουα”, θα ζητήσει ευθύνες; Από κανέναν δεν θα ζητήσει ο Ελληνικός λαός ευθύνες; Το μέλλον θα δείξει.

* Πώς θα κατανοήσουν τα Ελληνόπαιδα, κ. Φίλη, την πραγματική έννοια της λέξεως αναίδεια, αν δε γνωρίζουν τη ρίζα της, που είναι η “αρχαία” λέξις αιδώς και πώς θα γνωρίζουν οι κόρες των Ελλήνων ότι το διακριτικό του φύλου τους, προέρχεται από την ίδια αυτή λέξη, ώστε να μην το “διαχειρίζονται αναιδώς”;

Υ.Γ.-1 Συνιστάται για όσους θέλουν να εμβαθύνουν στο θέμα νέου Συντάγματος ένα βιβλίο γραμμένο από μια ερασιτέχνη του είδους (την γράφουσα) με τίτλο: “Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”. Και οι ερασιτέχνες μπορούν να έχουν δημιουργικές ιδέες, επειδή δεν δεσμεύονται από τις παγιωμένες “νόρμες” των επαγγελματιών. Αλλά για να αποφευχθεί το σχετικό έξοδο -καιροί που είναι!- υπόσχομαι να γράψω μια περίληψη των κεφαλαίων των σχετικών με ένα νέο Σύνταγμα και ελπίζω να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα που φιλοξενεί και το παρόν. Αυτό θα αποτελέσει το Γ.μέρος του άρθρου.
Υ.Γ.-2 Αφού είχα τελειώσει το παρόν άρθρο, διάβασα στο “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους” το σχετικό με το θέμα άρθρο του κ. Αντώνη Μανιτάκη, σε αναδημοσίευση από την “Καθημερινή”, με τίτλο “Ανάμεσα στη γελοιοποίηση και την ασέβεια”. Η όλη τοποθέτησή του είναι πολύ εύστοχη και επιστημονικά στέρεη. Σε ένα πράγμα, όμως, από όσα λέει δε θα μπορέσω να συμφωνήσω, ως απλή πολίτις, που βιώνω με όλη την καρδιά και την ψυχή μου και όχι μόνον διανοητικά, αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας.
Γράφει ο κ. Μανιτάκης: “Είναι το μόνο, άλλωστε, (το Σύνταγμα) που μας απόμεινε και στέκει όρθιο. Το μόνο που άντεξε στην κρίση”. Αληθινά, με όλο τον επαρκέστατο επαγγελματισμό που διαθέτει ο κ. Μανιτάκης, πού το βλέπει “το θαύμα” αυτό; Άντεξε το Σύνταγμα στην κρίση; Στέκει όρθιο;
Πάρα πολλά θα μπορούσαν να αναφερθούν για να τεκμηριώσουν την άποψη της πλειονότητας του Ελληνικού λαού ότι η πολιτική κάστα που κυβερνάει τα τελευταία 7 χρόνια έχει καταντήσει το Σύνταγμα “φτερό στον άνεμο”, για να μην πω τη βαρειά λέξη κουρελόχαρτο.
Θα αναφέρω μόνον δύο άρθρα του. Το άρθρο2 παρ1 δηλώνει: Ο σεβασμός και η προστασία του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας. Και το άρθρο5 παρ2 δηλώνει: Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους.
Τηρήθηκαν τα άριστα συνδυασμένα αυτά άρθρα από το πολιτικό κατεστημένο; Αρκεί μία βόλτα στα νοσοκομεία μας για να διαπιστώσει κάποιος -αν δεν το “έχει γευτεί” ήδη- πώς προστατεύεται η ζωή των Ελλήνων που ζουν στην Ελληνική Επικράτεια. (Για τους αλλοδαπούς δεν γνωρίζω!) Και αρκεί μία βόλτα στα συσσίτια ή στα “στέκια” των αστέγων, μέσα σε εσοχές, κάτω από μαρκίζες και πάνω σε χαρτόνια, για να διαπιστώσει πώς έχει προστατευτεί η τιμή και η αξιοπρέπεια των δεινοπαθούντων Ελλήνων.
Όσο για την ελευθερία των Ελλήνων, τη συνυφασμένη φυσικά με την αληθινή δημοκρατία, ποτέ αυτοί δε ρωτήθηκαν για μείζονες αποφάσεις που αφορούσαν το σήμερα και το αύριό τους, εξ” ίσου με το άμεσο και το μακρόπνοο μέλλον των παιδιών τους. Αλλά και όταν -από λάθος εκτίμηση!- ρωτήθηκαν, τότε όλο το πολιτικό κατεστημένο σε “γόνιμη” συνεργασία, υπό τον φερόμενο ως Πρόεδρο της “Δημοκρατίας” (της ποιας;), συνεπικουρούντων και των παρατρεχάμενών τους, των γνωστών “μένουμε Ευρώπη”, μετέτρεψαν την ελευθερία της εκφρασμένης βουλήσεώς των Ελλήνων στο απολύτως αντίθετό της: σε μακροχρόνια και δυσβάσταχτα δεσμά.
Για ποιο Σύνταγμα που άντεξε μιλάτε κύριε Μανιτάκη; Εκτός αν ως κατάλυση του Συντάγματος εννοείτε μόνον την δια των όπλων κατάλυσή του, πόρρω απέχοντας από τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα , όπου το Σύνταγμα καταλύεται διά της …Βουλής και των βουλευτών της, που είναι ενεργούμενα των προέδρων των περί την εξουσία κομμάτων, για να μην πω υποχείριά τους.
Αν το Σύνταγμα είναι ένα κείμενο “κειμήλιο για το σεντούκι”, τότε ναι άντεξε! Αν , όμως, είναι ο υπέρτατος εν ενεργεία Νόμος, τότε κατέρρευσε, γιατί το πολιτικό κατεστημένο, στο σύνολό του, τον τσαλαπάτησε.
Και το πιστεύω βαθιά ότι τούτος ο Νόμος είναι η στέρεη βάση κάθε αντίστασής μας, που μπορεί να πραγματοποιηθεί με πολλούς και ποικίλους τρόπους,ακριβώς επειδή ο ίδιος ο τσαλαπατημένος υπέρτατος Νόμος μας μάς καλεί, διά του ακροτελεύτιου άρθρου του 120, να τον υπερασπιστούμε.

 

Το «φτιασίδωμα» της εν ψυχρώ εκτελεσθείσας δημοκρατίας. (A.μέρος))

Το παρόν άρθρο αναρτήθηκε στο blog «Αττικά Νέα» και στο «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους».

Ο Α. Τσίπρας, τον Ιούλιο του 2015, έδωσε τη χαριστική βολή στην κατ” είδωλον, ως εν εσόπτρω, Ελληνική Δημοκρατία και μέσω αυτής τη χαριστική βολή στον απλό λαό (αυτόν που δεν μετέχει στο κατεστημένο) και στην πατρίδα μας, την Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 2016, επειδή βέβαια αυτό το γεγονός τον κυνηγάει και θα τον κυνηγάει όσο κρατήσει ο ενεργός πολιτικός του βίος (ελπίζω όχι πολύ, αλλιώς θα τελευτήσουμε εμείς ως ελληνικός λαός), προσπαθεί να “φτιασιδώσει”, όπως ακριβώς πράττουν τα καλά γραφεία κηδειών για τους νεκρούς, το άψυχο σώμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Και επί πλέον διά του φτιασιδώματος θέλει να πείσει, όσους μπορέσει, ότι αυτό είναι ολοζώντανο και ακμαίο, αποσείοντας έτσι από πάνω του την κατηγορία ότι ήταν αυτός που του έδωσε την χαριστική βολή, όταν το όπλο του ΟΧΙ, που με τόση γενναιότητα έβαλε ο ελληνικός λαός στα χέρια του, αντί να το χρησιμοποιήσει για να σώσει κυριολεκτικά αυτόν τον λαό από τα νύχια και τα δόντια του παγκόσμιου και ευρωπαϊκού κατεστημένου, αυτός το χρησιμοποίησε εναντίον του και εναντίον της δημοκρατίας.
Αυτή είναι ένας κύριος στόχος του Α.Τσίπρα και βέβαια , αν τον πετύχει, θα έχει και άλλα δευτερεύοντα οφέλη. Αλλά ας δούμε, αν, μέσα από αυτόν τον ανομολόγητο στόχο του, αντιμετωπίζει τουλάχιστον το θέμα του Συντάγματος με εντιμότητα ή και εδώ μας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή μάλλον μας πουλάει για μεταξωτές κορδέλες τα σχοινιά που περνάει γύρω από το λαιμό μας, όπως έχει κάνει για κάθε θέμα μέχρι τώρα.
Σε αυτό το Α.μέρος του άρθρου θα εξετάσουμε βασικά σημεία των αλλαγών που προτείνονται και θα συνεχίσουμε στο Β.μέρος, επιχειρώντας και μια διεύρυνση του θέματος. Ας αρχίσουμε από την πολυσυζητημένη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό. Στην πρόταση αυτή ο Α.Τσίπρας καταδεικνύει όλη την ασύστολη πονηριά του.
Τι μας προτείνει; Αν αποτύχει η Βουλή να εκλέξει Πρόεδρο, τότε ο πρόεδρος να εκλέγεται από το λαό! Τι πετυχαίνει με αυτήν την πρόταση; Αφ” ενός να μην πέφτει η κυβέρνηση, εφ” όσον, αν δεν μπορέσει να εκλέξει Πρόεδρο η Βουλή διαλύεται (και βέβαια ευελπιστεί ότι και η επόμενη θα είναι δική του κυβέρνηση και προσπαθεί να την “ασφαλίσει” έναντι πτώσης) και αφ” ετέρου εμφανίζεται υπέρμαχος της δημοκρατίας: Πρόεδρος εκλεγμένος από το λαό! Σημαντική κατάκτηση θα σκεφτούν όσοι δεν έχουν στοχαστεί βαθιά πάνω στα θέματα δημοκρατίας.
Όμως, ας αναρωτηθούμε: υπάρχει έστω και κάποια αμυδρή πιθανότητα να τεθούν υποψηφιότητες για την Προεδρία από επιφανείς και άξιους Έλληνες που δεν ανήκουν στο πολιτικό κατεστημένο; Οι 5-6 άξιοι που διαθέτουμε, τι δουλειά έχουν μέσα σε αυτήν τη “σαβούρα”; Ακόμα και αν το ήθελαν, μήπως και περισώσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια αυτής της πατρίδας, ποιος θα χρηματοδοτούσε την καμπάνια τους; Ουδείς από το οικονομικό κατεστημένο, το μόνο που διαθέτει εν αφθονία χρήματα σε αυτήν τη χώρα.

Αλλά το ρώτημα τέθηκε μόνο προς στοχασμό και προβληματισμό μας, εφ” όσον η προτεινόμενη τροποποίηση ούτε καν αυτό δεν επιτρέπει! Οι υποψήφιοι Πρόεδροι θα είναι αυτοί που προτάθηκαν από τη Βουλή και απέτυχαν να εκλεγούν και κανείς άλλος! Λοιπόν,“όμφακες ο θησαυρός” της δήθεν εκλογής Προέδρου από το λαό. Τόσο όμφακες όσο η επιδιωκόμενη διά του τρόπου αυτού σταθεροποίηση του οικονομικο-πολιτικο-μιντιακού κατεστημένου. Επιχειρεί η πρόταση αυτή να το σταθεροποιήσει έτσι ώστε να μην “πέφτουν” οι κυβερνήσεις του κατεστημένου και διαρρηγνύεται έστω και προσωρινά η συνοχή του.
Αυτό είναι εξόχως ενάντιο προς τα συμφέροντα του λαού, επειδή όλες αυτές οι κυβερνήσεις δρουν και νομοθετούν ενάντια στο κοινό συμφέρον , το συμφέρον δηλαδή της πλειονότητας του λαού που δεν ανήκει στην άρχουσα ελίτ, αλλά υπέρ των συμφερόντων αυτής της ελίτ, της παγκοσμιο-ευρωπαϊκής και της εγχώριας, που είναι γαντζωμένη στην πρώτη.
Ο λαός με βάση το ισχύον Σύνταγμα δεν μπορεί να αποτινάξει, με θεσμικό τρόπο, τις κυβερνήσεις αυτές από πάνω του. Για το στόχο αυτό και πολλούς άλλους χρειαζόμαστε ένα εντελώς νέο Σύνταγμα, όχι γραμμένο από τα κόμματα του κατεστημένου, αλλά από τον ίδιο το λαό, με την καθοδήγηση ανιδιοτελών προσωπικοτήτων, που έχουν εντρυφήσει ή μπορούν να εντρυφήσουν στο θέμα. Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο Σύνταγμα που να εγκαθιδρύει μια κατά το δυνατόν γνήσια δημοκρατία και όχι φτιασιδώματα μιας κλινικά νεκρής δημοκρατίας, που “διασωληνωμένη” λειτουργεί ως δικτατορία των ελίτ, με κυρίαρχο όργανο επιβολής τον εκάστοτε πρωθυπουργό.

Συνεχίζουμε με το θέμα της απλής αναλογικής. “Ας γίνει έτσι, αν έτσι μας συμφέρει” είναι η “ηθική” βάση του Τσίπρα, της κοινοβουλευτικής του ομάδας και του κόμματός του. Απλή αναλογική, με όριο εισόδου στη Βουλή το 3%, τι νόημα έχει; Πάλι οι άνθρωποι του κατεστημένου θα συνασπιστούν και θα κάνουν κυβέρνηση. Αν έπαυε να υπάρχει αυτό το όριο, θα υπήρχε ελπίδα να εισχωρήσουν στη Βουλή άνθρωποι που δεν ανήκουν στο κατεστημένο, ώστε τουλάχιστον ο λαός να ακούει αδέσμευτες φωνές που ηθική τους βάση είναι η υπουργία του κοινού συμφέροντος. Και όχι στημένους καυγάδες για το απόλυτο τίποτα και προς ακρόαση των ευπειθών.
Νέα αρμοδιότητα του Π.τ.Δ. το να παραπέμπει ψηφισμένο νόμο σε ειδικό γνωμοδοτικό όργανο, αποτελούμενο αποκλειστικά από δικαστές. Ποιος θα ορίζει και ποιος θα διορίζει αυτό το “όργανο”; Και γιατί θα αποτελείται από δικαστές; Αφ” ενός οι δικαστές δεν είναι Συνταγματολόγοι και αφ” ετέρου έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, λόγω του πλήρους συντονισμού τους προς τις βουλήσεις της εξουσιαστικής ελίτ.
Φαίνεται πώς λειτουργούν “υπόγειες διαδρομές”, που συνδέουν όλους αυτούς μεταξύ τους. (Υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις, που λόγω του γενικευμένου σκότους, μοιάζουν -και είναι- εξαιρετικά φωτεινές). Και Συνταγματικό Δικαστήριο να πρότειναν, πάλι το ίδιο θα φρόντιζαν να συμβεί: υπόγειες διαδρομές. Το κατεστημένο, για να μπορεί να επιβιώνει δεν αφήνει τίποτα στην “τύχη”. Μόνο η αληθινή δημοκρατία μπορεί να το χτυπήσει κατάστηθα, γιατί δεν “ελέγχεται”. Γι” αυτό και την φοβούνται όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Ο κρυφός στόχος όλων των αλλαγών του πρώτου άξονα, αλλά ολοφάνερος για όποιον έχει μελετήσει πώς στήνεται μια “εικονική δημοκρατία”, είναι ακριβώς η ισχυροποίηση της παγκοσμιοποιημένης οικονομικο-πολιτικής τάξης (της άρχουσας ελίτ στο Δυτικό κόσμο), αυτήν που με μια λέξη την αποκαλούμε “το Σύστημα”. Καμία αλλαγή ουσίας , που θα ενοχλούσε ή θα άλλαζε το Σύστημα δεν υπάρχει στις προτάσεις Τσίπρα. Μαϊμουδο -αλλαγές μόνον υπάρχουν, που το ισχυροποιούν έναντι κλυδωνισμών.
Προς αυτόν τον ίδιο στόχο κινείται και η προτεινόμενη αλλαγή ώστε η πρόταση δυσπιστίας εναντίον κυβέρνησης να συνοδεύεται και από πρόταση αλλαγής πρωθυπουργού -προτείνεται να είναι εκλεγμένος από το λαό, δηλαδή βουλευτής! Μια άλλη ορντινάντσα του κατεστημένου ως πρωθυπουργός και όλα “μέλι-γάλα”. Αλλά σε αυτή τη χώρα δε ρέει πια μέλι και γάλα για το λαό, αλλά ιδρώτας αγωνίας, δάκρυα και αίμα. Και οι πολιτικοί της εξαπάτησης, με προεξάρχοντα τον Α.Τσίπρα, συνεχίζουν τον εμπαιγμό μας.
Περνάμε στον δεύτερο άξονα των προτάσεων: “Υποχρεωτική κύρωσις με δημοψήφισμα, οποιασδήποτε συνθήκης μεταβιβάζει κυριαρχικές αρμοδιότητες του Κράτους”. Εδώ πλέον ο εμπαιγμός χτυπάει κόκκινο. Αφού έχει παραδοθεί η εθνική κυριαρχία της χώρας , αφού το πολιτικό κατεστημένο έχει παραιτηθεί άνευ όρων από την ασυλία με την οποία προστατεύεται κάθε χώρα έναντι των δανειστών της, αφού έχει μεταβιβάσει ή επίκειται να μεταβιβάσει όλον τον πλούτο της, ούτως ή άλλως υποθηκευμένο υπό το Αγγλικό Δίκαιο, αφού στράγγισαν κάθε ρευστότητα , αφού φαλίρισαν το ασφαλιστικά ταμεία, τώρα ο Α.Τσίπρας μιλάει για κυριαρχικά δικαιώματα του Κράτους!
Ένα ερώτημα για να γίνει φανερή και στους πλέον καλοπροαίρετους ή ακραία θρασύτητα αυτού του ανθρώπου: Θα έχει αναδρομική ισχύ αυτή η διάταξη , κύριε Τσίπρα; Θα κληθεί ο λαός να αποφανθεί με δημοψήφισμα αν καλώς παραδόθηκαν η Εθνική κυριαρχία και ο πλούτος της χώρας; Κι αν αποφανθεί ότι κακώς παραδόθηκαν, θα σεβαστείτε την ετυμηγορία του; Θα παραιτηθείτε την ίδια ώρα των αποτελεσμάτων ή θα πυροβολήσετε το λαό και τη δημοκρατία ακόμα μια φορά; Τι λέτε κύριε Τσίπρα, θα προτείνετε αναδρομική ισχύ στο άρθρο αυτό; Ασφαλώς σας πιάνει ρίγος και μόνο που ακούτε κάτι τέτοιο.
Και συνεχίζει ο δεύτερος άξονας, θέτοντας ως προϋπόθεση, για να διεξαχθεί δημοψήφισμα με λαϊκή πρωτοβουλία, τη συλλογή άνω των 500 χιλ. υπογραφών και άνω του 1εκ. υπογραφών για αλλαγή ψηφισμένου νόμου. Μα αν διέθετε η Ελλάδα αυτά τα νούμερα ενεργών πολιτών, η κυβέρνησή σας και εσείς κύριε Τσίπρα θα ήσασταν τώρα πολιτική σκόνη.
Θα μπορούσε να συγκεντρωθεί ο πρώτος αριθμός υπογραφών, αν ορισμένοι πολιτικοί φορείς, (οπωσδήποτε μη κομματικοί) ή συνασπισμός φορέων, όργωναν κυριολεκτικά την Ελλάδα, έχοντας προσωπική επαφή, πολίτη προς πολίτη. Τέτοια δυναμική συνασπισμού φορέων προς το παρόν δεν υπάρχει. Αλλά και έτσι αν μπορούσε να συμβεί, εξαιρούνται τα δημοσιονομικά. Δηλαδή την πληγή που καίει τα στήθια και τα σωθικά κάθε Έλληνα δεν μπορούμε να την αγγίξουμε. Γιατί αν εμείς, ο λαός, αγγίξουμε αυτήν την πληγή, τότε θα πληγιάσει και θα κακοφορμίσει το κατεστημένο!
Ολοκληρώνοντας το Α.μέρος, θα σταθώ σε ένα άρθρο που καθιστά το ισχύον Σύνταγμα, αλλά και κάθε επόμενο που θα το περιέχει, πλήρως “αντι-Συνταγματικό” -ένα σχήμα λόγου που όμως φανερώνει μια μεγάλη αλήθεια! Είναι το άρθρο 86 του παρόντος Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών και υφυπουργών.
Από τα πλέον θεμελιώδη άρθρα αυτού του Συντάγματος είναι το άρθρο 4 περί της ισότητας των πολιτών, που στην παρ.1 δηλώνει κατηγορηματικά και χωρίς αστερίσκους: Οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
Ωστόσο, “μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους” για να θυμηθούμε μια πολύ εύστοχη έκφραση του George Orwell από την “Φάρμα των ζώων”, των γουρουνιών. Τι μας λέει, λοιπόν, ο κατ” εξακολούθησιν εξαπατών “κύριος” Α.Τσίπρας; Μας λέει ότι θα καταργηθούν τα προνόμια των βουλευτών όσον αφορά την ισότητά τους με τους άλλους πολίτες ενώπιον του νόμου, πλην αυτών που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων τους. Δηλαδή θα παραμείνει ως έχει το άρθρο 86!
Ας μελετήσουμε τώρα το άρθρο 86 του ισχύοντος Συντάγματος για να διαπιστώσουμε πόσο ίσοι είναι οι Έλληνες πολίτες ενώπιον του νόμου, εκτός αν οι υπουργοί και υφυπουργοί δεν είναι πολίτες, αλλά κάτι άλλο, που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε υπέρ-πολίτες ή μάλλον πολίτες-δυνάστες των υπολοίπων πολιτών.
Δηλώνει το άρθρο 86 στην παρ.1: Μόνον η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως ο νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.
Και στην παρ 3 δηλώνει: Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από 30 τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή με απόφασή της, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης,διαφορετικά η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Μπετόν αρμέ λοιπόν η προστασία των “ίσων” υπουργών-υφυπουργών ενώπιον του νόμου και “μηχανικός” το εκάστοτε κυβερνών κόμμα (η πλειοψηφία των βουλευτών). Δηλαδή η κυβέρνηση κρίνει την κυβέρνηση ως προς τα ποινικά αδικήματα των μελών της, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους!
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ιδού τώρα και η παραγραφή των ποινικών αδικημάτων στην συνέχεια της παρ. 3 του ίδιου άρθρου: Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παρ.1 αρμοδιότητά της, μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Πόσο πιο σύντομη θα μπορούσε να είναι η παραγραφή ποινικών αδικημάτων;
Άρθρο 4 παρ1: Οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.(!)
Απίστευτα και απαράδεκτα πράγματα. Αν ήθελε να προσφέρει μία και μόνο ουσιαστική υπηρεσία στον Ελληνικό λαό ο Α.Τσίπρας, μέσω αναθεωρήσεως του Συντάγματος, θα έπρεπε να καταργήσει με αναδρομική ισχύ, το άρθρο 86 , που καθιστά όλο το Σύνταγμα “αντι-Συνταγματικό” , ως περιέχον άρθρα πλήρως αντιτιθέμενα μεταξύ τους: το άρθρο 86 κατά πλήρη αντίθεση προς το θεμελιώδες άρθρο 4, γεγονός που συνιστά και την κύρια πηγή της πολιτικής κακοδαιμονίας της πατρίδας μας.
Ως εκ τούτων καλείται ο ελληνικός λαός να απορρίψει τον εμπαιγμό του Α.Τσίπρα και να οργανωθεί τάχιστα για να μη χάσει οριστικά τη ζωή του, την περιουσία του, την πατρίδα του και το μέλλον των παιδιών του. Και αν τελικά γίνει το δημοψήφισμα, αποχή ή αρνητική ψήφος στους λαομπαίχτες. Αρκετά τους ανεχτήκαμε.
Κατερίνα Χατζηθεοδώρου (μέλος της ΕΝΕΛΥΣ, τη διακήρυξη της οποίας μπορείτε να την βρείτε στο blog του ιστότοπου www.destopan.gr)

Υ.Γ. Συνιστάται για όσους θέλουν να εμβαθύνουν στο θέμα νέου Συντάγματος ένα βιβλίο γραμμένο από μια ερασιτέχνη του είδους (την γράφουσα) με τίτλο: “Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”. Και οι ερασιτέχνες μπορούν να έχουν δημιουργικές ιδέες, επειδή δεν δεσμεύονται από τις παγιωμένες “νόρμες” των επαγγελματιών. Αλλά για να αποφευχθεί το σχετικό έξοδο -καιροί που είναι!- υπόσχομαι να γράψω μια περίληψη των κεφαλαίων των σχετικών με ένα νέο Σύνταγμα και ελπίζω να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα που φιλοξενεί και το παρόν άρθρο.

 

Aνοιχτή επιστολή προς τον υπουργό «παιδείας» Ν.Φίλη

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε και στα «αττικά νέα» με link:attikanea.blogspot.gr/2016/07/blog-post_214.html

Αγαπητέ “Νεκρέ κι αποθαμένε”,

Δεν είναι τα αρχαία Ελληνικά νεκρή γλώσσα.  

Νεκρός είναι ο εγκέφαλός σου, που δεν καταφέρνει να δει το προφανές, ότι τα αρχαία Ελληνικά είναι η ρίζα της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας κι αν ήταν νεκρή αυτή η ρίζα, εμείς οι ΕΛΛΗΝΕΣ, ως διακριτός λαός, θα ήμασταν ήδη νεκροί. 

Αλλά δεν είμαστε, γιατί η ζωντανή ρίζα της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας ακόμα μάς θρέφει και μάς ζωογονεί πνευματικά, παρ όλους τους ανθέλληνες τερμίτες, σαν ελόγου σου, που τη ροκανίζουν αυτή τη ρίζα,  χρόνια τώρα. Αλλά εσύ κι ο Μπαλτάς (“αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις” έλεγαν οι πρόγονοί μας) έχετε ξεπεράσει κάθε όριο. 

Δεν είναι τα αρχαία Ελληνικά νεκρή γλώσσα. 

Νεκρά είναι τα συναισθήματα και συνεπώς η ψυχή σου, εφ” όσον δεν υπάρχει μέσα σου ίχνος συναισθήματος για την πατρίδα σου και τον  παν-αιώνιο και παν-ανθρώπινο πολιτισμό της. Ζεις και κινείσαι σαν ένα ζόμπι, παίρνοντας ενέργεια από το μίσος που νιώθεις για το Κάλλος της ελληνικής ψυχής και ότι αυτή δημιούργησε μέσα στους αιώνες. 

Αναρωτιέμαι: Φίλης, Μπαλτάς και (Συριζο)Σια διαβάσατε ποτέ μια αράδα από την Οδύσσεια στο πρωτότυπο, διαβάσατε ποτέ Κάλβο, Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη; Καταλάβατε τίποτα; Μπορεί και να καταλάβατε…γι αυτό μισείτε!

Δεν είναι τα αρχαία ελληνικά νεκρή γλώσσα.  

Νεκρή είναι η ηθική σου υπόσταση, εφ” όσον δεν είσαι παρά ένα εκτελεστικό οργανάκι της  Νέας  Τάξης, εναντίον του κάθε απλού, και γι αυτό γνήσιου, Έλληνα. Σε ενοχλούν, εσένα και το Συριζαίικο συνάφι σου, οι παρελάσεις της Ελληνικής λεβεντιάς, αλλά σάς χαροποιούν οι παρελάσεις του τσούρμου των “παρά φύσιν” -ή μήπως κάνω λάθος και το τσούρμο αυτό είναι “εντός φύσης”;  

“Παρά φύσιν”, λοιπόν, κατ” εσέ, οι ώρες διδασκαλίας των αρχαίων Ελληνικών! Μέσα σε λίγες λέξεις διατράνωσες το επίπεδό σου. Μόνο ο αρχηγός σου έχει κατώτερο, που σε κρατάει εκεί. Αλλά το Σύστημα και οι “αρχηγοί” του έχουν ανάγκη από “δουλικά” σαν εσένα. 

Παρέχει το Συριζαίικο συνάφι  σου αφειδώς πρότυπα φυλετικού και ηθικού αφανισμού  στα παιδιά των ΕΛΛΗΝΩΝ. Ξέρω, δε φοβάστε το Θεό, εφ “ όσον δεν Τον πιστεύετε, φοβηθείτε τουλάχιστον τη “μοίρα” που εσείς οι ίδιοι χαράζετε για  τους εαυτούς σας, μοίρα ντροπής και οδύνης, μοίρα της πιο άτεγκτης ΝΕΜΕΣΕΩΣ.  Που δε θ” αργήσει.

Σε ενοχλεί η πρωϊνή προσευχή , για να είναι “δήθεν” το σχολείο ουδέτερο θρησκευτικά. (Πάντα και για όλα, εσείς οι νεοταξίτες εφευρίσκετε ένα “δήθεν”!) 

Μα όταν το παιδί δε ριζωθεί μέσα στην αγάπη του Θεού και στο σεβασμό προς τα όσα Ιερά πηγάζουν από Αυτόν, γνωρίζεις καλά πως θα ριζωθεί στις “αξίες” της κοινωνίας, όπως την προγραμματίζουν τα αφεντικά που υπηρετείς. Και που ήδη εμείς οι ΕΛΛΗΝΕΣ τη βλέπουμε, με οδύνη και πόνο, να παίρνει σάρκα και οστά στις Μητροπόλεις της Νέας Τάξης. Αυτό βέβαια θέλεις, αλλά στην Ελλάδα δε θα το πετύχεις.

Δεν είναι τα αρχαία Ελληνικά νεκρή γλώσσα.   

Όλοι οι νεκρόφιλοι της Πατρίδας μας, αυτοί που θα τη θέλατε άμεσα νεκρή, έχετε “συσπειρωθεί” στον ΣΥΡΙΖΑ υπό την “πεφωτισμένη” (μήπως “ιλλουμινάτικη”;) ηγεσία του αρχηγού σας, όμως την Ελλάδα δε θα την πεθάνετε. Η Ελλάδα έχει σύμβολό της το Φοίνικα, που ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του.

Η Ελλάδα και οι πραγματικοί ΕΛΛΗΝΕΣ θα ζήσουν για να διαπιστώσουν το δικό σας θάνατο, τον πολιτικό, τον κοινωνικό, τον ηθικό,  τον αξιακό.   
Δε μιλάω για τον σωματικό, επειδή δεν πιστεύω σ” αυτόν το θάνατο.  Πώς μπορούν να πεθάνουν οι ήδη νεκροί;   

Το μόνο που θα απομένει είναι οι ΕΛΛΗΝΕΣ να “θάψουν” τα έργα σας , τις “αξίες” σας, την απονιά σας, την τερατώδη ιδιοτέλειά σας, την περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, τα ασύστολα ψέματά σας και κυρίως την ασημαντότητα της μικρο-νόησής σας.

Κι όταν τα θάψουν αμετάκλητα και οριστικά, τότε η Ελλάδα θ” αναστηθεί, τότε θα αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες που θα αφήσετε πίσω σας. Αυτή θα είναι η καινούρια ζωή της, ο νέος, και πάλι παν-ανθρώπινος, πολιτισμός της. Αυτός που θα έχει θάψει όχι εσάς σωματικά, (δεν χρειάζεται), αλλά όλα τα “έργα” και τις “αξίες” σας.

Γιατί αν ο λαός “σας θάψει σωματικά”, αλλά δε θάψει τις “αξίες” σας, τίποτα δεν έπραξε το ουσιαστικό. Επάξιοι συνεχιστές σας αργά ή γρήγορα θα αναφανούν, ως νέοι τύραννοί του. Όμως, προσωπικά, είμαι σίγουρη για την πνευματική-αξιακή αναγέννηση της Ελλάδας και το δικό σας  αντίστοιχο “θάνατο”. Τα “κέντρα του Φωτός” δεν μπορούν να τα σβήσουν μερικές νοητικές χούφτες, γεμάτες λάσπη.

Νεκρό, μικρονοϊκό καραβάνι, πάρτε δρόμο προς την έρημο της ψυχής σας.

Η Ελληνική γλώσσα, ως ρίζα, κορμός και άνθη, ζει και θα ζει.
Η Ελλάδα και οι ΕΛΛΗΝΕΣ ζουν και θα ζουν, όσο υπάρχει η Γη αυτή.

 Η  Ελληνίδα: Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Y.Γ. Όποιος το επιθυμεί, μπορεί ελευθέρως να αναδημοσιεύσει, με οποιοδήποτε τρόπο, την επιστολή αυτή, που μπορείτε να την διαβάσετε και στο www.destopan.gr

 

«L” etat c’est moi» («To κράτος είμαι εγώ»-Λουδοβίκος 14ος)

To παρακάτω άρθρο αναρτήθηκε και στα «αττικά νέα» με link: attikanea.blogspot.gr/2016/o6/l-etat-cest-moi-to-14.html

L” Etat c’est moi-To κράτος είμαι εγώ! (Λουδοβίκος 14ος) Τα μυρμήγκια όταν βγάζουν φτερά χάνονται! (Ελληνική παροιμία)

Ο Τσίπρας με μια έκφραση απόλυτης αλαζονείας, Λουδοβίκειας αλαζονείας, δηλώνει και μάλιστα από το Στρασβούργο: “η Ελλάδα προχωρά στην κατασκευή τζαμιού και μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αθήνα.” Προφανώς ταυτίζει τον εαυτό του και την κυβέρνησή του με την Ελλάδα και ως προς την απόφαση και ως προς τον τρόπο αναγγελίας της.

Αυτή τη Λουδοβίκεια αλαζονεία την επιδεικνύει διαρκώς ο Τσίπρας και η ομήγυρίς του. Από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας (ποια διακυβέρνηση; αυτή τη μαϊμού- διακυβέρνηση τέλος πάντων) νομίζει ότι αγόρασε την Ελλάδα ή ότι είναι φέουδο, κληρονομημένο από τον παππού του.

Ανέτρεψε κάθε υπόσχεση, θεωρεί σαν κάτι λιγότερο από σκουπίδι τον Ελληνικό λαό και τη βούλησή του να ζήσει ελεύθερος και αξιοπρεπής. Και τώρα που σκίστηκε ο ψευτομανδύας της  “αριστεροσύνης” του, δε φαίνεται να  τον νοιάζει καθόλου. Στον καιάδα  η Ελλάδα! Στον καιάδα  και η Αριστερά. (Είναι “μικρή” η αριστερά για τις φιλοδοξίες του, τώρα πάει φουλ για σοσιαλδημοκρατία, έναν πιο μαζικό και πιο απροκάλυπτο υπηρέτη της Ν.Τ.Π.)

Οι “όμοιοί” του και προστάτες του “νάναι γεροί” και σε αυτούς και χάριν αυτών ξεπουλάει όλα τα “τιμαλφή” της πατρίδας μας. Και καλά τα υλικά τιμαλφή, ας πούμε ότι ο ελληνικός λαός και φτωχός θα ζήσει (καθόλου βέβαιο!) Μα αυτός ο α-θεόφοβος, όνομα και πράγμα, ξεπουλάει και τα πνευματικά τιμαλφή.

Βγάζει ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από το ελληνικό Λύκειο, τον “Επιτάφιο” του Περικλή, μηδενίζει τις ώρες διδασκαλίας της μίας και ενιαίας γλώσσας μας στην αρχαία μορφή της, που είναι η βάση για την ανάπτυξη ευφυούς και δημιουργικής σκέψης. Όλη η ανθρωπότητα το γνωρίζει, μόνον ο Τσίπρας  κάνει πως δεν το ξέρει.  Αλλιώς πως θα μπορέσει να υπηρετήσει τα σχέδια αφελληνισμού και εξηλιθίωσης των Ελλήνων;

Επιδεικνύει πομποδώς την αθεΐα του, καταργώντας ακόμα και την πρωϊνή προσευχή στα σχολειά. Έννοια σου,  μετ” ου πολύ όλα τα “παιδάκια” -ίσως και ο ίδιος- θα υποχρεωθούν σε προσευχή με το μέτωπο στο έδαφος.

Κάνει ότι μπορεί (δια των κατάλληλων ανθρώπων στις κατάλληλες θέσεις!) για να εκμηδενίσει την ιστορική μνήμη των Ελλήνων και την πολιτισμική τους ταυτότητα ως τέτοια. Δες Έλληνα πολίτη, που ακόμα αγαπάς αυτήν την πατρίδα, ποιους έχει τοποθετήσει επί κεφαλής της Παιδείας και του Πολιτισμού, τους διαλύτες του Ελληνισμού.

Δεν τον ενδιαφέρουν τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδος μας (μήπως τον ενδιαφέρουν και τα χερσαία;) αφού όπως δήλωσε δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα! Δεκάδες οι προκλήσεις -σε λίγο απαιτήσεις- της Τουρκίας κι” αυτός προσφέρει ανθοδέσμες στον πρόεδρό της. Σαν ένας “δειλός” υποχώρησε στην απαίτησή της να μην προσγειωθεί στη Ρόδο.

Αλλά δεν είναι δειλός, είναι κάτι πολύ χειρότερο. Ας ψάξει ο καθένας να βρει τι είναι! Γιατί  όταν αυτό που είναι το κατανοήσεις και δεν αντιστέκεσαι με κάθε μέσο, υπακούοντας στο ακροτελεύτιο άρθρο 120 του Συντάγματος, τότε είσαι συνυπεύθυνος για την κατοχή και τελικά την απώλεια της πατρίδας σου.

Και τι απύθμενο θράσος! Ούτε καν μέσα στην Ελλάδα δεν έκανε τη δήλωση ότι η “Ελλάδα” προχωρά σε κατασκευή τζαμιού και νεκροταφείου…  Ποια Ελλάδα κ. Τσίπρα; Την ρώτησες την Ελλάδα; Προκήρυξες για το τόσο καυτό μεταναστευτικό πρόβλημα ένα  δημοψήφισμα;

Αλλά και να το προκήρυττες, ξέρεις εσύ… Είσαι “άσσος” να μεταβάλλεις εν μιά νυκτί κάθε περήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού λαού σε ένα ταπεινωτικό “ναι σε όλα” και τα βουλευτάκια σου το ίδιο. Και το κόμμα, σούζα: “είναι να χάσουμε την εξουσία τώρα που την πήραμε”;

Μα κοίταξε, “τα μυρμήγκια όταν βγάνουν φτερά χάνονται…” Και τι είσαι παρά ένα μυρμήγκι εμπρός στη δύναμη του Ελληνικού λαού; 300 καλοθρεμμένα και αυτο-θρεμμένα (μόνο τα γένια σας δεν παραλείψατε ποτέ να ευλογήσετε) μυρμηγκο-κούνουπα ρουφάτε το αίμα του Ελληνικού λαού, όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά. Μα ως πότε; Ξέρουμε, έχεις “φράγμα πυρός” που σε προστατεύει, μα όταν το ποτάμι ξεχυλίσει δε γνωρίζει φράγματα.

Τι είσαι παρά ένα μυρμήγκι (και όλοι μαζί οι 300) εμπρός στη δύναμη των αιώνων και της Ιστορίας, που αν σου αφιερώσει μια γραμμούλα θα είναι για να πει ότι πρόδωσες κάθε υπόσχεσή σου προς το λαό που σε  τίμησε,  φέρνοντάς σε στην εξουσία.

Θα μου πεις τι σε νοιάζει; Για ανθρώπους σαν εσένα μετράει μόνον το τώρα. Πολύ σωστά. Γιατί αύριο για σένα δεν υπάρχει εδώ. Να το θυμάσαι.

Kατερίνα  Χατζηθεοδώρου, 
μέλος της ΕΝΕΛΥΣ (www.destopan.gr)

 

14 καυτά ερωτήματα προς τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του.

To άρθρο αυτό αναρτήθηκε στα “αττικά νέα” με link: attikanea.blogspot.gr/2016/06/14_16.html

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του καλούνται να απαντήσουν άμεσα στα 14 παρακάτω καυτά ερωτήματα, διάχυτα μέσα στην ελληνική κοινωνία, που τα συνέλεξα και τα θέτω ως ένα σύνολο.

Ερώτημα 1. Ποιο ακριβώς είναι το μέλλον των hot-spots και η κατ” αριθμόν εξέλιξή τους; Έχετε θέσει κάποιο όριο στη δημιουργία τους ή θα τα αυξάνετε, όσο το κύμα το “μεταναστών-προσφύγων” συνεχίζεται, χωρίς προσχεδιαμένη και προαποφασισμένη “οροφή”;

Ερώτημα 2. Ποιο ακριβώς είναι το σχέδιό σας, αν η εισροή “προσφύγων-μεταναστών” ξεπεράσει τα όρια που μπορούν να γίνουν ανεκτά ακόμη και από τους πιο καλοπροαίρετους Έλληνες;

Ερώτημα 3. Μπορείτε να γνωστοποιείτε σ” εμάς, τους Έλληνες πολίτες, αναλυτικά και αναρτημένα στη Διαφάνεια τα χρήματα που δαπανώνται ανά μήνα και ανά hot-spot για τη συντήρησή τους (ρεύμα, νερό, τρόφιμα, μισθοί εξυπηρετητών, επιβάρυνση της εκπαίδευσης) όπως και τα εφ” άπαξ ποσά για τη δημιουργία καθ” ενός από αυτά;

Ερώτημα 4. Μπορείτε να μας γνωστοποιήσετε το ποσό που έχετε συμφωνήσει να σάς παρέχεται από την Ε.Ε. ( αν είναι κατ” άτομο ή εφάπαξ, σταθερό κατά τη διετία ή θα βαίνει μειούμενο), ώστε από τη διαφορά με τα προηγούμενα ποσά να διαπιστώσουμε αν χρεώνεται ο ελληνικός λαός και πόσο;

Ερώτημα 5. Γιατί παρέχετε άσυλο και δέχεστε ως “θαμώνες” των hot-spots άτομα από μη εμπόλεμες περιοχές, (νεότατους, υγιέστατους, στην πλειοψηφία τους άρρενες) θέτοντας στην υπηρεσία τους και ένστολους; Χώρες με πολύ λιγότερη απειλή εκ μέρους των γειτόνων τους δεν δέχονται εισροή στην επικράτειά τους ούτε καν προσφύγων. Εσείς γιατί μάς οδηγείτε, “χαχα”-νίζοντας διαρκώς, προς τον Ελληνικό “Άδη”;

Ερώτημα 6. Μπορούμε εμείς οι Έλληνες πολίτες να έχουμε τον ακριβή αριθμό όλων των ένστολων που υπηρετούν ανά hot-spot και από ποιες ειδικότητες προέρχονται; Για το λόγο και μόνον να διαπιστωθεί πού θα έπρεπε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σύμφωνα με το Σύνταγμα και αν η απομάκρυνσή τους από τα “έννομα” καθήκοντά τους δημιουργεί επικίνδυνες ελλείψεις.

Ερώτημα 7. Πώς μπορείτε να είστε σίγουροι ότι μέσα σε αυτήν την πληθώρα των μεταναστών -και ελαχίστων προσφύγων- δεν εισρέουν (πιθανότατα μερικοί κατοικούν ήδη εδώ, στα hot-spots ή ελεύθεροι) καλά εκπαιδευμένοι τζιχαντιστές, οι οποίοι ασφαλώς θα προσηλυτήσουν και άλλους;

Ερώτημα 8. Πόσο θα στοιχίσει στη χώρα μία άμυνα εναντίον της τζιχαντιστικής απειλής (έχουμε εμείς τις οικονομικές δυνατότητες της Γαλλίας ή της Γερμανίας;), που ούτως ή άλλως δεν θα ήταν ποτέ επαρκής;

Ερώτημα 9. Ποιος θα “πληρώσει”τα επίχειρα, αν χυθεί ελληνικό αίμα, με κέντρο οργάνωσης και εκτέλεσης σχεδίου, (ή έστω τυχαία), τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς εντός της Ελλάδος ή κέντρο έξωθεν, αλλά σε συνεργασία με τους εντός;

Ερώτημα 10. Με ποια κριτήρια Δημοσίου (Εθνικού) συμφέροντος, αποδέχεστε και συντηρείτε πλην των γνησίων προσφύγων και μετανάστες, προφανώς “οικονομικούς” μετανάστες, -όπως δηλώνεται στο Ερώτημα 5; Ας μάς αναφέρετε έστω και ένα τέτοιο κριτήριο.

Και ας μην επικαλεσθείτε “ανθρωπισμό”, γιατί θα ρωτήσουμε, (εμείς οι Έλληνες πολίτες που δεν είμαστε ακόμα άστεγοι) τους άστεγους, τους τωρινούς και την πληθώρα των επερχόμενων και θα πάρουμε μια καλή εικόνα του “ανθρωπισμού” σας.

Ερώτημα 11. Με ποιο κριτήριο Δημοσίου συμφέροντος, νομιμοποιείτε στην πατρίδα μας όλον αυτόν τον εισρέοντα αλλοδαπό πληθυσμό, -εφ” όσον τους καταγράφετε, τους νομιμοποιείτε, τουλάχιστον για δύο χρόνια; Και με ποιο τέτοιο κριτήριο παίρνετε τη μπουκιά από το στόμα του “ημιθανούς” Έλληνα ανέργου, για να τη δώσετε στον “εύρωστο” από κάθε άποψη οικονομικό μετανάστη (μιας και είχε χιλιάδες ευρώ για να πληρώσει τους διακινητές) και μάλιστα με εργατόσημο, δηλαδή νόμιμα;

Μιλήσατε για εργατόσημο αλλοδαπών που θα εργάζονται στα χωράφια. Αλλά γιατί δεν οργανώνετε εποχιακά ή και μόνιμα hot-spots για Έλληνες, σε αγροτικές περιοχές αυξημένης ανάγκης για εργασία; Πάρα πολλoί άνεργοι Έλληνες θα ήσαν ευτυχείς να μένουν σε τέτοια hot-spots και να εργάζονται στα χωράφια.

Και τώρα τα τρία τελευταία και πλέον καυτά εξ” όλων ερωτήματα:

Ερώτημα 12. Ποιο ακριβώς είναι το σχέδιό σας, μετά την παρέλευση της διετίας που “υποτίθεται” ότι θα κρατάτε στα hot-spots όλο αυτό το ετερόκλητο εθνικά πλήθος, που ακόμα και μεταξύ τους φιλονικούν και κάποτε σκοτώνονται;

Ερώτημα 13. Σκοπεύετε, άραγε, να “εξαπολύσετε” όλο αυτό το αλλό-θρησκο και αλλο-εθνικό πλήθος μέσα στην ελληνική κοινωνία, για να διαλύσετε εντελώς την όποια κοινωνική συνοχή της έχει απομείνει; Και με την τεράστια απειλή για την ασφάλεια των πολιτών που θα σημαίνει κάτι τέτοιο; Εμείς, οι Έλληνες πολίτες, θα θέλαμε να γνωρίζουμε.

Ερώτημα 14. Αν “ο φίλος σας” Ρ. Τ. Ερντογάν φανεί αγνώμων στα “ανθεστήρια- ξέπλυμα” ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης των “έργων και ημερών” του και επιτεθεί στην πατρίδα μας, ποιος θα ελέγξει την εκ των έσω εξέγερση-επίθεση του πλήθους αυτού που με τόση “απερισκεψία ;” δέχεστε να μπει και να “φυλάσσεται” στην πατρίδα μας;

Αν δεν μπορέσετε να ελέγξετε την -σχεδόν σίγουρη- εκ των έσω επίθεση, (γιατί κανένας στρατός δεν μπορεί να πολεμάει, με ελπίδα νίκης, τον εχθρό μπροστά του, αλλά και στα “μετόπισθεν”) τότε δεν θα μπορέσετε να αποφύγετε ένα “νέο Γουδί” είτε από αυθόρμητη λαϊκή αντίδραση είτε από “Συντεταγμένη”. Το ίδιο ισχύει και για τη στρατιωτική ηγεσία.

Καλείται δε σύσσωμος ο Ελληνικός λαός να σάς καταστήσει από τώρα υπεύθυνους για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Όχι βέβαια απειλώντας, αλλά προειδοποιώντας σας για τους κινδύνους της πατρίδας μας και συνεπώς και τους δικούς σας, αλληλεξαρτώμενοι είναι.

Εκτός αν πιστεύετε ότι θα σας σώσουν “οι σκοτεινοί θεοί” του οποίους , καθ” όλα τα φαινόμενα, υπηρετείτε. Ή, παρ΄ότι άθεοι, πιστεύετε ότι είστε ο Θεός και συνεπώς υπεράνω της Νεμέσεως, που αρκετοί Έλληνες την ονομάζουμε και Θεία Δίκη. Και που, “δια χειρών Ελλήνων”, θα σάς αποδοθεί.

Πάτρα, 16.6. 2016.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου , μέλος της ΕΝΕΛΥΣ ( www. destopan.gr )

Υ.Γ. Η αξιωματική “αντιπολίτευση”, (αλλά και σύσσωμη η “αντιπολίτευση”) αντί να θέτει μετ” επιτάσεως αυτά τα ερωτήματα που αφορούν την ζωή και την ασφάλεια ολόκληρου του ελληνικού λαού και είναι διάχυτα μέσα στο κοινωνικό σώμα, διά του αρχηγού της, ενδιαφέρθηκε μόνον για την ασφάλεια των διαδηλωτών του “κινήματος” – Παραιτηθείτε, ψηφοφόρων της Ν.Δ. ή δυνητικών ψηφοφόρων της.

 

Η ελληνική κοινωνία υπό επίθεση διάλυσής της.

Το παρακάτω άρθρο αναρτήθηκε στα “αττικά νέα”. Το link της ανάρτησης είναι attikanea.blogspot.gr/2016/06/blog-post_565.html

Ελληνική κοινωνία υπό διάλυση… Οι εχθροί της, έχοντας Γνώση τού πώς και του γιατί το πετυχαίνουν, επειδή η Γνώση είναι Δύναμη. Όμως, από εμάς τους Έλληνες λείπει και πρέπει να την (ξανα)βρούμε.

Σήμερα μία μόνον είναι η αξία, ο άξονας ενότητας όλων εκείνων που “ έχουν κλείσει στην καρδιά τους την Ελλάδα”. Είναι αυτή η ΠΑΤΡΙΔΑ, που τη βλέπουμε μέρα με τη μέρα να διαλύεται μέσα από τα χέρια μας όπως ο καπνός, παραδομένη και πουλημένη σαν σκλάβα σε “εχθρικά χέρια”, ντόπια και ξένα.

Η έλλειψη κοινωνικής συνοχής είναι, ομολογουμένως, το υπ” αριθμόν ένα πρόβλημα της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Για να εκφραστεί ο οποιοσδήποτε προβληματισμός, θα πρέπει πρώτα να διασαφηνίσουμε την έννοια της κοινωνικής συνοχής, κυρίως για όσους δεν την έχουν καθαρή μέσα στο νοητικό τους πεδίο. Και προς βαθύτερη κατανόηση, θα πρέπει να διασαφηνίσουμε και το αντίθετό της, την κοινωνική διάλυση.

Κοινωνική συνοχή είναι εκείνη η κατάσταση μιας κοινωνίας, (ενός συνόλου ανθρώπων) κατά την οποία τα μέλη της συνδέονται μεταξύ τους με ισχυρούς δεσμούς (η φύση των οποίων μεταβάλλεται ανά τους αιώνες) που τους μεταβάλλουν από σκόρπιες και μεμονωμένες οντότητες σε ενιαίο και οργανικό σύνολο ανθρώπων.

Ο χαρακτήρας “οργανικό σύνολο” είναι πολύ σημαντικός και είναι η ικανότητα της κοινωνίας να δρα ως ενιαίος οργανισμός. Υπάρχει μέσα της ποικιλότητα και καταμερισμός ποιοτήτων, λειτουργιών, δεξιοτήτων και σκοπιμοτήτων, αλλά όλα αυτά συνυπάρχουν και συνεργάζονται αρμονικά, ώστε η κοινωνία να λειτουργεί ως ενιαίος οργανισμός, όπως π.χ. το ανθρώπινο σώμα.

Ως κοινωνία υπό διάλυση θα ορίζαμε όχι το πρωτόγονο αγελαίο σύνολο ανθρώπων, που όμως περικλείει εν δυνάμει το σπέρμα της κοινωνικής συνοχής, αλλά θα ορίζαμε εκείνη την κοινωνία που οι δεσμοί των μελών της, βαθμιαία ή πιο γοργά, σπάζουν, με αποτέλεσμα την αποσύνθεσή της. Όπως ακριβώς συμβαίνει με το φυσικό σώμα μετά το θάνατο, οπότε οι οργανικοί δεσμοί και η πλήρως συντονισμένη εργασία που συνέχουν όλα τα κύτταρα μεταξύ τους, διαλύονται. Κατ” αναλογίαν, οι κοινωνίες που βρίσκονται υπό διάλυση της συνοχής τους, οδηγούνται σε αποσύνθεση και στο κοινωνικό-ιστορικό τους τέλος.

Ας ρίξουμε τώρα μια σύντομη ματιά στην μέσα στο χρόνο εξέλιξη των εσωτερικών (ενδοατομικών) δεσμών μιας κοινωνίας που δημιουργούν τη συνοχή της. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι το πρωταρχικό πλέγμα τους το ύφανε η αυτής “Μεγαλειότης, η Ανάγκη”. Η ανάγκη των πρωτόγονων ανθρώπων να αμυνθούν “από κοινού” στο επιθετικό ζωϊκό βασίλειο ανάμεσα στο οποίο ζούσαν, δημιούργησε την πρώτη ανθρώπινη μικρή συλλογικότητα.

Στη συνέχεια η ανάγκη να καλλιεργήσουν τη γη, επειδή και αυτό απαιτούσε “κοινή προσπάθεια”, δημιούργησε την εγκατάσταση σε μόνιμο τόπο και αυτό που σήμερα θα το ονομάζαμε “χωριό”. Αργότερα ήρθε η ανάγκη να γίνει η κοινωνία τους δυνατή, ώστε να μπορεί να αμυνθεί έναντι άλλων επιθετικών κοινωνικών ομάδων. Θαρρώ ότι αυτή, μαζί με την ανάγκη να υπάρξει ένας καταμερισμός δεξιοτήτων και λειτουργιών, δημιούργησε την πόλη.

Όμως, “ουκ επ” άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος…”. Οι κοινωνίες με κύριο άξονα συνοχής την ανάγκη, άρχισαν να αναπτύσσουν και έναν “εσωτερικό” άξονα συνοχής, τον κοινό τρόπο που αντιλαμβάνονταν και βίωναν το “Ιερό” -αυτό που οι άνθρωποι ένιωθαν να τους υπερβαίνει και συνεπώς τους προκαλούσε αισθήματα δέους, προσκύνησης και ικεσίας. Το κοινό βίωμα ως προς το “Ιερό” είναι κατ” εξοχήν αυτό που γεννάει έναν πολιτισμό, όποια άλλα χαρακτηριστικά και αν πάρει αυτός ο πολιτισμός. Εκτός από τον σύγχρονο Δυτικό “πολιτισμό”, που όχι απλώς δεν έχει γνήσια βιώματα “Ιερού” “και οσίου”, αλλά είναι ενάντιος σε κάθε “Ιερό και όσιο” σε βαθμό παροξυσμού. Τουλάχιστον στο επίπεδο της ελίτ που ηγείται.

Η ανάγκη λατρείας και προσκύνησης του “Ιερού” κάλυπτε μια έμφυτη εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου από τις απαρχές ακόμα του βίου του στη γη, μάλλον όχι στη βάση του φόβου όπως πολλοί ισχυρίζονται, αλλά στη βάση τού να υπερβεί τον πεπερασμένο χρόνο διάρκειας της ύπαρξής του, δηλαδή να υπερβεί τον “φαινόμενο” χώρο και χρόνο και την εξ” αυτών “φαινομενική” φθαρτότητα της ύπαρξής του. Όλες αυτές οι διεργασίες στην απαρχή της εξελίξεως του ανθρώπου, σίγουρα ήταν αναδυόμενες από άλλα βάθη του εαυτού και όχι από το ενσυνείδητο τμήμα της νόησής του.

Μετά τη δημιουργία της πόλεως αναζητήθηκε, μέσα από πολλές κοινωνικές εμπειρίες και διεργασίες, ένας λειτουργικός τρόπος συνοχής της , δηλαδή ο καλύτερος δυνατός τρόπος να αποτελεί η πόλις ένα “οργανικό σύνολό”, ώστε να εκδηλώνει άριστη κατανομή αρμοδιοτήτων και δεξιοτήτων, αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση θεμάτων και προβλημάτων και συνεπώς δύναμη. Προέκυψε έτσι η δημοκρατία ως έννοια και ως ζώσα πραγματικότητα. Η δημοκρατία έφθασε σε μια κορύφωση κατά τον 5ον π.Χ. αιώνα, σε συγκεκριμένη φυλή, τους Έλληνες και σε συγκεκριμένο τόπο, την Ελλάδα.

Το “κοινό βίωμα του Ιερού” είναι, νομίζω, το πρωταρχικό ενωτικό στοιχείο μιας κοινωνίας, επειδή γεννάει τον πολιτισμό της, που είναι και αυτός ενωτικό στοιχείο. Το δεύτερο θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής είναι η δημοκρατία, η γνήσια και όχι η “τεχνητή μουτσούνα” που επικρατεί σήμερα και της έχει δοθεί σκόπιμα το όνομα “Δημοκρατία”. Και είναι λυπηρό ότι υπάρχουν σήμερα Έλληνες που έχουν τόση άγνοια ή τόση σύγχυση, ώστε να χαρακτηρίζουν τα υπάρχοντα (με ελαφρές παραλλαγές) ολιγαρχικά-απολυταρχικά πολιτεύματα ως Δημοκρατίες!

Στη δημοκρατία οι πολίτες συγκεντρώνονται σε έναν τόπο, όχι για να “σκοτώσουν την ώρα τους”, αλλά για να λειτουργήσουν ως “σύνολο”. Και μόνον το γεγονός της συνάθροισής τους, της εκκλησίας, δημιουργεί ενότητα. Όταν λειτούργησε σε κορύφωση η δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα, οι πολίτες όχι μόνον συν-αθροίζονται, αλλά συν-σκέπτονται, (γύρω από ένα θέμα ή πρόβλημα), συν-διαλέγονται, συν-κρίνουν απόψεις που τους παρουσιάστηκαν με ιση-γορία, συν-αποφασίζουν κατά ισότητα ψήφου και όλοι συν-εκτελούν την απόφαση της πλειοψηφίας, έστω και αν αρκετοί είχαν αντίθετη άποψη.

Επειδή οι τότε Αθηναίοι κατανοούσαν πολύ καλά ότι αυτό το θεμέλιο, η υποταγή τους στις αρχές της δημοκρατίας, μαζί με την αφοσίωσή τους στην πολιούχο “θεά-Αθηνά” προσέδιδε στην κοινωνία τους συνοχή. Και όχι μόνον! Αλλά την έφερε σε μια πολιτισμική κορυφή, που κανένας μετέπειτα πολιτισμός δεν μπόρεσε να την ξεπεράσει. Αν η κάθε, με διαφορετικές απόψεις, μειοψηφία σήκωνε μπαϊράκι, (όπως συμβαίνει σήμερα με τις διάφορες “κλισέ-ιδεολογίες” ή μάλλον “ιδεολογίες-δόγματα”) και καλούσε και άλλους να την ακολουθήσουν, γνώριζαν οι Αθηναίοι πολύ καλά ότι η “πόλις” τους θα διαλυόταν στην πρώτη ριπή ενάντιου ανέμου.

Αντανακλάσεις αυτής της κορύφωσης της δημοκρατίας διατηρήθηκαν μόνο σε αυτόν τον λαό, τον ελληνικό, εντός όλων των γεωγραφικών ορίων όπου έζησε, είτε ως αυτόχθων είτε ως επικυρίαρχος. Παρά τούτο, έχασε ακόμη και την εν εσόπτρω αντανάκλαση της δημοκρατίας, αμέσως μετά την απελευθέρωσή του από τον Τουρκικό ζυγό. Τότε αρχίζει ουσιαστικά η αλλοτρίωση της εθνικής-φυλετικής του συνείδησης, η οποία εμπεριείχε και τη δημοκρατική του συνείδηση.

Τόσο πολύ η πλειονότητα των σημερινών Ελλήνων έχει χάσει την αίσθηση τού τι είναι γνήσια δημοκρατία και πώς λειτουργεί που ονομάζει Δημοκρατίες όλα τα σύγχρονα ολιγαρχικά-απολυταρχικά καθεστώτα, άλλο περισσότερο και άλλο λιγότερο. Και τόσο πολύ έχει χάσει την αίσθηση τού πολιτικού αυτεξούσιου και της δύναμής της, που κάποιοι (το σύστημα!) ίσως ετοιμάζονται να την θάψουν οριστικά, καπελώνοντας το ήδη ολιγαρχικό πολίτευμα και πάλι με έναν βασιλιά ή περίπου.

Το βεβαιωμένο, από όσους κοιτάζουν σωστά την Ιστορία, αυτό γεγονός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα διακηρύσσουν τα τσιράκια της Νέας Τάξης ότι μετά την επανάσταση του 1821 αποκτήσαμε εθνική συνείδηση, εμφανίζοντας όπως πάντα το μαύρο για άσπρο. Αντιθέτως, ακριβώς τότε αρχίσαμε να αλλοτριώνουμε μαζικά την εθνική/φυλετική μας συνείδηση, μέσα σε μια μιμητική μειονεξία, έναντι του “ευρωπαϊκού πνεύματος” και “πολιτισμού”.

Συνέβαλαν πολλοί σε αυτό το έγκλημα εναντίον του Ελληνισμού, άλλοι ηθελημένα και άλλοι αθέλητα. Σήμερα, δυσανάλογα πολλοί, σε καίρια πόστα ή με “φιλοσοφικές” (τρομάρα μας!) θέσεις , συνεχίζουν ηθελημένα πια και με μεγαλύτερη ένταση το έργο αλλοτρίωσης του Ελληνισμού μέσα στην καθαρά “υλιστική” Ευρωπαϊκή χοάνη.

Η πορεία της Ιστορίας, μετά τη μεσαιωνική περίοδο, δημιούργησε κοινωνίες υπό “κοινή εξουσία” και συγκεκριμένη επικράτεια και αυτά είναι τα σημερινά Έθνη-Κράτη. Έθνη-Κράτη είναι κοινωνίες που είτε βίαια είτε από ανάγκη συνενώθηκαν κάτω από κοινή πολιτειακή δομή και έκτοτε ανέπτυξαν δεσμούς συνοχής στη βάση της μετέπειτα κοινής ιστορικής τους διαδρομής, των κοινών συμφερόντων και της ανάπτυξης “κοινής θέασης του Κόσμου” άρα κοινού “πολιτισμού”, έστω και σε εισαγωγικά.

Ως εκ τούτου, δημιουργεί κάποια σύγχυση το γεγονός ότι τα Έθνη-Κράτη δημιουργήθηκαν μετά το τέλος των Μέσων χρόνων και της φεουδαρχίας, άρα πώς μπορεί να έχει ένας λαός εθνική συνείδηση πριν από τη δημιουργία τού Κράτους του; Το ερώτημα το θέτουν εντελώς παραπλανητικά τα τσιράκια της Ν.Τ.Π. “παίζοντας” με τις λέξεις Κράτος, έθνος και εθνική συνείδηση. Οι Έλληνες είχαν μέχρι πρόσφατα ισχυρή συνείδηση των κοινών τους βιωμάτων που γέννησαν, σε χρονική συνέχεια, την ιδιαίτερη ταυτότητά τους, παρ” όλο τον πόλεμο που διεξαγόταν εναντίον αυτής της ταυτότητας.

Αν αυτή τη συνειδητή επίγνωση της ταυτότητας την ονομάσουμε εθνική συνείδηση αυτό δεν έχει καμιά σημασία, γιατί είναι απλώς ένας χαρακτηρισμός, ένα συμβατικό όνομα για μια υπάρχουσα πραγματικότητα. Η πραγματικότητα έχει σημασία όχι το όνομα που της δίνουμε. Θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί ελληνική ταυτοτική συνείδηση. Και με αυτό το όνομα καταδηλώνεται, χωρίς καμιά αμφισβήτηση, το ιστορικό της βάθος.

Όμως εμφανίζεται δυναμικά ένα καίριο ερώτημα. Γιατί η άρχουσα ομάδα, η ελίτ, της Ν.Τ.Π. επιδιώκει τη διάλυση της συνοχής των κοινωνιών, πρώτα δε και κύρια τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας; Και πώς το πετυχαίνει αυτό; Η απάντηση είναι σχετικά απλή: επειδή οι κοινωνίες που έχουν διαλύσει τους άξονες (δεσμούς) συνοχής μεταξύ των μελών τους δεν έχουν καμία δύναμη. Θα παρομοιάζαμε μία κοινωνία με ισχυρούς άξονες συνοχής (που συνήθως συγκλίνουν σε έναν) με μια ατσάλινη ράβδο και τις κοινωνίες υπό διάλυση με μια ποσότητα νερού.

Οι πρώτες δεν “λυγίζουν”, βρίσκουν πάντα τρόπο να καταστρέφουν τους επιτιθέμενους, -ας αναλογιστούμε τους Περσικούς πολέμους. Οι δεύτερες είναι χύδην στις διαθέσεις του “επιτιθέμενου” να τις “σχηματοποιήσει” μέσα στην “υδρία” του, χυμένη στο καλούπι που έχει προγραμματίσει, μεταλλάσσοντας εύκολα τα μέλη τους σε δούλους πολλών αναβαθμών.

Και συμβαίνει το εξής παράδοξο. Η μόνη “αξία” που δεν δημιουργεί ενότητα σε μια κοινωνία, αλλά διάσπαση και διάλυση και πλήρη εξατομίκευση (ο καθένας για τον εαυτό του και με τον εαυτό του!) είναι η “αξία” χρήμα ή γενικά η “ύλη ως απόκτημα”. Ακόμα και μια “πέτρα-ύλη”, αν κάποια κοινωνία την ανάγει σε “ιερή αξία” και τη λατρέψει, αυτό θα της δημιουργήσει ενότητα.

Η λατρεία όμως της ύλης ως “κατά-κτηση και από-κτημα” φέρνει τον άνθρωπο εναντίον του ανθρώπου, δημιουργεί την κοινωνία της “ανθρωποφαγίας”, κάτι χειρότερο από ζούγκλα, όπως ακριβώς τη βιώνουμε σήμερα. Ακόμα και το πιο άγριο ζώο στη ζούγκλα, όταν δεν πεινάει δεν σκοτώνει. Ο άνθρωπος σκοτώνει μόνο και μόνο για να συσσωρεύσει “ύλη”, που στην παρούσα ζωή του ποτέ δεν θα “καταναλώσει”, αλλά όμως την μεταβάλλει σε δύναμη καταπίεσης και εκμετάλλευσης των συνανθρώπων του.

Ακολουθεί, όμως, ένα δεύτερο ερώτημα. Έχει καταφέρει η ελίτ της Ν.Τ.Π. να σπάσει πλήρως την κοινωνική συνοχή του ελληνικού λαού; Εδώ έχει εφαρμογή η λαϊκή ρήση: ήτανε στραβό το κλήμα, τό “φαγε κι η κατσίκα και τελειώσαμε! Το κλίμα ήτανε στραβό γιατί είχε από χρόνια διεισδύσει μέσα στον ελληνικό λαό το κυρίαρχο βίωμα του ανθρώπου της Δύσης: “κατα-κτώ” και επεκτείνομαι αενάως, μέχρι να “απο-κτήσω” τα πάντα, τη γήινη (ίσως και πλανητική) φύση και όλο το πλήρωμα αυτής.

Ο πιο αδύναμος δυτικός άνθρωπος περιόρισε το βίωμα αυτό σε έναν “ευδαίμονα καταναλωτισμό” του τύπου “κι άλλο κι άλλο κι άλλο”, χωρίς τέλος και χωρίς κορεσμό, παρά μόνον αν αναγκαζόταν από τα οικονομικά του όρια. Οι δυνατοί “κατακτητές” της “ύλης” όμως γίνονταν όλο και πιο δυνατοί, χωρίς περιορισμό και χωρίς όριο, εφ” όσον το κυρίαρχο “ πολιτισμικό μότο” ήταν και είναι: επέκταση και κατάκτηση χωρίς περιορισμούς και όρια.

Οι “φίλοι της ελευθερίας” (παλαιο-φιλελεύθεροι νεο-φιλελεύθεροι και “νεο-αγοραίοι”!) δεν ανεχόντουσαν κανένα περιορισμό στις δραστηριότητές τους, ενώ οι ίδιοι συνειδητά εξύφαιναν την υποδούλωση όλων των άλλων, των πιο αδύναμων ατόμων, κοινωνικών στρωμάτων και στη συνέχεια κοινωνιών στο σύνολό τους. Και κατέληξαν να έχουν βάλει στόχο ολόκληρη την ανθρωπότητα! Ο εσμός της “κρυφής εξουσίας”, που λειτουργεί πίσω από όλες σχεδόν τις Δυτικές(!) εξουσίες και που προσκυνά το σκοτάδι της δαιμονικής συνείδησης αντί του φωτός της Θείας, ετοιμάζεται να επιπέσει και να καταπιεί την ανθρωπότητα. Δεν είναι αποφασισμένος να χάσει “τη γη και το πλήρωμα αυτής”, από την ύλη ως την ψυχή των ανθρώπων, με κάθε τίμημα, ακόμα και με έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Άραγε θα τα καταφέρει; Από την αντίδραση των λαών εξαρτάται. Και των Ελλήνων!

Στο β.Μέρος αυτού του άρθρου θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε πώς έφαγε η “κατσίκα” το ελληνικό κλήμα -και εξακολουθεί να το τρώει μέχρι να μη μείνει ούτε ρίζα από αυτό. Επίσης, τι κάνει ο Πρόεδρος Πούτιν για να αυξήσει τη συνοχή του Ρωσσικού λαού και μέχρις ώρας τα καταφέρνει πολύ καλά, γι” αυτό και τον μισούν θανάσιμα, βέβαια και για άλλους λόγους. Ως προοίμιο του β. Μέρους και για να μην “τα βλέπουμε όλα μαύρα”, τα παρακάτω:

Πολλοί αναρωτιόμαστε γιατί δεν αντιδράει ο ελληνικός λαός σε όλα όσα υφίσταται από τη Ν.Τ.Π. Μα πώς; Πώς να δημιουργηθεί ενότητα, άρα δύναμη, όταν μέσα σε αυτόν τον λαό επικρατεί η πλήρης εξατομίκευση, κατά τα πρότυπα του Δυτικού πολιτισμού; Έχουν διαλυθεί εκείνοι οι δεσμοί που γεννούν συν-άθροιση και συν-απόφαση, οπότε “το άτομο” αισθάνεται -και είναι- “μόνο του”. Οι οικονομικές διεκδικήσεις διάφορων επαγγελματικών συντεχνιών δεν έχουν καμία δύναμη να ενώσουν. Εξατομικευμένες (κατά κλάδο) είναι και αυτές και λειτουργούν μόνο σε υλιστική βάση και συχνά με σάπια ηγεσία.

Όμως υπάρχει εκείνη η αξία, ο άξονας ενότητας όλων εκείνων που “ έχουν κλείσει στην καρδιά τους την Ελλάδα”. Είναι αυτή η ΠΑΤΡΙΔΑ που τη βλέπουμε μέρα με τη μέρα να διαλύεται μέσα από τα χέρια μας όπως ο καπνός, παραδομένη και πουλημένη σαν σκλάβα σε “εχθρικά χέρια”, ντόπια και ξένα. Με άλλα λόγια εκείνο που μπορεί σήμερα να ενώσει τον ελληνικό λαό είναι η αγάπη για την Πατρίδα του και συνεπώς ένας κοινός αγώνας να ανακτηθεί η εθνική κυριαρχία που όλα τα πολιτικά υποχείρια της Ν.Τ.Π. την έχουν εκμηδενίσει. Θα έλεγα ότι την έχουν οδηγήσει σε στάθμη κάτω τού μηδενός, επειδή στοχεύουν σε γενοκτονία και μέχρι ώρας την πετυχαίνουν. Πολλές χώρες έγιναν αποικίες άλλων, αλλά δεν οδηγήθηκαν σε γενοκτονία οι λαοί τους.

Και όλα αυτά γίνονται με την ενέργεια και την συνέργεια των πολιτικών “μας”, που ακόμα τους ανεχόμαστε στο Κοινοβούλιο να μάς εξαπατούν αισχρά και να μάς διαλύουν, ως άτομα και ως Ελληνισμό. Σκουπόξυλα δεν έχουμε στα σπίτια μας βρε παιδιά, “να τους πάρουμε με το σκουπόξυλο”, όπως έλεγε η γιαγιά μου; (Τότε ήσαν ξύλινο και είχε δύναμη). Αν μη τι άλλο, “η επανάσταση του σκουπόξυλου” θα είχε μεγάλη πλάκα!

Και επειδή ο ελληνικός λαός , παρ” όλα τα βάσανά του, κρατάει το χιούμορ του, για την πλάκα και μόνο θα μπορούσε να βγει έξω με “σκούπες” και σκουπόξυλα, αυθόρμητα, περιπαικτικά, Αριστοφανικά. Καμία σχέση με αυτό το “εκ των άνω” υποκινούμενο “παραιτηθείτε”. Γιατί να παραιτηθούν; Επειδή τους το ζητάνε οι εναλλασσόμενοι σ” ένα στημένο παιχνίδι; Μα τώρα είναι η σειρά τους να έχουν στα πόδια την μπάλα. Και τι μπάλα! “Χρυσομαζώχτρα”!

Ας μην ξεχνάμε ότι σε ένα στημένο παιχνίδι τα πάντα είναι στημένα, οπότε δεν είναι καθόλου απίθανο αυτό το “παραιτηθείτε” να έχει στηθεί με τον πολύ ύπουλο στόχο να εκτονώσει, να καθηλώσει και να απογοητεύσει τη γνήσια λαϊκή ορμή, που όσο πάει γιγαντώνεται: “Ουστ από την πατρίδα μας ρε αρχι-πιόνια της Ν.Τ.Π.” Έτσι μιλάει ο λαός και όχι με αυτό το αίτημα- καρικατούρα: παραιτηθείτε!
Τελικά όμως πού ξέρεις, από μια πλάκα μπορεί η λαϊκή ορμή να βρει το δρόμο της. Ποιος τολμηρός θα δώσει το σύνθημα: “Βγείτε όλοι έξω με τις σκούπες”. Ειδικά σαν συμβολισμός είναι αχτύπητος, ξεπερνάει και αυτόν της άδειας κατσαρόλας!

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου
μέλος της ΕΝΕΛΥΣ (www.destopan.gr)

 

H ολομέτωπη επίθεση στη νόησή μας.

To άρθρο αυτό αναρτήθηκε στα “αττικά νέα” με link:
attikanea.blogspot.gr/2016/06/blog-post_57.html

Ολομέτωπη επίθεση στο τελευταίο οχυρό του Έλληνα: τη νοητική του συγκρότηση και ολοκληρία.

Τα κόμματα των ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ υφάρπαξαν την κυβερνητική εξουσία, λέγοντας καίρια και ευκολοχώνευτα από το λαό ψέμματα, επειδή προσποιούνταν ότι του προσφέρουν διέξοδο και ελπίδα, εκτελώντας φυσικά συγκεκριμένο -και μακρόπνοο- σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Κάθε εχέφρων Έλληνας, που διατηρεί ακέραιη τη λογική του και δεν την έχει θολώσει αυτό που “μοιάζει” να είναι πλήρης πολιτικο-οικονομική “παραφροσύνη”, το γνωρίζει αυτό και δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Ωστόσο, αυτό που μοιάζει με παραφροσύνη, αν θεωρεί κάποιος ότι η κυβέρνηση είναι ταγμένη να υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αποκαλύπτεται ως “τετράγωνη λογική” , αν μπορέσει να διακρίνει ότι η κυβέρνηση υπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα και τα σχέδια της Ν.Τ.Π. Προ-σχεδιασμένα, προ-μελετημένα και επακριβώς εφαρμοζόμενα στην Ελλάδα, χάρις στην προδοσία όλων των πολιτικών παρατάξεων, κεκαλυμμένη ή απροκάλυπτη.

Απροκάλυπτη η προδοσία των ελληνικών συμφερόντων από όλους τους “ευρώ πάση θυσία”. Πρόκειται, κατ” ουσίαν, για τη θυσία-σφαγιασμό του ελληνικού λαού στο βωμό της ευημερίας ξένων συμφερόντων και φυσικά της δικής τους προσωπικής ευημερίας. Καλυμμένη από τους εκ των άκρων, δεξιών και αριστερών, δήθεν διαφωνούντες. Καλυμμένη προεκλογικά από τους ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ η ένταξή τους στη ΝΤΠ, κόντρα στη ίδια τη ζωή και την εθνική επιβίωση του ελληνικού λαού. Εντελώς απροκάλυπτη μετεκλογικά, σε τέτοιο σημείο που να προσβάλει τη νοημοσύνη του μέσου Έλληνα.

Αξίζει να προσεχθεί και να τονιστεί το απίστευτο θράσος με το οποίο οι κυβερνώντες διαστρεβλώνουν την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, πιστεύοντας ότι έχουν έχουν να κάνουν με κάποια αγέλη ανθρώπων, (και δη Ελλήνων!), με νοητικό επίπεδο πιθήκων, που εύκολα θα μπορέσουν να τους πείσουν ότι ενεργούν προς το συμφέρον τους.

Η επίθεση στη νοητική ακεραιότητα και καθαρή αντίληψη της πραγματικότητας που δέχεται ο ελληνικός λαός από την παρούσα κυβερνητική παράταξη και όλα τα μιντιακά φερέφωνά της είναι πραγματικά ακραίας αιχμής. Όλα τα κόμματα της Ελλάδος, από της ιδρύσεώς των, λένε ψέμματα και συγκαλύπτουνν τις προθέσεις και τις ενέργειές τους κάτω από ψεύδη. Ως άλλοι Γραμματείς και Φαρισαίοι σκουπίζουν το ποτήρι απ έξω, ενώ μέσα γέμει βρωμιάς και σκωλήκων, όπως τους είπε ο Χριστός, συνοδεύοντας την κατηγορία προς αυτούς από ένα “ουαί υμίν” -αλοίμονό σας τι σάς περιμένει!

Όμως οι ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ έχουν υπερβεί κάθε όριο, που πλέον μπορεί να θεωρηθεί ως ευθεία επίθεση στη αντιληπτικότητα και την νοητική συγκρότηση του Έλληνα. Είναι αυτό που με εύστοχο τρόπο αποδίδει ο λαϊκός άνθρωπος λέγοντας: “για κάφρο με περνάς;” Στην περίπτωση των ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ και του τρόπου που αντιμετωπίζουν τον ελληνικό λαό αυτή η έκφραση πάει ακόμα πιο πέρα: “σε κάφρο προσπαθείς να με μεταβάλεις;”

Έχουν παραδώσει τα πάντα, μα τα πάντα, τις “ζώσες ψυχές” των Ελλήνων και όλα τα κοινά, αλλά και ατομικά, περιουσιακά τους αποκτήματα στα πόδια του ευρωπαϊκο-διεθνούς Κεφαλαίου, που, υπό σκοτεινή και αφανή ηγεσία, επιχειρεί να εγκαθιδρύσει σε ολόκληρο το πλανήτη την Παγκόσμια Δικτατορία, τη Ν.Τ.Π. Και θέλουν να μας πείσουν ότι δε γίνεται αλλιώς και ότι ενεργούν προς το συμφέρον μας.

Και βέβαια στα σχέδια της Ν.Τ.Π. μέγας στόχος επίθεσης είναι η Ελλάδα, για λόγους που σχεδόν όλοι γνωρίζουμε: βαθιές δημοκρατικές και πολιτισμικές καταβολές, ομοιογένεια φυλετική, γλωσσική, θρησκευτική, εξαιρετική νοημοσύνη (τουλάχιστον πριν μάς την διαλύσουν) υποταγή στους θεϊκούς παρά στους ανθρώπινους νόμους (Αντιγόνη), αγάπη προς την Πατρίδα μέχρις αυτοθυσίας, λατρεία της Ελευθερίας και πάλι μέχρις αυτοθυσίας. Επειδή οι Έλληνες γνώριζαν, τουλάχιστον μέχρι πρό τινος, ότι Πατρίδα και Ελευθερία είναι ένα και το αυτό.

Μπορεί κάποιος να είναι ελεύθερος, όταν η πατρίδα του δεν είναι ελεύθερη; Μπορεί κάποιος να είναι “πολίτης”, όταν δεν έχει πόλη, δηλαδή πατρίδα; Στην αχανή χοάνη της Παγκοσμιοποιημένης ανθρωπότητας, τι ρόλο και τι λόγο μπορεί να έχει η ανθρώπινη μονάδα, ο υποτιθέμενος πολίτης, και με ποιο πολιτικό βάρος; Με το εν επτάκις δισεκατομμυριοστό επί του συνόλου της ανθρωπότητας, δηλαδή με απολύτως μηδαμινό. Απαιτούνται λοιπόν όρια για να λειτουργεί η ιδιότητα του πολίτη, τα όρια της πατρίδος του. Και μέσα σε αυτήν τα όρια του μικρού, (όσον πιο μικρού τόσο το καλύτερο για να λειτουργεί ως πολίτης), Δήμου -ή Κοινότητας- στον οποίο ανήκει.

Αυτός ήταν ο Έλληνας πριν του διαλύσουν τη νοητική και ψυχική του συγκρότηση αρχίζοντας από τη διάλυση στα σχολειά κάθε είδους ψυχο-νοητικής δομής: γραμματικής, συντακτικής, μαθηματικής και Ιστορικής, παρέχοντας κάποια ψήγματα γνώσης ως “λίθους και κεράμους ατάκτως ερριμμένους”. Και συνεχίζοντας με τη διάχυση των πιο αντιφατικών “ιδεολογιών”, ως και κάθε είδους σαθρών προτύπων μέσα στο κοινωνικό σώμα. Και για τους πιο τεμπέληδες νοητικά και κοινωνικά, με τη διασπορά μιας διαστρεβλωμένης εικόνας της πραγματικότητας μέσα από την “εικόνα” της τηλεόρασης και τον ψευδή λόγο των συστημικών ΜΜΕ.

Δούλεψαν πολλά χρόνια και πολύ συστηματικά για να στρεβλώσουν ψυχο-νοητικά τον Έλληνα και δεν πρέπει να τον κατηγορούμε για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα. Τη στιγμή που τον καιρό της “μεγάλης επίθεσης” (που προηγήθηκε της παρούσας και εκείνη ήταν κατά τη γνώμη μου η “μεγάλη επίθεση” , ώστε να επιτύχει αυτή που θα επακολουθούσε) δεν είχε καμία βοήθεια από πουθενά και από κανέναν, εκτός από ελάχιστες “μοναχικές φωνές”, για να διατηρήσει την εσωτερική (ψυχική) και την Εθνική του ταυτότητα.

Πλήρως αλληλένδετα είναι αυτά τα δύο και χτυπήθηκαν από τη ρίζα και ταυτόχρονα. Για το αν αντέδρασε ή όχι και πώς η εκκλησιαστική Ιεραρχία κατά τη διάρκεια της “μεγάλης επίθεσης” θα αναφερθώ μιαν άλλη φορά, επειδή το θέμα αυτό είναι πολύ ακανθώδες και πολύ ευαίσθητο.

Και το εκπληκτικό και μεγάλης απορίας άξιον είναι το ότι ενώ μάς είχε δηλωθεί από το 1974 σταράτα και ξεκάθαρα: Οι Έλληνες είναι ατίθασος και δυσκολο-κυβέρνητος λαός (εννόει δεν υποτάσσεται και δεν σκύβει το κεφάλι). Συνεπώς πρέπει να τους επιτεθούμε στις Εθνικές τους ρίζες, στη γλώσσα, στη θρησκεία, στον πολιτισμό τους -Χ.Κίσινγκερ.

Η συλλογικότητα “Έλλην” δεν μπόρεσε έγκαιρα να κατανοήσει το μέγεθος, τους τρόπους και την εξέλιξη αυτής της “μεγάλης επίθεσης”, (με εσωτερικά όργανα όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς και κατ” εξοχήν του ηγέτες των κομμάτων), ώστε να δημιουργηθούν έγκαιρα στο λαϊκό της σώμα “αντιστάσεις και αντισώματα”, προσωπικά και συλλογικά.

Θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που ίσως όλοι οι Έλληνες το γνωρίζουν. Ο μεγάλος μας Στέλιος Καζαντζίδης, προς το τέλος της ζωής του φώναζε κι” έλεγε: “Μου πνίγουνε τη φωνή!”. Αλλά ήταν πια αργά. Η πολιτισμική ρίζα “ελληνικό τραγούδι” είχε, σχεδόν στο σύνολό της, περάσει στα χέρια των Παγκοσμιοποιητών και είχε γίνει όργανο αλλοτρίωσης της ψυχής των Ελλήνων.

Εκείνη τη μοναδική φωνή, που έδενε σαν αόρατη κλωστή τους εντός και εκτός Ελλάδος Έλληνες με τις λαϊκές και πατριωτικές τους ρίζες, φρόντισαν από πολύ νωρίς να την φιμώσουν. Ίσως ούτε ο ίδιος δεν κατάλαβε πώς την τύλιξαν μέσα σε ένα “μάτσο” χαρτιά, (το συμβόλαιο), ειδικά μελετημένα να έρχονται σε κόντρα με τον πεισματάρικο χαρακτήρα του. Και ο Στέλιος είπε: δεν τραγουδάω. Αν είχε κατανοήσει από την αρχή ότι η παγίδα υπερέβαινε το πρόσωπό του και αφορούσε την Ελλάδα ολόκληρη, δε θα είχε πάρει αυτήν την απόφαση. Ωστόσο και αδιαμφισβήτητα, “η μεγάλη επίθεση” είχε ήδη αρχίσει.

Σήμερα οι Παγκοσμιοποιητές δρέπουν τους καρπούς της “μεγάλης επίθεσης”. Τα πολιτικά υποχείριά τους ξηλώνουν με ξέφρενους ρυθμούς ό.τι έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν τη χώρα, την Πατρίδα μας. Ακόμα και την ίδια την υπόστασή της ως ελεύθερη και ανεξάρτητη Κρατική οντότητα. Κι εμείς “μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, περιμένουμε ίσως κάποιο θάμα”!

Όμως, όταν δούμε τα ερείπια της πατρίδας μας και συνεπώς της ζωής μας, όταν δούμε τα αποκαΐδια και τις στάχτες της, τότε (ναι, το πιστεύω), όπως ο Φοίνικας μέσα από τις στάχτες θα αναστηθούμε και θα στήσουμε τα πάντα “από την αρχή”, όπως αρμόζει στον Έλληνα να στηθούν. Αν δεν καεί εντελώς το παλιό, αν δεν γίνει στάχτη, το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί. Τώρα είμαστε μέσα στη φωτιά και είναι επώδυνο, πολύ επώδυνο.

Για αλλού ξεκίνησα και αλλού πήγα μέσα από τη ροή του λόγου, που πολλές φορές εκείνη οδηγεί και δεν τιθασεύεται μέσα στις αρχικές προθέσεις του γράφοντος. Ας γυρίσω λοιπόν στο θέμα με το οποίο ξεκίνησα για να το ολοκληρώσω.

Η κυβερνώσα παράταξη το πλήρες ξεπούλημα της πατρίδος μας το εμφανίζει ότι “συμβάλλει στην αύξηση του εθνικού εισοδήματος” (Στέργιος Πιτσιόρλας). Ναι, πράγματι, συμβάλλει στην αύξηση του εθνικού εισοδήματος της Γερμανίας και των άλλων κυρίαρχων χωρών της ΝΤΠ.

“Δεν μας τρομάζουν τα 99 χρόνια χρόνια, εδώ αντέξαμε 400 χρόνια σκλαβιάς” (Άννα Βαγενά) Εδώ πραγματικά σηκώνεις “τα χέρια ψηλά” και ζητάς από το θεό να σε λυτρώσει από την ανθρώπινη βλακεία. Δεν άκουσε ποτέ η κυρία αυτή για τους ξέφρενους ρυθμούς με τους οποίους τρέχει ο κόσμος σήμερα, όπου μια δεκαετία μπορεί να συμπυκνώσει τα γεγονότα ενός “παλαιού” αιώνα; Και ο αλλοτριωμένος σημερινός Έλληνας μπορεί επί 99 χρόνια να αντιμετωπίζει αυτήν την τεράστια επιθετική ισχύ της ΝΤΠ, χωρίς να συντριβεί;

Όταν μάλιστα η ΝΤΠ έχει στους κόλπους της για να επιτεθεί στην Ελλάδα “νεο-γενίτσαρους” σαν ελόγου της και σαν τους υπόλοιπους 152 που τσακίζουν ανελέητα και συνεχώς τον ελληνικό λαό. Και σαν τους εν συνόλω 222 που ψήφισαν το γ.Μνημόνιο και μερικοί τώρα το παίζουν αντιτιθέμενοι. Και σαν τους υπόλοιπους εκ των 300 που δεν πράττουν τίποτα το ουσιαστικό, ώστε όλα αυτά να τα εμποδίσουν. Και ας μην μας εμπαίζουν πως δεν υπάρχουν τρόποι, παρά μόνον οι ακίνδυνες για το σύστημα λεκτικές ξιφουλκίες, οι “απεργο-πορείες”, οι “σημαιο-πορείες” και δε συμμαζεύεται. Ευτυχώς ο λαός κατανόησε τη συμπαιγνία και δεν τους ακολουθεί.

Και η κατακλείδα: “Με την επιτυχή αξιολόγηση κλείνει μια περίοδος δυσκολιών και μπαίνουμε σε μια νέα περίοδο ανάπτυξης και σταθερότητας” (Α.Τσίπρας) Έλεος, θεέ μου! Εδώ έχει επιστρατευτεί ο μαγικός καθρέφτης που εμφανίζει “το είδωλο της πραγματικότητας” πλήρως ανεστραμμένο.

Ας περιφρουρήσουμε, ύστερα από όλα αυτά, τη λογική μας συγκρότηση από την επίθεση που δέχεται από τα πολιτικά υποχείρια της ΝΤΠ. Ας έχουμε επίγνωση ότι το πολιτικό ψέμα δεν τελειώνει ποτέ. Αντίθετα, γίνεται όλο και πιο έντεχνο, όλο και πιο μελετημένο. Για να μπορεί να υποτάσσει τον ελληνικό λαό το πολιτικό σύστημα θα διαστρεβλώνει αδιάκοπα την οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα.

Αυτό έως τη στιγμή που μια κρίσιμη μάζα Ελλήνων θα επανακτήσει ορθή κρίση και αντίληψη του τι πραγματικά έχει συμβεί και τι συμβαίνει. Και ποια είναι τα βήματα προς μια νίκη του ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. – Όμως, πρώτα πρέπει να ανακαλύψει ποιος είναι ο “Έλληνας Άνθρωπος”!

Φυσικά, τότε ο Έλληνας, ως σύνολο, θα στείλει το πολιτικό κατεστημένο στον “Άρχοντα του Ψεύδους”, όπου ανήκει. Σε αυτό το στόχο πρέπει να συμβάλουμε όλοι όσοι μπορούμε, ενημερώνοντας τον περίγυρό μας, με κάθε πρόσφορο τρόπο, για τα ασύστολα ψέματα όλου του πολιτικού κατεστημένου, ώστε να μην πέσουμε ακόμα μια φορά στις παγίδες του κατά τις προσεχείς εκλογές, αλλά, εν μέσω αυτών, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις της Ελευθερίας μας.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου ( Μέλος της ΕΝΕΛΥΣ-www.destopan.gr)